Marian Cezary Abramowicz

Marian Cezary Abramowicz
Data i miejsce urodzenia

29 października 1934
Białobłoty koło Pleszewa

Data i miejsce śmierci

5 marca 1997
Biała Królikowska

Narodowość

polska

Język

polski

Alma Mater

Salezjański Instytut Filozofii i Psychologii (Woźniaków koło Kutna)

Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Marian Cezary Abramowicz (ur. 29 października 1934 w Białobłotach k. Pleszewa, zm. 5 marca 1997[1] w Białej Królikowskiej) – polski poeta i prozaik.

Życiorys

Urodził się w rodzinie rolnika Franciszka (zm. 1938) i Stanisławy ze Skowrońskich (zm. 1939). Po śmierci rodziców opiekowała się nim babka mieszkająca w tej samej wsi. Później zajęła się nim dalsza rodzina we wsi w okolicach Jarocina. Mieszkając u nich w 1948 roku ukończył szkołę podstawową[2]. W latach 1950–1951 pracował w Koninie jako urzędnik i kontynuował naukę w liceum wieczorowym. Po przeniesieniu się do Warszawy, gdzie uzyskał stypendium Stowarzyszenia PAX naukę kontynuował w Liceum Ogólnokształcącym pw. św. Augustyna. Po roku przeniósł się do Płocka, gdzie podjął pracę jako urzędnik w magistracie i uczył się w liceum wieczorowym[2].

W 1952 roku wstąpił do zakonu salezjanów. W 1953 po złożeniu ślubów zakonnych rozpoczął studia w Instytucie Filozofii i Psychologii Towarzystwa Salezjańskiego (Woźniaków k. Kutna). W 1957 roku wyszedł z zakonu z powodu złego stanu zdrowia[2]. Od 1959 do 1962 roku przebywał w sanatorium przeciwgruźliczym w Prabutach. W 1962 uzyskał rentę inwalidzką, którą pobierał do 1964, gdy podjął pracę w nadleśnictwie Biała Królikowska. W latach 1965–1966 ponownie trafił do sanatorium przeciwgruźliczego tym razem w Sokołowsku pod Wałbrzychem i powtórnie uzyskał rentę inwalidzką[2].

Debiutował w 1966 roku wierszem Wrzosowisko w 13 numerze „Tygodnika Kulturalnego”. Od 1969 do 1983 należał do Związku Literatów Polskich. W 1984 wstąpił do nowego Związku Literatów Polskich. Wiersze publikował w „Gazecie Poznańskiej” (1988–1989), „Tygodniku Ludowym” (1988–1989) oraz „Nurcie” (1989)[2].

W latach 1975–1979 pełnił funkcję dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w Gizałkach k. Kalisza. Mieszkał w Leśnictwie Biała Królikowska we wsi Dziewiń Duży w gminie Gizałki w powiecie pleszewskim w województwie wielkopolskim.

Zmarł w Białej Królikowskiej, pochowany w Królikowie k. Konina[2].

Nagrody i wyróżnienia

  • 1983: Nagroda wojewody kaliskiego za działalność kulturalną w środowisku wiejskim[3].
  • 1984: Odznaka honorowa za zasługi w rozwoju województwa poznańskiego[3].
  • 1985: Nagroda literacka wojewody kaliskiego, za upowszechnianie piękna ziemi kaliskiej w twórczości literackiej[2].
  • 1986: Srebrny Krzyż Zasługi[2]
  • 1994: Nagroda wojewody kaliskiego za poetyckie i prozatorskie dokonania twórcze[3].

Upamiętnienie

W 1999 r. w Gminnym Centrum Kultury w Gizałkach otwarta została Pracownia M.C. Abramowicza. W 2004 r. nadano imię M.C. Abramowicza gimnazjum w Białobłotach[2][3].

Twórczość

  • Urzeczenie, zbiór wierszy, Wrocław, Ossolineum 1970, 47 s.
  • Kochanek białej gołębicy, powieść, Lublin, Wydawnictwo Lubelskie 1973, 379 s.
  • Twarze na piasku, zbiór wierszy, Poznań, Wydawnictwo Poznańskie 1977, 79 s.
  • Donosy z Białej Królikowskiej, cykl 12 felietonów, Południowa Wielkopolska 1981 numer 12, 1982 numery 1–8 i 1983 numery 1–4
  • Sennik niedzielny, zbiór wierszy, Poznań, Wydawnictwo Poznańskie 1984, 107 s., ISBN 83-210-0473-3.
  • Dni darowane, zbiór wierszy, Poznań, Związek Literatów Polskich 1991, 35 s.
  • W kantyku ziemi, zbiór wierszy, Poznań, Związek Literatów Polskich 1991, 35 s.
  • Uroki i zadziwienia, zbiór wierszy, Poznań, Związek Literatów Polskich 1994, Biała Seria Biblioteki Poetyckiej nr 52, 38 s., ISBN 83-86113-15-4.
  • Confiteor, zbiór wierszy, Poznań, Związek Literatów Polskich 1994, 39 s., ISBN 83-86113-75-8.
  • Maria Magdalena, powieść, Poznań, Pallottinum 1995, 124 s., ISBN 83-7014-235-4.
  • Listy nie wysłane, zbiór wierszy, Poznań, Wydawnictwo Fundacji Literackiej 1996, 40 s., ISBN 83-905506-1-X.
  • Dwa żywoty, dramat, Poznań Fundacja Literacka 1998, 78 s., ISBN 83-905506-6-0.
  • Listy spod klepsydry, Poznań, Pallotinum 2000, 113 s., ISBN 83-7014-390-3.
  • Czarna struga, opowiadania „Pani Marta”, „Książę Igor”, „Spotkanie w drodze”, „Szatan na dworcu” i „Czarna struga”, Wydawnictwo Kontekst 2002, 106 s., ISBN 83-88572-60-1.

Przypisy

  1. ↑ Informacja o dacie śmierci na stronach Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Beata Dorosz, Abramowicz Marian Cezary – Słownik Pisarzy i Badaczy XX i XXI w. [online], pisarzeibadacze.ibl.edu.pl [dostęp 2025-12-10] [zarchiwizowane z adresu 2025-06-18].
  3. 1 2 3 4 Marian Cezary Abramowicz [online], Cyfrowa Szkoła Wielkopolsk@ 2020 [dostęp 2026-02-28] [zarchiwizowane z adresu 2024-05-25].

Bibliografia

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939–1991: Leksykon. Wyd. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.
  • Współcześni polscy pisarze i badacze literatury – słownik bibliograficzny, tom pierwszy A-B, opracował zespół pod redakcją Jadwigi Czachowskiej i Alicji Szałagan, Warszawa 1994, ISBN 83-02-05445-3, s. 27, hasło Abramowicz Marian Cezary