Marek Fabiusz Dorsuon

Marcus Fabius Dorsuo – rzymski polityk wywodzący się z patrycjuszowskiej rodziny Fabiuszów.

Wybrany na urząd konsula w 345 p.n.e., drugim konsulem w tym roku został Serwiusz Sulpicjusz Kamerynus. W roku pełnienia urzędu przez nich wybuchła wojna z plemieniem Aurunków. Z powodu zagrożenia z ich strony mianowano Lucjusza Furiusza na dyktatora.

Po zrzeczeniu się urzędu dyktatora przez Furiusza konsulowie przejęli jego oddziały, wykorzystując je do walki z plemieniem Wolsków i zdobywając Sorę[1].

Później pełnił prawdopodobnie jeszcze dwa urzędy: interrexa w 340 p.n.e. i jednego z przewodniczących założeniu kolonii w Cales w Kampanii, w 334 p.n.e.[2].

Przypisy

  1. ↑ Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 7, 28.
  2. ↑ Thomas Robert Shannon Broughton: The Magistrates of the Roman Republic. T. 1. Nowy Jork: American Philological Association, 1951, s. 136, 141. ISBN 0-89130-811-3.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.