Marian Starownik

Marian Starownik
Data i miejsce urodzenia

2 marca 1954
Maśluchy

Zawód, zajęcie

polityk, rolnik

Alma Mater

Akademia Rolnicza w Lublinie

Stanowisko

poseł na Sejm X, I, II i VI kadencji (1989–1997, 2010–2011), wicewojewoda lubelski (2012–2015)

Partia

Polskie Stronnictwo Ludowe

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Krzyż Zasługi Złota Odznaka „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej”
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej”

Marian Roman Starownik (ur. 2 marca 1954 w Maśluchach) – polski polityk, samorządowiec. Poseł na Sejm X, I, II i VI kadencji, w latach 1999–2010 starosta lubartowski, w latach 2012–2015 wicewojewoda lubelski.

Życiorys

W 1979 ukończył studia na Wydziale Rolnym Akademii Rolniczej w Lublinie. Ukończył również studia podyplomowe na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (1986) oraz w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach (1988, w dziedzinie wychowania fizycznego). Jest właścicielem gospodarstwa rolnego w Maśluchach, specjalizuje się w produkcji zbóż i hodowli rybnej.

Od 1975 należał do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, później do Polskiego Stronnictwa Ludowego „Odrodzenie” i Polskiego Stronnictwa Ludowego. Był m.in. instruktorem terenowym Wojewódzkiego Komitetu ZSL w Lublinie, członkiem tegoż komitetu (1978–1989), członkiem Rady Naczelnej PSL „Odrodzenie” i PSL. Został przewodniczącym zarządu powiatowego PSL w Lubartowie. Działał również w Związku Młodzieży Wiejskiej (przewodniczył jego krajowej komisji rewizyjnej), Związku Ochotniczych Straży Pożarnych (był wiceprezesem zarządu głównego, wszedł w skład władz lokalnych) oraz Ludowych Zespołach Sportowych (był ich członkiem władz centralnych i lokalnych).

Od maja 1981 do maja 1982 pełnił funkcję naczelnika gminy Uścimów, został odwołany przez wojewodę lubelskiego, a następnie po proteście Gminnej Rady Narodowej przywrócony na to stanowisko w czerwcu 1982. Po reformie samorządowej od 1990 był wójtem tej gminy. W latach 1989–1997 sprawował mandat posła na Sejm X, I i II kadencji z ramienia ZSL, wybranego w okręgu lubartowskim i w okręgach lubelskich: nr 28 i nr 25. Był m.in. wiceprzewodniczącym Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych (1989–1991) oraz Komisji Samorządu Terytorialnego (1991–1993). W 1998 kandydował do sejmiku lubelskiego[1]. Od listopada 1998 do maja 2010 pełnił funkcję starosty powiatu lubartowskiego[2]. W 2006 został wybrany do sejmiku, jednak wkrótce złożył mandat, ponownie obejmując urząd starosty.

Od 1997 kilkakrotnie kandydował do parlamentu, a w 2009 do Parlamentu Europejskiego. Po śmierci Edwarda Wojtasa 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku objął w jego miejsce mandat poselski, w związku z rezygnacją ze strony Henryka Smolarza. Ślubowanie poselskie złożył 20 maja 2010. W 2011 i 2015 ponownie był kandydatem PSL do Sejmu[3][4].

10 lutego 2012 powołany na stanowisko wicewojewody lubelskiego. Pełnił tę funkcję do 9 grudnia 2015. W 2018 uzyskał mandat radnego powiatu lubartowskiego[5]. W 2023 bez powodzenia startował do niższej izby polskiego parlamentu z ramienia współtworzonej przez swoją partię Trzeciej Drogi[6]. W 2024 z jej listy nie uzyskał reelekcji do rady powiatu[7].

Życie prywatne

Żonaty, ma trzy córki.

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Rutyna Z Młodością. „Gazeta Wyborcza” Lublin, 22 września 1998. [dostęp 2015-08-30].
  2. ↑ Słownik biograficzny współczesnych starostów. Rafał Rudka (red.). T. III: Starostowie województwa lubelskiego. Warszawa: Związek Powiatów Polskich, 2023, s. 21. ISBN 978-83-62251-82-7. [dostęp 2023-08-31].
  3. ↑ Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2024-10-26].
  4. ↑ Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2024-10-26].
  5. ↑ Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-10-23].
  6. ↑ Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2024-10-26].
  7. ↑ Serwis PKW – Wybory 2024. [dostęp 2024-10-26].
  8. ↑ M.P. z 2001 r. Nr 24, poz. 417 (ISAP).
  9. ↑ Postanowienie nr 4/OP/2010 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Dziennik Urzędowy MSWiA, 24 sierpnia 2010. [dostęp 2019-01-13].

Bibliografia