Marcelina Zawisza

Urodziła się w Katowicach w górniczej i związkowej rodzinie^[2]. W dzieciństwie zachorowała na nowotwór kości; choroba ta według niej miała znaczący wpływ na późniejsze podjęcie działalności politycznej^[3][4]. Ukończyła studia licencjackie z polityki społecznej w Instytucie Polityki Społecznej Uniwersytetu Warszawskiego (2012)^[5].

Należała do stowarzyszenia Młodzi Socjaliści oraz do Partii Zieloni, w której od 2014 była członkinią zarządu partii oraz przewodniczącą jej warszawskiego koła^[6]. W wyborach w 2014 kandydowała z listy Zielonych do Parlamentu Europejskiego. W tym samym roku była kandydatką do rady miasta w Warszawie, kierowała też sztabem Joanny Erbel, ubiegającej się o funkcję prezydenta Warszawy w wyborach samorządowych^[7][6].

W 2015 wystąpiła z Zielonych, należała w tym samym roku do założycieli Partii Razem. W maju 2015 podczas kongresu założycielskiego wybrana do zarządu krajowego partii^[2]. Zasiadała w nim do sierpnia 2020^[8], po czym powróciła do tego gremium w lutym 2025. W 2015 kandydowała z listy tego ugrupowania do Sejmu z pierwszego miejsca na liście w okręgu katowickim. Otrzymała 8316 głosów, nie uzyskując mandatu; Partia Razem nie przekroczyła progu wyborczego^[9].

W 2018 została umieszczona na opublikowanej przez magazyn „Forbes” europejskiej liście Forbes 30 Under 30, zawierającej wpływowe osoby poniżej trzydziestego roku życia, za udział w założeniu Razem oraz w organizacji tzw. czarnego protestu^[10]. Również w 2018 kandydowała na radną Sejmiku Województwa Śląskiego^[11]. W wyborach w 2019 bezskutecznie ubiegała się o mandat posłanki do Parlamentu Europejskiego z listy komitetu Lewica Razem, który nie przekroczył progu wyborczego^[12].

W wyborach krajowych w tym samym roku jako liderka listy SLD (w ramach porozumienia między ugrupowaniami lewicowymi) w okręgu opolskim została wybrana do Sejmu IX kadencji^[13]. W parlamencie została członkinią Komisji Zdrowia oraz pierwszą wiceprzewodniczącą Koalicyjnego Klubu Parlamentarnego Lewicy^[5]. W 2020 była pełnomocniczką komitetu wyborczego ubiegającego się o prezydenturę Roberta Biedronia^[14].

W wyborach w 2023 z powodzeniem ubiegała się o poselską reelekcję z ramienia Nowej Lewicy^[15]. Do 2025 była wiceprzewodniczącą Komisji Zdrowia^[16]. W październiku 2024 wraz z kilkoma innymi posłami swojej partii zrezygnowała z członkostwa w KKP Lewicy^[17]. W następnym miesiącu została przewodniczącą nowo utworzonego Koła Poselskiego Razem^[18]. W 2025 pełniła funkcję pełnomocnika wyborczego Adriana Zandberga, kandydującego na urząd prezydenta RP^[19].