Marian Krwawicz
| Data urodzenia |
1928 |
|---|---|
| Data śmierci |
1983 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Późniejsza praca | |
Marian Kazimierz Krwawicz (ur. 22 września 1928 w Czortkowie, zm. 19 kwietnia 1983 w Warszawie) – polski historyk, podpułkownik Wojska Polskiego.
Życiorys
Syn Stanisława[1]. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był pracownikiem Komisji Wojskowo-Historycznej Ministerstwa Obrony Narodowej, następnie pracownikiem naukowym Wojskowego Instytutu Historycznego. W latach 1954–1960 był członkiem komitetu redakcyjnego pisma "Studia i Materiały do Historii Wojskowości", a w latach 1954-1956 sekretarzem redakcji tego pisma[2]. Wieloletni zastępca redaktora naczelnego Wojskowego Przeglądu Historycznego, stały współpracownik Polskiego Słownika Biograficznego, członek Towarzystwa Miłośników Historii oraz ZAiKS[3].
Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A21-2-3)[4]. Autor haseł w Polskim Słowniku Biograficznym[5] i Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego[6].
Jego synem jest Marek Ney-Krwawicz[7].
Wybrane publikacje
- Obrona polskiego Pomorza i bitwa pod Oliwą w 1627 roku, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1953.
- (współautor: Gabriel Zych), Polska sztuka wojenna w latach 1796-1815, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1955.
- Walki w obronie polskiego wybrzeża w roku 1627 i bitwa pod Oliwą, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1955.
- (współautor: Antoni Juszczyński), Polska sztuka wojenna w latach 1764-1793, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1957.
- (współautor: Jan Wimmer), Wojna trzynastoletnia 1454-1466, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1957.
- (współautor: Eligiusz Kozłowski), Wojsko polskie w latach 1815-1830, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1959.
- Marynarka wojenna i obrona polskiego wybrzeża w dawnych wiekach, wstęp, dobór i układ rzeczowy il., objaśn. do nich, oprac. merytoryczne map i szkiców, spis źródeł i wykaz il. Marian Krwawicz, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1961.
- Śląska reduta 1939, Warszawa: "Książka i Wiedza" 1979.
Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[8]
- Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1967)[9]
Przypisy
- ↑ "Wojskowy Przegląd Historyczny" 28, 1983, s. 712.
- ↑ Wykaz członków Komitetu Redakcyjnego i Redakcji "Studiów i Materiałów do Historii Wojskowości" w latach 1954-1987, "Studia i Materiały do Historii Wojskowości" 30 (1988), s. 40.
- ↑ "Życie Warszawy", nr 95, 23 kwietnia 1983, s. 11.
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
- ↑ Dane autorów PSB – Dariah-Lab [online], prunus-208.man.poznan.pl [dostęp 2025-06-02].
- ↑ Feliks Tych (red.), Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, wyd. 2, Warszawa: Książka i Wiedza, 1986, s. 5, ISBN 978-83-05-11327-4.
- ↑ Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 498
- ↑ "Życie Warszawy", nr 95, 23 kwietnia 1983, s. 11.
- ↑ Z okazji 10-lecia "Wojskowego Instytutu Historycznego, "Żołnierz Wolności", nr 149, 27 czerwca 1967, s. 3.
Bibliografia
- M. K., Płk. Marian Krwawicz 1928-1983, "Wojskowy Przegląd Historyczny", 28 (1983), nr 2/3, s. 712-713.
- Publikacje Mariana Krwawicza w katalogu Biblioteki Narodowej