Marian Szyrocki

Marian Szyrocki
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

6 kwietnia 1928
Lubliniec

Data i miejsce śmierci

30 stycznia 1992
Wrocław

Profesor nauk filologicznych
Specjalność: germanistyka
Alma Mater

Uniwersytet Wrocławski

Doktorat

1956 – Literaturoznawstwo germanistyczne
Uniwersytet im. Bolesława Bieruta we Wrocławiu

Habilitacja

1960 – j.w.
j.w.

Profesura

1968 prof. nadzw., 1974 prof. zw.

Marian Ernest Szyrocki (ur. 6 kwietnia[1] 1928 w Lublińcu, zm. 30 stycznia 1992 we Wrocławiu) – polski historyk literatury niemieckojęzycznej[2].

Życiorys

W czasie okupacji uczęszczał na tajne komplety. W roku 1944 został wywieziony na roboty do Niemiec. W 1945 powrócił do kraju. Podjął studia na Uniwersytecie Wrocławskim, uzyskując w roku 1950 dyplom magistra nauk pedagogicznych, w 1951 dyplom z historii sztuki, w 1952 roku z filologii germańskiej. Już jako student został zatrudniony w charakterze asystenta przy Katedrze Filologii Germańskiej Uniwersytetu we Wrocławiu. W 1956 uzyskał stopień kandydata nauk (ówczesny odpowiednik stopnia doktora) na podstawie dysertacji napisanej pod kierunkiem profesora Zdzisława Żygulskiego Działalność polityczna i literacka Marcina Opitza. Po habilitacji w 1960 został mianowany docentem. W roku 1968 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1974 profesorem zwyczajnym[3].

Po śmierci Mieczysława Urbanowicza był od 1 X 1970 dyrektorem Instytutu Filologii Germańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Sprawował też funkcję kierownika Zakładu Literatury Niemiec, Austrii i Szwajcarii XIX i XX wieku[1].

Stypendysta Fundacji Aleksandra Humboldta. Misją jego życia było dążenie do polsko-niemieckiego pojednania. Utrzymywał kontakty prywatne i naukowe z wybitnymi postaciami takimi jak Günter Grass.

W roku 1983 został członkiem korespondentem, a w 1991 członkiem rzeczywistym PAN[4].

Miał żonę Krystynę oraz syna.

Badania naukowe

Badania naukowe i publikacje Mariana Szyrockiego dotyczyły literatury niemieckiego baroku, polsko-niemieckich relacji literackich w XIX i XX wieku, literatury śląsko-niemieckiej XIX i XX wieku, twórczości Gerharta Hauptmanna, twórczości Johanna Wolfganga Goethego. Wśród jego publikacji pojawiły się szkice i eseje traktujące o życiu literackim i jego przedstawicielach w RFN, Austrii i Szwajcarii po 1945 roku[3].

Wybrane publikacje

  • Marian Szyrocki, Andreas Gryphius, 1964
  • Marian Szyrocki, Martin Opitz, 1966, 1974
  • Marian Szyrocki, Die deutsche Literatur des Barock, 1968, 1976, 1979
  • Marian Szyrocki, Dzieje literatury niemieckiej: podręcznik, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969
  • Marian Szyrocki, Historia literatury niemieckiej, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1971
  • Marian Szyrocki, Die deutschsprachige Literatur von ihren Anfängen bis zum Ausgang des 19. Jahrhunderts, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1986, ISBN 83-01-06230-4

Odznaczenia

  • Krzyż Honorowy za Zasługi dla Nauki i Sztuki I klasy (Austria, 1985)[5]
  • Nagroda Grimmów (1989)
  • Liczne odznaczenia krajowe[3]

Przypisy

  1. 1 2 l, Marian Ernest Szyrocki [online], www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2025-11-01] [zarchiwizowane z adresu 2024-10-10].
  2. ↑ Szyrocki Marian, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-11-02].
  3. 1 2 3 C_II_472-C_II_473BP-1992_2-82.pdf
  4. ↑ Szyrocki, Marian, [w:] Członkowie Polskiej Akademii Nauk [online], PAN [dostęp 2021-10-12].
  5. ↑ Austriackie odznaczenie dla polskiego naukowca, "Rzeczpospolita", nr 288, 11 grudnia 1985, s. 2.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.