Maria Kowalewska

Maria Kowalewska

Data i miejsce urodzenia	11 października 1901 Wilno
Data i miejsce śmierci	3 maja 1991 Warszawa
Narodowość	polska
Dziedzina sztuki	literatura
Odznaczenia

Maria Kowalewska (ur. 11 października 1901 w Wilnie, zm. 3 maja 1991 w Warszawie)^[1] – polska pisarka i tłumaczka literatury rosyjskiej.

Urodziła się w rodzinie Włodzimierza Dworzaczka, nauczyciela i dziennikarza, i Marii z Ziemięckich. Od 1905 mieszkała w Mińsku, gdzie w 1918 uzyskała maturę w Gimnazjum Polskiej Macierzy Szkolnej Ziemi Mińskiej. Od 1916 należała do harcerstwa. W latach 1920–1925 studiowała na Uniwersytecie Poznańskim, początkowo biologię (przez rok), później filologię polską i otrzymała w tym ostatnim zakresie absolutorium. Była członkiem Akademickiego Koła Harcerskiego, Koła Polonistów Studentów Uniwersytetu Poznańskiego, Organizacji Studentek i Organizacji Młodzieży Narodowej. W 1925 przeniosła się do Warszawy, gdzie pracowała w redakcji czasopisma dla młodzieży „Iskry” (1926–1936). Współpracowała także ze „Słonkiem” i „Moim Pisemkiem”. Pisała utwory dla dzieci i młodzieży^[1].

W czasie okupacji niemieckiej mieszkała nadal w Warszawie. Brała udział w powstaniu warszawskim jako sanitariuszka^[1].

Po zakończeniu wojny przebywała w Bydgoszczy, gdzie pracowała w Wojewódzkim Urzędzie Ziemskim. W połowie 1945 powróciła do Warszawy, gdzie pracowała jako tłumaczka w Biurze Prasowym Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (1948–1949), później jako redaktorka w dziale literatury dziecięcej Spółdzielni Wydawniczej Książka i Wiedza (1949–1951), w redakcji tygodnika „Świat Młodych”, w dziale literackim (1953–1954), i „Płomyka” (1954–1956). Utwory dla dzieci publikowała w wielu czasopismach, m.in. w „Płomyczku” (1948–1951, 1955–1957, 1960), „Płomyku” (1948–1957, 1962, 1969), „Iskierkach” (1950–1951), „Świerszczyku-Iskierkach” (1951–1954) „Świerszczyku” (1955/56, 1970–1980). Od 1949 była członkiem Sekcji Tłumaczy Polskiego PEN Clubu (od 1965 członkiem rzeczywistym). W latach 1950–1983 należała do Związku Literatów Polskich; w 1951–1955 wchodziła w skład zarządu Sekcji Literatury dla Dzieci i Młodzieży przy Oddziale Warszawskim ZLP oraz uczestniczyła w pracach Sekcji Tłumaczy przy tymże oddziale. Uczestniczyła w pracach nad Słownikiem literatury dla dzieci i młodzieży (1964) jako autorka haseł. Od 1989 była członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich^[1].

Dwukrotnie zamężna. W 1925 wyszła za Bohdana Stypińskiego, ekonomistę. Po raz drugi (w 1936) wyszła za mąż za Zbigniewa Kowalewskiego, ekonomistę^[1].

Zmarła w Warszawie.

• Chciałam być gwiazdą (1973)
• Czarny Pazur z Dzikiej Dżungli (1970)
• Dziwne sprawy Zawodzia (1960)
• Goście (1974)
• Góry (1978)
• Kawka Pafka (1964)
• Łatek i Fikołka (1961)
• Mały to ja (1972)
• O Fiku i Myku i o domku z patyków (1958)
• Pan Słówko ma głos (1985)
• Po nitce do kłębka (1969)
• Sapcio i Pufcio ze stromego brzegu, opowiadania (1972)
• Śpioszka Popielica (1968)
• Tajemniczy olbrzym (1968)
• Trzmiele (1961)
• Ucieczka z Pudełkowa (1962)
• Zabawy w prawdę (1970)
• Zagadkowa kartka (1956)
• Zwariowane podwórko (1976)

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974)

• III nagroda w konkursie Naszej Księgarni na powieść współczesną dla młodzieży – Dziwne sprawy Zawodzia (1957)
• I nagroda w konkursie Centrali Rolniczych Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” na opowiadanie dla dzieci o tematyce spółdzielczej – Zwariowane podwórko (1962)
• Nagroda Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży (1978)^[2]

Źródło:^[1].