Maria Trzcińska

Maria Trzcińska
Ilustracja
Sędzia Maria Trzcińska z egzemplarzem swojej publikacji KL Warschau – obóz zagłady dla Polaków w świetle dokumentów (fot. 2008)
Data urodzenia

22 marca 1931

Data i miejsce śmierci

22 grudnia 2011
Warszawa

Miejsce spoczynku

Cmentarz Bródnowski

Zawód, zajęcie

sędzia

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Głaz upamiętniający Marię Trzcińską na skwerze Alojzego Pawełka w Warszawie
Grób Marii Trzcińskiej na cmentarzu Bródnowskim

Maria (Marianna) Trzcińska (ur. 22 marca 1931[1], zm. 22 grudnia 2011 w Warszawie) – polska sędzia zatrudniona w latach 1974–1996 w Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu i Instytucie Pamięci Narodowej.

Prowadziła śledztwo i badała zbrodnie niemieckie w Polsce w czasie II wojny światowej. Autorka monografii dotyczącej warszawskiego obozu koncentracyjnego KL Warschau[2], której tezy zostały odrzucone przez Instytut Pamięci Narodowej oraz licznych historyków[3][4][5].

Kontrowersje

Trzcińska twierdziła, że liczba ofiar KL Warschau była dziesięć razy większa oraz że obóz wykorzystywał komory gazowe w tunelach przy stacji kolejowej Warszawa Zachodnia.

Działania specjalnej grupy badawczej powołanej w 2006 roku przez IPN nie potwierdziły ustaleń sędzi Trzcińskiej[6][7]. Badania prowadzone przez Zygmunta Walkowskiego opublikowane w 2017 roku ustaliły że tunele wskazywane przez Trzcińską były przejezdne przez całą wojnę i nie mogły mieścić komór gazowych[3].

Trzcińska pojawiała się m.in. w Radiu Maryja, mówiąc o tym, że niemiecki obóz nazistowski w stolicy był używany w stalinowskiej Polsce jako więzienie dla żołnierzy Armii Krajowej. Zaangażowała się w konflikt z IPN dotyczący treści jej badań i ich dalszych publikacji. Jej wniosek dotyczący praw autorskich został odrzucony przez Instytut jako dotyczący już opłaconej własności państwowej, wliczając w to dokumenty historyczne i świadectwa ocalałych[8].

Jej dodatkowe roszczenia, dokonane w imieniu „Stowarzyszenia Komitetu Budowy Pomnika Ofiar Obozu Zagłady KL Warschau” o domniemanym znacznie większym rozmiarze niemieckiego obozu w rejonie stacji kolejowej Warszawa Zachodnia, również zostały odrzucone przez IPN oraz badania zdjęć lotniczych[3][9][10].

Została pochowana na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kw. 50F, rząd III, grób 26).

Publikacje

Przypisy

  1. ↑ Ryszard Bender: Maria Trzcińska – niezłomny strażnik pamięci. 2012-01-02. [dostęp 2014-06-08].
  2. ↑ Bogusław Rąpała, Maria Trzcińska nie żyje, [w:] Nr 298 (4229), „Nasz Dziennik”, 23 grudnia 2011.
  3. 1 2 3 Zygmunt Walkowski: podczas II wojny obok Dworca Zachodniego nie było komory gazowej [online], dzieje.pl [dostęp 2025-07-18].
  4. ↑ Bogusław Kopka, Konzentrationslager Warschau: historia i następstwa, Monografie / Instytut Pamięci Narodowej--Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej--Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, 2007 (t. 32), ISBN 978-83-60464-46-5 [dostęp 2025-07-18].
  5. ↑ Christian Davies, Under the Railway Line, „London Review of Books”, 41 (09), 9 maja 2019, ISSN 0260-9592 [dostęp 2025-07-18] (ang.).
  6. ↑ Jerzy Kochanowski. Śmierć w Warschau. „Polityka.pl – Historia”, 2009-09-04. [dostęp 2013-09-25].
  7. ↑ Iwona Szpala. Postawią pomnik innemu KL Warschau. „Gazeta.pl”, 2009-10-08. [dostęp 2013-09-25].
  8. ↑ Komunikat w związku z publikacją „Kto się boi pomnika ofiar KL Warschau?” („Nasz Dziennik” 20–21.10.2007 r.). IPN, 2013. [dostęp 2013-09-25].
  9. ↑ Informacja o śledztwie w sprawie KL Warschau. IPN, 2003-05-08.
  10. ↑ Bogusław Kopka, Prawda o KL Warschau, Obóz koncentracyjny KL Warschau mieścił się m.in. na terenie, gdzie stoi Muzeum Polin