Marcin Błażewski

Marcin Błażewski, Marcin Błażowski (ur. na ziemi samborskiej, zm. ok. 1628)^[1] – polski pisarz, tłumacz i wydawca.

Urodził się w rodzinie ziemiańskiej, jako syn Iwana Mikowicza i Anny^[2]. Znał język łaciński, prawdopodobnie włoski. Za młodu służył w wojsku. W 1603 złożył na zjeździć w Przemyślu, wraz z rycerstwem wyznania grecko-katolick.iego, protest przeciw uciskowi religijnemu. Występował jako regalista przeciw rokoszowi Zebrzydowskiego. Bronił spraw chłopa. W 1621, na skutek strat poniesionych podczas najazdu Tatarów, został zwolniony z obowiązku pospolitego ruszenia. Zaczął pisać osiadłszy na dziedzicznych wsiach: Ilniku, Łosieńcu i Mielnicznem, w powiecie turczańskim. Mimo średniej zamożności wydał przekład M. Kromera własnym sumptem. Zmarł około roku 1628.

W 1606 przełożył na polski kontynuację Eneidy Wergiliusza – O Aeneaszu trojańskim księgę XIII Maffea Vegiusa. W 1607 podczas rokoszu Zebrzydowskiego, opowiadając się po stronie króla Zygmunta III, napisał wierszowany traktat Tłumacz rokoszowy powiatu ruskiego. W 1608 wydał, oraz prawdopodobnie przetłumaczył, zbiór bajek Giovanniego Marii Verdizottiego Setnik przypowieści uciesznych^[1].

W 1611 przełożył na polski O sprawach, dziejach i wszystkich innych potocznościach koronnych polskich ksiąg XXX – kronikę Marcina Kromera^[1].

źródło^[2]:

• F. Siarczyński: Obraz wieku panowania Zygmunta III cz. 1, Lwów 1828
• I. Chodynicki: Dykcjonarz uczonych Polaków t. 1, Lwów 1833
• W. A. Maciejowski: Piśmiennictwo polskie t. 3, Warszawa 1852
• H. Łopaciński: Jeszcze o bajce „Młynarz, syn jego i osieł”. czas. Wisła 1896
• K. Bartoszewicz: Księgi humoru polskiego t. 1, Petersburg 1897 s. 83-87

• Dzieła Marcina Błażewskiego w bibliotece Polona