Marcin Szkopowski
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| rektor kościoła św. Marcina w Warszawie | |
| Okres sprawowania |
1937-1944 |
| Wyznanie | |
Marcin Szkopowski (ur. 21 marca 1870 w Rudce, zm. 10 sierpnia 1944 w Warszawie[1]) – polski duchowny Kościoła Katolickiego.
Życiorys
Był synem Franciszka i Kazimiery z d. Bohusz[1]. Ukończył studia filozoficzno-teologiczne w Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie[2]. Pełnił funkcję wikarego m.in. w parafii w Skierniewicach, Mszczonowie, Łodzi i w Warszawie oraz proboszcza w Kozłowie Biskupim[2]. Uczył religii m.in. w Prywatnym Żeńskim Gimnazjum im. Królowej Jadwigi (1900-1905), Gimnazjum im. Stanisława Staszica[2]. W latach 1918-1935 uczył religii w Państwowym Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie[3.1]. W 1926 doktoryzował się z zakresu prawa kanonicznego na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego[2]. Pisał artykuły na tematy religijne do „Kuriera Warszawskiego”[3.2].
Był związany z warszawskim środowiskiem aktorskim, nazywano go kapelanem teatralnym; w 1925 poświęcił kamień węgielny pod budowę domu aktora w Skolimowie[3.3][4].
Był pierwszym kapelanem Warszawskiej Straży Ogniowej okresu porozbiorowego (od 1915); na prośbę władz miasta i komendanta Józefa Tuliszkowskiego otrzymał przydział do WSO na podstawie decyzji metropolity warszawskiego, abp. Aleksandra Kakowskiego; uzyskał stopień oficerski, zorganizował stałą opiekę duszpasterską i opracował specjalny ceremoniał[5]. Od 1916 był kapelanem Związku Floriańskiego; wszedł do pierwszego zarządu związku[5]. Był jednym z czołowych organizatorów I Ogólnopaństwowego Zjazdu Delegatów Straży Ogniowych Rzeczypospolitej Polskiej w 1921, na którym został utworzony Głównego Związku Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej[5]. W 1937 poświęcił kamień węgielny pod budowę Centralnego Ośrodka Wyszkolenia Pożarniczego na Żoliborzu w Warszawie[5]. W tym samym roku objął obowiązki rektora kościoła św. Marcina przy ulicy Piwnej na Starym Mieście w Warszawie[5][2].
Zginął pod gruzami przy ul.Piwnej 11 podczas powstania warszawskiego[1]. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kw. 107, rz. 5,6, gr. 23-30, zbiorowy grób kapłanów archidiecezji warszawskiej)[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 Marcin Szkopowski. www.1944.pl. [dostęp 2025-04-23].
- 1 2 3 4 5 Szkopowski Marcin. www.swzygmunt.knc.pl. [dostęp 2025-04-23].
- Edmund Kujawski (red.), Witold Grabski (red.): „Pochodem idziemy...” Dzieje i legenda Szkoły im. Stefana Batorego w Warszawie. Warszawa: Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, 2003. ISBN 83-06-02325-0.
- ↑ Marcin Szkopowski. www.ipsb.nina.gov.pl. [dostęp 2025-04-24].
- 1 2 3 4 5 Marcin Szkopowski. www.gov.pl. [dostęp 2025-04-23].