Marcelina Szumer-Brysz

Marcelina Szumer-Brysz
Ilustracja
Marcelina Szumer-Brysz w Izmirze (2024)
Data urodzenia

1981

Narodowość

polska

Język

polski

Dziedzina sztuki

reportaż

Marcelina Szumer-Brysz (ur. 1981[1]) – polska dziennikarka, reporterka i pisarka. Członkini Unii Literackiej[2].

Życiorys

Kształciła się na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego, a także na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie studiowała kulturoznawstwo. Związana była początkowo z nieistniejącym już dziennikiem „Metro”[3], a później Przekrojem, Wprost, działem zagranicznym Gazety Wyborczej i Tygodnikiem Powszechnym, a także czasopismami literackimi, takimi jak „Bluszcz”, „Chimera”[4] i „Pismo”[5].

Przez cztery lata była korespondentką „Tygodnika Powszechnego” z Turcji[4], obecnie dzieli życie między Turcję a Polskę. Przez kilka lat prowadziła bloga „Kawa po turecku” w witrynie „TP”[6], a obecnie dzieli się wiedzą o Turcji za pośrednictwem konta „Tu jest Turcja”, na Instagramie[7], oraz publikuje w tygodniku „Przegląd”[8]. Jej artykuły ukazywały się również poza Polską, m.in. na łamach „Le Figaro”[9], „Le Soir”[10], „Die Welt”[11] i kilku tureckich pism[12][13]. Jej reporterski debiut Wróżąc z fusów: reportaże z Turcji był nominowany do Kryształowej Karty Polskiego Reportażu[14] a także Nagrody Fundacji Identitas[15]. Kolejna poświęcona Turcji książka Izmir: miasto giaurów została uhonorowana Nagrodą Publiczności w plebiscycie na „Najlepszą Książkę Reporterską 2021 roku” w ramach VII Festiwalu Reportażu[16]. W 2025 jej trzecia książka o tym kraju, Turcja: na wschód od Zachodu otrzymała wyróżnienie w kategorii „książka reportażowa” w konkursie o Nagrodę Magellana[17].

Otrzymywała również nagrody dziennikarskie. W 2009 roku Parlament Studentów Rzeczpospolitej Polskiej uhonorował ją Nagrodą Media Pro „za systematyczne podejmowanie problemów studentów, najczęściej z pozoru prozaicznych, jednakże w praktyce w istotny sposób wpływających na jakość studiowania”[3].

Jej mama, Maria Szumer jest siostrą polskiej malarki Anny Strumińskiej[18].

Książki

  • Izmir: miasto giaurów; Wydanie I, Wołowiec: Wydawnictwo Czarne, 2021, ISBN  978-83-8191-296-9
  • Turcja: na wschód od Zachodu; Wydanie I, Warszawa: Wydawnictwo Muza Sport i Turystyka, 2024, ISBN  978-83-287-2740-3
  • Wróżąc z fusów: reportaże z Turcji; Wydanie III rozszerzone, Wołowiec: Wydawnictwo Czarne, 2024, ISBN  978-83-8191-909-8

Przypisy

  1. ↑ Marcelina Szumer-Brysz [online], Wydawnictwo Czarne [dostęp 2026-01-12].
  2. ↑ Unia Literacka - członkowie [online], Unia Literacka [dostęp 2026-01-10].
  3. 1 2 Nagroda dla dziennikarki Metra [online], Media2.pl [dostęp 2026-01-12].
  4. 1 2 Marcelina Szumer-Brysz [online], www.tygodnikpowszechny.pl [dostęp 2026-01-11].
  5. ↑ Szumer-Brysz Marcelina [online], magazynpismo.pl, 2 sierpnia 2023 [dostęp 2026-01-12].
  6. ↑ Marcelina Szumer-Brysz - Kawa po turecku. Kolejna witryna sieci „Blogi Tygodnika Powszechnego” [online], 22 lutego 2023 [dostęp 2026-01-12].
  7. ↑ tu_jest_turcja - Marcelina Szumer-Brysz [online], www.instagram.com [dostęp 2026-01-12].
  8. ↑ Marcelina Szumer-Brysz [online], Przegląd [dostęp 2026-06-15].
  9. ↑ «Pas n'importe comment, et pas avec n'importe qui»: malgré l'appel d'Erdogan, les femmes turques n'ont pas l'intention de faire des enfants [online], Le Figaro, 3 września 2024 [dostęp 2026-01-12] (fr.).
  10. ↑ Malgré l’appel du président Erdogan, les femmes turques n’ont pas l’intention de faire des enfants [online], Le Soir, 4 września 2024 [dostęp 2026-01-12] (fr.).
  11. ↑ Opowieść o miastach Turcji [online], lublin.eu [dostęp 2026-01-12].
  12. ↑ Marcelina Szumer-Brysz [online], Travel Magazine.
  13. ↑ Polonyalı gazeteci Marcelina Szumer-Brysz Türkiye anılarını anlattı: Bu benim cennetim [online], mygazete.com [dostęp 2026-01-12] (tur.).
  14. ↑ MARCELINA SZUMER-BRYSZ – Śladami marzeń [online] [dostęp 2026-01-12].
  15. ↑ Nominowani w edycji Nagrody 2019-2020 [online], identitas.pl [dostęp 2026-01-11].
  16. ↑ Damian Stępień, Piękny finał VII Festiwalu Reportażu. Znamy zwycięzców plebiscytu „Najlepsza Książka Reporterska 2021 roku” [ZDJĘCIA] [online], Kurier Lubelski, 14 października 2022 [dostęp 2026-01-12].
  17. ↑ Nagroda Magellana 2025 [online], Rynek książki [dostęp 2026-01-12].
  18. ↑ Dźwięki barw [online], Dwutygodnik Głos Świdnika, 23 czerwca 2021 [dostęp 2026-01-12].