Marian Wilk
| Data urodzenia | |
|---|---|
| profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: historia powszechna najnowsza | |
| Alma Mater | |
| Habilitacja | |
| Profesura | |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Uniwersytet Łódzki |
| Rektor WSSM | |
| Odznaczenia | |
  | |
Marian Julian Wilk (ur. 2 stycznia 1940 w Konarach)[1]) – polski historyk i sowietolog, nauczyciel akademicki, profesor nauk humanistycznych, założyciel i rektor WSSM w Łodzi.
Życiorys
W 1959 roku ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kasprowicza w Kutnie[2]. W 1964 został absolwentem Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego[1]. W 1968 uzyskał stopień doktora[1]. W 1976 habilitował na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu pracą pt. Moskiewski Komitet Wojenno-Przemysłowy 1915–1918. Studium z dziejów burżuazji rosyjskiej. Recenzentami pracy habilitacyjnej byli: Ludwik Bazylow, Ryszard Kołodziejczyk, Jerzy Ochmański, Janusz Pajewski[3]. W 1989 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych z rąk prezydenta PRL Wojciecha Jaruzelskiego.
Od 1964 wykładał na Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politologicznych Uniwersytetu Łódzkiego[3]. W 1977 został pracownikiem Instytutu Krajów Socjalistycznych Polskiej Akademii Nauk[1]. W 1997 założył Wyższą Szkołę Studiów Międzynarodowych i został jej rektorem. Otrzymał nagrodę „Europejczyk Roku 2007” w dziedzinie nauki, którą przyznaje Fundacja „Prawo Europejskie”.
W latach 90. związał się z partią Przymierze Samoobrona. Przed wyborami parlamentarnymi w 1993 był współzałożycielem komitetu wyborczego Samoobrona – Leppera[4]. W wyborach tych bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy tego ugrupowania, uzyskując 773 głosy w okręgu kaliskim[5].
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2004, za wybitne zasługi w pracy naukowej, dydaktycznej i organizacyjnej[6]),
- Złoty Krzyż Zasługi
- Naroda Miasta Łodzi (2013)[7].
- Honorowa Odznaka Województwa Łódzkiego[1].
Wybrane publikacje
- Stalin – biografia polityczna, Książka i Wiedza, Warszawa 1975,
- Piotr I: car-reformator, Książka i Wiedza, Warszawa 1975,
- Pierwsza pięciolatka w Związku Radzieckim: Problemy industrializacji 1928–1932, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1986,
- Rok 1917 w Rosji, WSiP, Warszawa 1987,
- Młode pokolenie w ZSRR, 1917–1927 , Książka i Wiedza, Warszawa 1987,
- Lata trosk i nadziei ZSRR w latach 1918–1941, WSiP, Warszawa 1988,
- Gruzin na Kremlu: biografia Stalina, Uniwersytet Łódzki, 1995,
- Włodzimierz Uljanow Lenin 1870–1924, WSSM, Łódź 2000,
- Dyplomacja, WSSM, Łódź 2002,
- Petersburg. Historia stara i nowa, WSSM, Łódź 2003,
- Jan Paweł II – w kręgu myśli politycznej i dyplomacji, WSSM, Łódź 2009,
- Rosja XXI wiek. Geopolityka, gospodarka, kultura, WSSM, Łódź 2013
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Who is who w Polsce, wyd. III, Zug: Hübners blaues Who is who, 2004, s. 4066, ISBN 3-7290-0043-8.
- ↑ Historia II LO w Kutnie. [dostęp 2025-11-13]. (pol.).
- 1 2 Prof. dr hab. Marian Wilk, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2011-12-10].
- ↑ Inka Słodkowska, Wybory 1993: partie i ich programy, IS PAN, 2001, s. 449.
- ↑ Poland – candidate data. University of Essex. [dostęp 2022-05-14]. (ang.).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 września 2004 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2005 r. Nr 8, poz. 143 (ISAP)).
- ↑ Nagrody Miasta Łodzi. Biuletyn Informacji Publicznej Urzędu Miasta Łodzi (bip.uml.lodz.pl). [dostęp 2022-09-25].
Bibliografia
- Prof. dr hab. Marian Wilk, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2011-12-10].