Marek Ochlak
 | |||
| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
14 marca 1966 | ||
| Biskup diecezjalny Fenoarivo Atsinanana | |||
| Okres sprawowania |
od 2025 | ||
| Prowincjał Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Polsce | |||
| Okres sprawowania |
2023–2025 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Inkardynacja | |||
| Śluby zakonne |
8 września 1990 | ||
| Diakonat |
15 czerwca 1991 | ||
| Prezbiterat |
20 czerwca 1992 | ||
| Nominacja biskupia |
17 kwietnia 2025 | ||
| Sakra biskupia |
6 lipca 2025 | ||
| Data konsekracji |
6 lipca 2025 |
|---|---|
| Miejscowość |
Gdańsk |
| Miejsce | |
| Konsekrator | |
| Współkonsekratorzy |
Marek Ochlak (ur. 14 marca 1966 w Nowym Mieście Lubawskim) – polski duchowny rzymskokatolicki, oblat, prowincjał Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Polsce w latach 2023–2025, biskup diecezjalny Fenoarivo Atsinanana od 2025.
Życiorys
Urodził się 14 marca 1966 w Nowym Mieście Lubawskim. W latach 1981–1985 kształcił się w oblackim niższym seminarium duchownym w Markowicach koło Inowrocławia. W 1985 wstąpił do Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej i rozpoczął nowicjat w Kodniu nad Bugiem. 8 września 1986 złożył pierwszą profesję zakonną[1]. W latach 1986–1992 odbył studia filozoficzno-teologiczne[2] w Wyższym Seminarium Duchownym Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze[3], gdzie 8 września 1990 złożył śluby wieczyste[1]. 15 czerwca 1991 Zdzisław Fortuniak, biskup pomocniczy poznański, udzielił mu święceń diakonatu, a 20 czerwca 1992 wyświęcił go na prezbitera[4].
W latach 1992–1994[3] pracował jako wikariusz w parafii św. Eugeniusza w Kędzierzynie-Koźlu. Następnie odbył kurs języka francuskiego w Paryżu i w sierpniu 1995 udał się na Madagaskar. W latach 1995–1996 odbył kurs języka i kultury malgaskiej w Antananarywie-Soavimbahoace. W latach 1996–2001 posługiwał w Marolambo (od 1999 jako przełożony), w latach 2001–2009 w Toamasinie (od 2006 jako przełożony i proboszcz), w latach 2009–2015 w Antananarywie-Soavimbahoace (jako przełożony misjonarzy oblatów na Madagaskarze i wyspie Reunion)[1], a w latach 2016–2021 na misji Befasy[5]. Przyczynił się do poprawy sytuacji lokalnych społeczności poprzez m.in. budowę studni, wodociągów, szkół, kaplic, szpitala im. Wandy Błeńskiej, a także odnowienia kościoła św. Teresy od Dzieciątka Jezus w misji centralnej. W 2021 powrócił do Polski[1], gdzie objął funkcję dyrektora Prokury Misyjnej Misjonarzy Oblatów w Poznaniu[5]. W 2023 został wybrany przełożonym Polskiej Prowincji Misjonarzy Oblatów[1].
17 kwietnia 2025 papież Franciszek mianował go biskupem diecezjalnym Fenoarivo Atsinanana[6][1]. Święcenia biskupie otrzymał 6 lipca 2025 w oblackim kościele św. Józefa w Gdańsku. Głównym konsekratorem był arcybiskup Tomasz Grysa, nuncjusz apostolski na Madagaskarze, Seszelach, Mauritiusie i delegat apostolski na Komorach, a współkonsekratorami Tadeusz Wojda, arcybiskup metropolita gdański, i Marie Fabien Raharilamboniaina, biskup diecezjalny Morondavy. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Adveniat Regnum Tuum” (Przyjdź Królestwo Twoje)[7]. Ingres odbył 10 sierpnia 2025 na Sahavola Stadium[8].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 M. Wrzos: Watykan: prowincjał Marek Ochlak OMI biskupem na Madagaskarze. oblaci.pl, 2025-04-17. [dostęp 2025-04-19].
- ↑ M. Ochlak: Marek Ochlak OMI: byli ze mną Józefowie. oblaci.pl, 2025-04-17. [dostęp 2025-04-19].
- 1 2 K. Bronk: Polski oblat o. Marek Ochlak biskupem na Madagaskarze. vaticannews.va, 2025-04-17. [dostęp 2025-04-19].
- ↑ Marek Ochlak. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2025-06-15]. (ang.).
- 1 2 Poznań: „Misja Befasy – Madagaskar” podczas „Misji na Szewskiej”. ekai.pl, 2022-01-24. [dostęp 2025-04-19].
- ↑ Nomina del Vescovo di Fenoarivo Atsinanana (Madagascar). press.vatican.va, 2025-04-17. [dostęp 2025-04-17]. (wł.).
- ↑ M. Wrzos: Gdańsk: Uroczystość święceń biskupich Marka Ochlaka OMI. oblaci.pl, 2025-07-06. [dostęp 2025-07-06].
- ↑ M. Wrzos: Madagaskar: ingres bp. Marka Ochlaka OMI do katedry w Fenoarivo-Atsinanana. oblaci.pl, 2025-08-10. [dostęp 2025-08-10].
Linki zewnętrzne
- Marek Ochlak [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2025-04-17] (ang.).