Marian Wawrzkowicz

Ma­rian Wawrzkowicz

Imię i nazwisko	Stanisław Ma­rian Wawrzkowicz
Data i miejsce urodzenia	25 stycznia 1902 Jarosław
Data i miejsce śmierci	12 kwietnia 1978 Anglia
Zawód	śpiewak, aktor oraz dyrektor teatru
Lata aktywności	1920-1939

Stanisław Ma­rian Wawrzkowicz (Wawrzkiewicz) (ur. 25 stycznia 1902 w Jarosławiu, zm. 12 kwietnia 1978 w Anglii) – polski aktor, śpiewak oraz dyrektor teatru.

Kształcił się w Krakowie, gdzie ukończył szkołę średnią. W latach I wojny światowej służył w Legionach Polskich (1916-1917), a następnie był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej (1917-1918). Po zakończeniu walk przez krótki czas studiował historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim^[1].

Na scenie debiutował w teatrze Lutnia w Wilnie w 1920 roku. W mieście tym występował do 1923 roku jako członek zespołu opery i operetki Teatru na Pohulance. W kolejnych latach grał i śpiewał w Warszawie (Teatr Nowy 1923, Wodewil 1923-1924), Krakowie (Krakowska Operetka Nowości 1924-1926), Krynicy (1925), ponownie w Warszawie (Qui Pro Quo 1926) oraz we Lwowie (Teatry Miejskie 1926-1928). W latach 1927-1928 występował również w zespołach objazdowych^[1].

W 1928 roku przystąpił jaki udziałowiec do zrzeszenia ar­tystów Qui Pro Quo, z którym to zespołem występował do 1929 roku. Następnie śpiewał w lwowskim Teatrze Wielkim (1929-1930) oraz w stołecznych Operetkach: Reprezentacyjnej (1929) i Warszawskiej (1929-1930). W latach 1931-1932 dwukrotnie obejmował dyrekcję warszawskiego Teatru Nowości, za każdym razem bez sukcesu. Występował w teatrach: Bagatela (1931) oraz 8:30 (1932-1934) w Warszawie, a następnie kierował zespołem objazdowym i występował gościnnie w Bydgoszczy i Inowrocławiu (1934). Okres od grudnia 1934 do czerwca 1935 ponownie spędził w stolicy, w teatrach Stara Banda i Letnim, a potem grał w Bydgoszczy (1936 oraz 1937-1938 w Teatrze Miejskim), Wilnie (Teatr Lutnia (1936-1937) oraz od 1938 roku znów w Warszawie w Teatrze 8:15, z którym to zespołem wyruszył wiosną 1939 roku w objazd^[1].

Podczas II wojny światowej znalazł się w Wielkiej Brytanii, gdzie działał w zarządzie tamtejszego Stowarzyszenia Artystów i Muzyków Polskich (od 1942) oraz był członkiem Zarządu Gniazda ZASP w Londynie (1942-1944). Po zakończeniu walk pozostał na emigracji, prowadząc hotel w Stratford-upon-Avon^[1].