Marek Drewnowski

Bogdan Marek Drewnowski

Marek Drewnowski (2026)
Data i miejsce urodzenia	21 października 1946 Kołobrzeg
Pochodzenie	polskie
Instrumenty	fortepian
Gatunki	muzyka poważna
Zawód	pianista
Odznaczenia
Strona internetowa

Marek Drewnowski (Bogdan Marek Drewnowski, ur. 21 października 1946 w Kołobrzegu) - polski pianista, dyrygent i pedagog.^[1]

Naukę gry na fortepianie rozpoczął we wczesnym dzieciństwie. Studiował w Akademii Muzycznej w Warszawie pod kierunkiem Ryszarda Baksta i Zbigniewa Drzewieckiego. Po śmierci Drzewieckiego przeniósł się do Krakowa, gdzie ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w klasie Jana Hoffmana.^[2]

Był również uczestnikiem kursów mistrzowskich prowadzonych przez Marię Wiłkomirską, Witolda Małcużyńskiego i Stefana Askenasego.^[3]

Kariera Marka Drewnowskiego była silnie związana z twórczością polskich kompozytorów XX wieku, od Karola Szymanowskiego i Witolda Lutosławskiego po Aleksandra Tansmana, Romana Palestra i Stefana Kisielewskiego. Z wyjątkiem Szymanowskiego spotkał tych kompozytorów osobiście i już jako młody pianista rozpoczął pracę nad ich twórczością.

W 1974 Witold Lutosławski uczestniczył w sesji nagraniowej dwóch swoich Etiud z 1941 w wykonaniu Drewnowskiego. Nagranie zostało później wydane przez Polskie Nagrania na płycie CD (PNCD BOX 0009 A/H).

Istotne miejsce w repertuarze Drewnowskiego zajęła twórczość Domenica Scarlattiego. Nagranie dwunastu sonat tego kompozytora w 1975 przyniosło mu znaczący sukces w kraju i za granicą. Po wysłuchaniu tego nagrania w nowojorskiej rozgłośni radiowej Leonard Bernstein zaprosił Drewnowskiego do występów w Tanglewood z Bostońską Orkiestrą Symfoniczną.^[4][5]

W 1977 w Paryżu Drewnowski pracował z Aleksandrem Tansmanem nad jego II Koncertem fortepianowym. Utwór miał swoją polską premierę 16 grudnia 1977 z udziałem pianisty i Filharmonii Narodowej pod dyrekcją Pedro Ignacio Calderóna.

W 1985 wystąpił na festiwalu w Tanglewood z Bostońską Orkiestrą Symfoniczną. Wykonał tam I Koncert fortepianowy Johannesa Brahmsa.^[6]

We wrześniu 1989 wziął udział w uroczystym koncercie w Warszawie, zorganizowanym z okazji 50. rocznicy wybuchu II wojny światowej. W wydarzeniu uczestniczyli również Leonard Bernstein, Barbara Hendricks, Hermann Prey i Liv Ullmann. Koncert był transmitowany przez stacje telewizyjne w wielu krajach.^[7]

23 września 1991, kilka dni przed śmiercią kompozytora, Drewnowski wykonał koncert fortepianowy Stefana Kisielewskiego z Filharmonią Śląską pod dyrekcją Jerzego Swobody podczas Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”. Za prawykonanie tego utworu otrzymał nagrodę „Orfeusz”.^[8][9]

W 1996 Fundacja Józefa Hofmanna, założona m.in. przez Drewnowskiego, wydała nagranie IV Symfonii koncertującej Karola Szymanowskiego z Krakowską Orkiestrą Radiową pod dyrekcją Antoniego Wita, a także II Koncertu fortepianowego Aleksandra Tansmana pod dyrekcją Zygmunta Rycherta.

W 2010 z okazji 200. rocznicy urodzin Chopina wykonał kilka jego utworów na Open’er Festival, bezpośrednio przed koncertem Massive Attack^[10].

W marcu 2017 wystąpił z recitalami w Atlancie oraz w Miami Beach. Koncert w Atlancie został zorganizowany przez Chopin Society of Atlanta.^[11]

Prowadził zajęcia w Schola Cantorum w Paryżu oraz kursy mistrzowskie w różnych krajach, m.in. w Republice Południowej Afryki i Korei. W 2017 był związany z Uniwersytetem Hacettepe w Ankarze, gdzie pracował na wydziale dyrygentury i kompozycji.^[12]

Twórczość chopinowska

Koncert Marka Drewnowskiego w Żelazowej Woli - sierpień 2026

Szczególne miejsce w działalności Marka Drewnowskiego zajmuje twórczość Fryderyka Chopina. W jego dorobku fonograficznym znajdują się m.in. nagrania utworów Chopina, w tym walców i polonezów młodzieńczych.^[13]

Drewnowski wykonywał również koncerty Chopina w wersjach kameralnych. Nagrywał je m.in. z zespołem The Chopin Soloists, którego był założycielem.^[14]

W 1992 wykonał w Warszawie oba koncerty Chopina z kwintetem smyczkowym. W styczniu 1993 w Studiu S1 Polskiego Radia dokonano nagrania koncertów w tej obsadzie, z udziałem Kai Danczowskiej, Roberta Kabary, Artura Paciorkiewicza, Jerzego Klocka i Andrzeja Mysińskiego.

W 1999 Drewnowski rozszerzył tę koncepcję na orkiestrę smyczkową. W celu realizacji nagrania z młodych muzyków Akademii Muzycznej w Łodzi oraz prowadzących ich profesorów powstał zespół The Chopin Soloists. W tym samym roku nagrał z nim oba koncerty Chopina.

Dla NVC Arts w Londynie dokonał nagrań wideo obu koncertów i 19 walców Chopina.^[15]

Od 2009 Drewnowski realizował projekt nagrania dzieł wszystkich Fryderyka Chopina, początkowo przez "Polskie Nagrania".^[16] Następnie propozycję realizacji przedsięwzięcia otrzymał od wytwórni Harmusica w Genewie. Według informacji przekazanej przez pianistę w 2017 nagrał już część planowanego cyklu, obejmującą m.in. koncerty, sonaty, wariacje, etiudy, preludia, ballady i walce.^[17] Realizacja projektu została przerwana po śmierci w 2015 Gabrielle Dufour-Wierusz Kowalskiej, którą Drewnowski określał jako główną inicjatorkę przedsięwzięcia. W 2017 prowadził rozmowy dotyczące kontynuowania nagrań we współpracy z władzami Uniwersytetu Hacettepe w Ankarze. Planował tam również ukończenie cyklu.^[18] W ramach projektu planował także nagranie pieśni Fryderyka Chopina, poszukując odpowiedniej wykonawczyni.^[19]

W wywiadzie przeprowadzonym w 2017 Drewnowski przedstawiał własne poglądy na temat wykonawstwa muzyki Chopina. Podkreślał znaczenie emocjonalnego wymiaru jego twórczości, a także konieczność dokładnego odczytywania zapisu nutowego i indywidualnego kształtowania interpretacji. Zwracał uwagę na znaczenie formy i emocji jako dwóch równoległych warstw muzyki Chopina.^[20]

Krytycznie odnosił się również do modelu rywalizacji konkursowej w muzyce, zaznaczając jednocześnie, że nie kwestionuje potrzeby organizowania konkursów pianistycznych. Wskazywał na ograniczenia związane z wykonywaniem muzyki w warunkach silnej presji i stresu.^[21]

Jest założycielem i prezesem Fundacji Józefa Hofmanna, powołanej w 1990 z inicjatywy Marka Drewnowskiego, Krzysztofa Kurcińskiego, Marii Neugebauer, Jana Webera, Andrei Borre, Claudio Cozzaniego i Christiany Orvieto. Działalność Fundacji obejmowała obejmuje wspieranie rozwoju artystycznego młodych muzyków, m.in. poprzez programy edukacyjne, kursy, konkursy, koncerty i stypendia.^[25][26]

Był twórcą i organizatorem Festiwalu im. Józefa Hofmanna w Nałęczowie.^[27] Według informacji Polskiego Radia był także twórcą festiwali im. Józefa Hofmanna i Ignacego Jana Paderewskiego.^[28]

W 2010 otrzymał „Paszport Chopina”, nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznawaną za działalność na rzecz promocji dziedzictwa Fryderyka Chopina. W 2016 został odznaczony srebrnym Medalem za Zasługi Kulturze Gloria Artis^[29]. W 2020 otrzymał nagrodę Złotą Sowę będącą uhonorowaniem za dokonania twórcze przyznaną przez przedstawicieli światowej Polonii.

Żonaty z Bogusławą Drewnowską, prezeską zarządu European Music Heritage Foundation^[30].

Ma troje dzieci. Jego syn, Michał Drewnowski (ur. 1977), jest pianistą i pedagogiem związanym z Akademią Muzyczną w Łodzi. Marek Drewnowski był jego nauczycielem.^[31] Michał Drewnowski nagrał koncert fortepianowy Tadeusza Majerskiego z Royal Scottish National Orchestra pod dyrekcją Emila Tabakova, a także utwór kameralny z zespołem New Art Chamber Soloists. Nagranie zostało wydane przez Toccata Classics w styczniu 2017.^[32] Od 2006 wykłada w Akademii Muzycznej im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi. Od 2010 prowadzi również klasę fortepianu w Zespole Szkół Muzycznych im. O. Kolberga w Radomiu.^[33]

W latach 2024-2025 Marek Drewnowski mieszkał we Włoszech. Obecnie mieszka w Komornicy w powiecie legionowskim, w gminie Wieliszew.

• Marek Drewnowski, [w:] Twórcy [online], Culture.pl [dostęp 2026-08-24] .
• Marek Drewnowski w serwisie internetowym Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina
• Bożena U. Zaremba - Rytm serca i jasność umysłu. Rozmowa z Markiem Drewnowskim; "Culture Avenue", 17 marca 2017
• Marek Drewnowski - Reminiscencje chopinowskie; "Culture Avenue", 12 listopada 2021
• Marek Drewnowski - Mądrość wielkiego Mistrza. Wspomnienie amerykańskiego debiutu z Leonardem Bernsteinem; "Culture Avenue", 1 października 2024
• Mistrzowski Recital Marka Drewnowskiego w Austin; "Culture Avenue", 4 listopada 2024
• Marek Drewnowski - Reminiscencje pokonkursowe: poprawność polityczna - poprawność muzyczna; "Do Rzeczy", 17 listopada 2025
• Emotions Controlled (Kontrolowane emocje) - wywiad z Markiem Drewnowskim w języku angielskim; Chopin Society of Atlanta, 2006
• O Piotrze Wierzbickim (o Staroświeckim Polaku) - Wspomnienie Marka Drewnowskiego; "Do Rzeczy", 1 grudnia 2025
• Czesław Czapliński - Portret z historią. Marek Drewnowski; 11 lipca 2026
• Marek Drewnowski - koncert w studiu Radia dla Ciebie (10 grudnia 2020)