Maria Theresa

Rafy Maria Theresa, Ernest Legouve, Jupiter i Wachusett na mapie z 1921 roku

Maria Theresa[1] – domniemana rafa koralowa na południowym Pacyfiku, na południe od archipelagu Tuamotu (Polinezja Francuska) i na wschód od Nowej Zelandii. Na francuskich mapach oznaczana też jako Tabor. Zaznaczana na wielu mapach, w rzeczywistości nie istnieje[2].

W tym samym obszarze Pacyfiku były lokowane także inne rafy bądź wysepki, których istnienie nie znajduje potwierdzenia. Należą do nich rafa Ernest Legouvé[1], Jupiter Reef, Wachusett Reef i Rangitiki Reef. Jeszcze na przełomie XX i XXI w. niektóre wydawnictwa kartograficzne nadal przedstawiały te rafy na swych mapach (np. rafy Maria-Theresa i Ernest Legouve zaznaczone są w Atlasie Encyklopedycznym PWN z 1998[3]i atlasie geograficznym National Geographic z 2005 roku)[2].

Historia

Odkrycie rafy Maria Theresa zgłosił 16 listopada 1843 roku wielorybnik Asaph P. Taber, kapitan statku Maria-Theresa , określając jej współrzędne geograficzne: 37°00′S 151°13′W/-37,000000 -151,216667. Próbowano ją odszukać bez powodzenia w 1957 roku[2].

W roku 1966 w czasopiśmie „CQ Amateur Radio” opublikowano zdjęcia autorstwa Dona Millera, który rzekomo miał dotrzeć na tę rafę i prowadzić z niej transmisję radiową. Udowodniono jednakże, że była to mistyfikacja. Nowozelandzki statek Tui przeszukiwał intensywnie ten region w 1970 roku, okazało się, że głębokość oceanu wynosi tam przeciętnie 5000 m. W 1983 roku określono jej nowe współrzędne, ponad 1000 km na wschód: 36°50′S 136°39′W/-36,833333 -136,650000, lecz i tym razem poszukiwania zakończyły się niepowodzeniem [2].

W literaturze

Wyspa Tabor, oraz leżąca w niewielkiej odległości Wyspa Lincolna, były miejscem akcji dwóch powieści Juliusza Verne’a: Dzieci kapitana Granta oraz Tajemnicza wyspa. Źródłem inspiracji pisarza były doniesienia o odkryciu rafy Maria-Theresa[2][4].

Przypisy

  1. 1 2 Egzonimy zalecane przez KSNG: Ameryka Australia i Oceania. „Nazewnictwo geograficzne Świata”. 1, s. 125, 2004. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii. [dostęp 2013-02-27].
  2. 1 2 3 4 5 Edward Brooke-Hitching, The Phantom Atlas: The Greatest Myths, Lies and Blunders on Maps, Simon and Schuster, 2016, s. 100, ISBN 978-1-4711-5947-3.
  3. ↑ Atlas encyklopedyczny PWN, Instituto Geografico De Agostini, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 241, ISBN 83-01-12531-4.
  4. ↑ William Butcher, Introduction, [w:] Jules Verne, The Mysterious Island, Wesleyan University Press, 2013, xxiii-xxv, ISBN 978-0-8195-7456-5.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.