Marek Tumanowicz

Marek Tumanowicz (ur. 1947) – polski dziennikarz telewizyjny w latach 70. i 80. XX wieku.

Życiorys

Występował w Wieczorze z Dziennikiem w serwisie Wiadomości z Kraju (na ekranie po lewej stronie prowadzącego) oraz Dzienniku Telewizyjnym.

Podczas stanu wojennego w latach 1981–1982 występował w mundurze wojskowym. Jako pierwszy poprowadził Dziennik w mundurze, co było jego pomysłem[1][2], chociaż przyznaje się do tego również Witold Stefanowicz.[3]

Po przemianach w 1989 prezes Andrzej Drawicz mianował go dyrektorem programowym. W 1991 roku (po dymisji Drawicza) został zwolniony z TVP. W okresie późniejszym miał problem ze znalezieniem pracy – trzy razy był zarejestrowany jako bezrobotny, pracował także jako stróż nocny oraz szef ochrony[3][4].

W wyborach samorządowych w 2002 bez powodzenia ubiegał się o mandat radnego warszawskiej dzielnicy Wilanów z listy komitetu Sojusz Lewicy Demokratycznej – Unia Pracy[5].

W 2007 ukazała się jego książka Z DTV w życiorysie[6].

Nagrody

  • Nagroda Marszałka Sejmu dla dziennikarzy zajmujących się problematyką sejmową (1987)[7].

Przypisy

  1. ↑ Tumanowicz Marek. Blisko Polski. [dostęp 2018-04-30].
  2. ↑ Sebastian Ligarski, Dziennik Telewizyjny – propagandowa tuba stanu wojennego [online], dzieje.pl, 10 grudnia 2021 [dostęp 2023-06-26] (pol.).
  3. 1 2 Jako pierwszy poprowadził „Dziennik Telewizyjny” w mundurze. W wolnej Polsce stał się pariasem [online], Plejada, 13 grudnia 2024 [dostęp 2024-12-14].
  4. ↑ Gwiazda stanu wojennego pracował jako nocny stróż. TVP.info, 2008-12-13. [dostęp 2018-04-30].
  5. ↑ Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2025-03-16].
  6. ↑ Marek Tumanowicz: Z DTV w życiorysie. Warszawa: Akapit, 2006, s. 164. ISBN 83-922893-2-3. OCLC 234162080. [dostęp 2025-10-24].
  7. ↑ Laureaci nagród marszałka Sejmu, „Rzeczpospolita”, nr 25, 30 stycznia 1987, s. 5.

Bibliografia