Marian Kulig
| Data i miejsce urodzenia |
13 sierpnia 1936 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
4 stycznia 2025 |
| Zawód, zajęcie |
działacz samorządowy, sportowy i społeczny, inżynier budownictwa |
| Alma Mater | |
| Stanowisko |
wiceprezydent Krakowa, wicewojewoda krakowski (1985–1990) |
| Odznaczenia | |
    | |
Marian Karol Kulig (ur. 13 sierpnia 1936 w Suchej Beskidzkiej, zm. 4 stycznia 2025[1] w Krakowie[2]) – polski inżynier budownictwa, działacz samorządowy, sportowy i społeczny, w latach 1985–1990 wiceprezydent Krakowa i wicewojewoda krakowski, wicekanclerz Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu.
Życiorys
Syn Józefa i Heleny[2]. Od 1945 do 1949 roku należał do kolejowej drużyny harcerskiej w tym mieście, w 1946 roku złożył przyrzeczenie harcerskie[3]. W latach 1950–1954 uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Suchej Beskidzkiej. W młodości grał w siatkówkę w zespole MKS Babia Góra Sucha Beskidzka. Później od 1954 roku występował w klubach AZS Kraków i Cracovia. W latach 1954–1960 studiował na Politechnice Krakowskiej na Wydziale Budownictwa Lądowego[4][5].
W 1963 roku został zatrudniony w Krakowie w charakterze architekta dzielnicowego Starego Miasta. Od 1969r. pracował jako Zastępca Głównego Architekta Miasta Krakowa, a na przełomie lat 1972–1973 jako pełniący obowiązki Głównego Architekta Miasta. W latach 1973–1985 był Naczelnikiem dzielnicy Podgórze w Krakowie[6]. W tym czasie doprowadził do całkowitej zmiany obrazu prawobrzeżnej dzielnicy Krakowa. Przebudował układ komunikacyjny, wybudował wiele szkół i przedszkoli, przekazał mieszkańcom wiele placówek kulturalnych[4]. Przyczynił się do powstania muzeum Apteka pod Orłem. W latach 1975–1976 pozostawał prezesem klubu piłkarskiego RKS Garbarnia Kraków[1][7]. W 1985 roku powierzono mu stanowisko wiceprezydenta miasta Krakowa, pełniącego również z urzędu funkcję wicewojewody krakowskiego[6]; pozostał nim do roku 1990.
Zaangażowany w opiekę nad dziećmi specjalnej troski i pokrzywdzonymi przez los. Sprawował opiekę nad domami dziecka, szkołami specjalnymi, ośrodkiem dla dzieci z głęboką niepełnosprawnością intelektualną, ośrodkiem dla niewidomych i szkołami przyszpitalnymi m.in. poprzez zapewnienie opieki lekarskiej, sportowej, naukowej i socjalnej[8]. Od 2012 roku był Członkiem Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu, pełnił również funkcję jej wicekanclerza[9].
11 stycznia 2025 pochowany na cmentarzu parafialnym przy Kościele Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Suchej Beskidzkiej[1].
Odznaczenia
Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim (2001)[10], Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a także wyróżniony Orderem Uśmiechu (1983)[8]. Otrzymał nadto Medal „Pomocnej Dłoni” (1982) przyznany przez jury konkursu organizowanego przez Echo Krakowa oraz Medal „Za Mądrość i Dobrą Robotę” (1984) przyznany przez jury konkursu organizowanego przez Gazetę Krakowską[11].
Przypisy
- 1 2 3 Zmarł Marian Kulig. garbarnia.krakow.pl, 8 stycznia 2025. [dostęp 2025-01-17].
- 1 2 Marian Kulig. rejestry-notarialne.pl. [dostęp 2026-05-11].
- ↑ Z kroniki Żałobnej: Marian Kulig – Kawaler Orderu Uśmiechu (1936–2025). sph-krakow.pl, 9 stycznia 2025. [dostęp 2025-01-17].
- 1 2 Nowe nazwiska w Złotek Księdze Wychowanków PK. „Nasza Politechnika”, s. 15, październik 2016. Wydawnictwo PK. ISSN 1428-295X. [dostęp 2024-11-28].
- ↑ Jacek Majka (red.), 70 lat sportu na Politechnice Krakowskiej, Wirtualne Muzeum Akademickiego Związku Sportowego, 2012, s. 94, ISBN 978-000000000000000 [dostęp 2024-11-28].
- 1 2 Poczet zwierzchników dzielnic miasta Krakowa : (1396-2018), Urząd Miasta Krakowa, 2018, s. 730, ISBN 978-83-931297-4-4 [dostęp 2024-11-28].
- ↑ Marian Kulig nie żyje. mzpnkrakow.pl, 8 stycznia 2025. [dostęp 2025-01-17].
- 1 2 Tadeusz Belerski: Kawalerowie Orderu Uśmiechu. Warszawa: Wydawnictwo Meissner&Partners, 2013, s. 142. ISBN 978-83-936179-1-3.
- ↑ Kapituła Orderu Uśmiechu. orderusmiechu.pl. [dostęp 2025-02-19].
- ↑ M.P. z 2001 r. Nr 47, poz. 775 (ISAP)
- ↑ BOHATEROM codziennego TRUDU. „Gazeta Krakowska”, s. 3, 16 luty 1984. Kraków: Krakowskie Wydawnictwo Prasowe RSW "Prasa-Książka-Ruch". ISSN 0208-7693.