Marian Bizan

Marian Bizan

Data i miejsce urodzenia	2 lipca 1927 Brodnica
Data i miejsce śmierci	9 maja 2018 Brodnica
Rodzaj działalności	historyk literatury, edytor, wydawca
Dyrektor Instytutu Polskiego w Wiedniu
Okres sprawowania	od 1990 do 1995
Poprzednik	Bolesław Faron
Następca	Ewa Lipska
Odznaczenia

Marian Bizan (ur. 2 lipca 1927 w Brodnicy^[1], zm. 9 maja 2018^[2] tamże^[3]) – polski historyk literatury, edytor i wydawca.

Był absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskiego^[4][5], w latach 1953–1990 pracował w Redakcji Literatury Polskiej Okresu Oświecenia i Romantyzmu Państwowego Instytutu Wydawniczego^[6], w latach 1990–1995 był dyrektorem Instytutu Polskiego w Wiedniu oraz radcą Ambasady RP tamże^[7].

Jego pierwszą pracą redakcyjną była sztuka Włodzimierza Perzyńskiego Szczęście Frania (1954), w 1959 w jego wyborze i opracowaniu ukazały się Liryki Juliusza Słowackiego. Opublikował następnie Glosy do „Kordiana” (1967 – z Pawłem Hertzem), Glosy do „Balladyny” (1970 – z Pawłem Hertzem), Przez granice, przez wieki. Impresje brodnickie (1986), Księga Żywa. Dzienniki pielgrzymki do Ziemi Świętej (1990), Ziemia Święta. Zapiski z podróży 1988–1998 (2000), Album brodnickie (2013), był też autorem wyboru i opracowania Poezji Zygmunta Krasińskiego (1972), tomu Gwiazda z gwiazdą. Wiersze, fragmenty, zdania Adama Mickiewicza (1992).

W 1979 otrzymał Nagrodę Edytorską Polskiego PEN Clubu^[8], w 2006 Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”^[9][10], w 2010 Medal Primus inter Brodnicienses^[11].

Był członkiem Polskiego PEN Clubu (od 1970^[12]) i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.