Marian Wiercigroch
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
14 lipca 1960 |
| Profesor nauk technicznych | |
| Specjalność: inżynieria | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
20 maja 1991 |
| Profesura |
2002 |
| Doktor honoris causa Politechnika Łódzka – 2013 | |
Marian Wiercigroch (ur. 14 lipca 1960 w Rajczy), profesor zwyczajny na Uniwersytecie w Aberdeen (University of Aberdeen), absolwent Politechniki Śląskiej, członek rzeczywisty Szkockiej Akademii Nauk (Royal Society of Edinburgh), członek rzeczywisty Brytyskiej Akademii Inżynieri (Royal Academy of Engineering), doktor honoris causa na Politechnice Łódzkiej, członek Instytutu Matematyki i Jej Zastosowań (Institute for Mathematics and its Applications), członek Stowarzyszenia Inżynierów Mechaników, laureat stypendium Fulbrighta [1].
Życiorys
Urodził się 14 lipca 1960 roku w Rajczy, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej. W 1985 roku ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Technologicznym na Politechnice Śląskiej i został pracownikiem naukowo-dydaktycznym macierzystej uczelni. W 1991 roku obronił z wyróżnieniem pracę doktorską (promotor: prof. dr inż. Tadeusz Tyrlik)[2]. Od 1991 roku związany z Uniwersytetem w Aberdeen w Szkocji, na którym w 2008 roku uzyskał najwyższy stopień naukowy w Wielkiej Brytanii - Doctor of Science. Początkowo pracował jako asystent naukowy (w latach 1991–1992), następnie jako wykładowca (1994–1999) i starszy wykładowca (1999–2000), z kolei w latach 2000–2002 pełnił funkcję profesora pomocniczego (Reader). W 2002 roku otrzymał stanowisko profesorskie (Personal Chair), a od 2006 roku zajmuje stanowisko Sixth Century Chair in Applied Dynamics. W latach 2003–2007 kierował Wydziałem Inżynierii, od 2003 roku pełni funkcję dyrektora Centrum Dynamiki Stosowanej, w latach 2009–2016 był dyrektorem ds. współpracy z zagranicą w College of Physical Sciences. W latach 1994–1996 był profesorem wizytującym na Uniwersytecie w Delaware (University of Delaware) (USA).
Stworzył na Uniwersytecie w Aberdeen własną szkołę naukową w zakresie nieliniowej dynamiki. Obecnie prowadzone badania obejmują m.in. skrawanie ultradźwiękowe, neurodynamikę, zmęczenie i pękanie, interakcję płyn-struktura, gromadzenie energii, synchronizację i nieliniową dynamikę układów mechanicznych.
Był promotorem ponad 25 doktoratów i 50 habilitantów. Od 2003 roku jego zespół naukowy, Centrum Dynamiki Stosowanej, odwiedziło ponad 250 naukowców z całego świata. Zorganizował lub współorganizował ponad 50 konferencji naukowych, m.in. IUTAM Symposium (International Union Theoretical and Applied Mechanics) czy EUROMECH Colloquia. Od 2013 roku pełni funkcje redaktora naczelnego International Journal of Mechanical Sciencesj. Jest członkiem rad naukowych 12 innych czasopism z dziedziny mechaniki, dynamics i inzynierii. W 2011 roku został wybrany członkiem Research Excellence Framework 2014.
Opublikował ponad 600 artykułów naukowych, jest autorem 9 patentów, w tym nowej technologii wiercenia - Resonance Enhanced Drilling, która obecnie jest wdrażana do przemysłu naftowego.
Przypisy
- ↑ Marian Wiercigroch | Fulbright Scholar Program [online], fulbrightscholars.org [dostęp 2023-04-20].
- ↑ Stopnie naukowe, stanowiska. „Z Życia Politechniki Śląskiej”. Nr 9, s. 5, czerwiec 1991. Gliwice: Politechnika Śląska. [dostęp 2026-06-13].
Bibliografia
- Politechnika Łódzka: uroczystość wręczenia doktoratów honoris causa. Naszemiasto.pl. [dostęp 2013-05-08].
- Professor Marian Wiercigroch. University of Aberdeen. [dostęp 2017-04-03]. (ang.).
- Wkładka do dyplomu honoris causa prof. Wiercigroch. p.lodz.pl. [dostęp 2017-04-03].
Linki zewnętrzne
- Prof. dr hab. Marian Wiercigroch, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2017-03-08].