Marian Olechnowicz
 podporucznik kawalerii | |
| Data i miejsce urodzenia |
4 grudnia 1885 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
22 sierpnia 1920 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1915-1920 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
   | |
Marian Olechnowicz, ps. Malarz (ur. 4 grudnia 1885 w Piotrowicach, zm. 22 sierpnia 1920 w Lublinie) – podporucznik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, prawnik, malarz, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Syn Władysława Olechnowicza, lekarza psychiatry, i Walentyny z Boruchowskich urodzony 4 grudnia 1885 w Piotrowicach[1][2]. Podczas nauki w lubelskim gimnazjum należał do nielegalnej organizacji patriotycznej, od 1904 był uczniem gimnazjum rządowego w Warszawie gdzie w 1905 brał udział w strajku szkolnym. W gimnazjum na Pradze był organizatorem protestu i został wybrany na delegata do Komitetu Centralnego Strajku.
25 sierpnia 1915 wstąpił do Legionów Polskich. Służył jako starszy ułan w I plutonie 1 szwadronu 1 pułku ułanów. 2 października 1916 w Przemyślu został superarbitrowany i uznany za niezdolnego do żadnej służby. Przyznano mu pensję inwalidy i dodatek za zranienie na rok[2]. Pracował w sekretariacie Tymczasowej Rady Stanu[3].
Po odzyskaniu niepodległości w Wojsku Polskim. Służył w 7 pułku ułanów[2]. 17 października 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 października 1919 podporucznikiem w kawalerii[4]. W szeregach tego pułkuwalczył na wojnie z bolszewikami. 16 sierpnia 1920 został ciężko ranny w trakcie szarży ułańskiej podczas bitwy pod Cycowem[2][5]. Zmarł w wyniku odniesionych ran, 22 sierpnia 1920 w Lublinie[6][2][7].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari[8]
- Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 15 czerwca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[9][1][10]
- Krzyż Walecznych dwukrotnie[11]
Był także odznaczony lub przedstawiony do odznaczenia Orderem Odrodzenia Polski[12].
Przypisy
- 1 2 3 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-08-18].
- 1 2 3 4 5 Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek: Olechnowicz Marian, ps. „Malarz”. [w:] Słownik Legionistów Polskich 1914-1918 [on-line]. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2026-08-18].
- ↑ Włodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 219.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 95 z 26 listopada 1919, poz. 3678.
- ↑ Laudyn 1931 ↓, s. 17.
- ↑ Lista strat 1934 ↓, s. 627.
- ↑ Laudyn 1931 ↓, s. 35.
- ↑ Laudyn 1931 ↓, s. 37.
- ↑ M.P. z 1932 r. Nr 140, poz. 172 (ISAP)
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-08-18].
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-08-18].
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-08-18].
Bibliografia
- Lista strat Wojska Polskiego. Polegli i zmarli w wojnach 1918-1920. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1934.
- Władysław Laudyn: Zarys historji wojennej 7-go pułku ułanów lubelskich. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1931, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Wacława Milewska, Maria Zientara, "Sztuka Legionów Polskich i jej twórcy 1914-1918", Wydawnictwo Arkady, 1999 ISBN 83-7188-350-1