Marina Busignani Reffi

Marina Busignani Reffi
Data i miejsce urodzenia

1930
San Marino

Data i miejsce śmierci

2006
San Marino

Marina Busignani Reffi (ur. 1930 w San Marino, zm. 2006 tamże) – sanmaryńska artystka, polityczka i dekoratorka. Jedna z trzech pierwszych kobiet (wspólnie z Clarą Boscaglią oraz Faustą Morganti) wybranych do Wielkiej Rady Generalnej, parlamentu San Marino. Nie objęła jednak mandatu, rezygnując na rzecz swojego męża.

Życiorys

Marina Busignani Reffi urodziła się w 1930 roku w San Marino. Ukończyła studia na Accademia di Belle Arti di Bologna, akademii sztuk pięknych w Bolonii. Jej nauczycielami byli m.in. Giorgio Morandi, Virgilio Guidi oraz Luciano Minguzzi. Od 1956 roku do 1989 roku pracowała w fabryce ceramiki "SAM" w San Marino[1][2].

W 1976 roku rozpoczęła działalność w Associazione Sammarinese Artisti (ASART), stowarzyszenia sanmaryńskich artystów. W 1978 roku została prezeską organizacji. Wspierała utworzenie Unione Donne Sammarinesi, sanmaryńskiej organizacji walczącej o prawa kobiet. Została odznaczona francuskim Orderem Sztuki i Literatury. Była jedną z jurorów La Biennale di Venezia, festiwalu sztuki w Wenecji. Była pierwszą osobą reprezentującą San Marino na tym wydarzeniu[1][2]. W 1982 roku jej prace były częścią wystawy podczas Biennale[3][4]. Jest autorką obrazu znajdującego się na znaczku pocztowym wydanym przez sanmaryńską pocztę w 1979 roku[5]. Jej obrazy są pokazywane w Galerii Narodowej San Marino[6].

Działalność polityczna

Pełniła stanowisko Capitano di Castello jednego z sanmaryńskich miast[1]. Należała do Socjalistycznej Partii San Marino. Była pierwszą kobietą, która dołączyła do władz tej partii.

Sanmaryńskie kobiety uzyskały prawo do głosowania w 1964 roku, a prawo do zajmowania stanowisk publicznych dopiero w 1972 roku[7]. Z powodzeniem wystartowała w wyborach generalnych w San Marino w 1974 roku, uzyskując mandat do Wielkiej Rady Generalnej, jednoizbowego parlamentu kraju. Wspólnie z wspólnie z Clarą Boscaglią oraz Faustą Morganti zostały pierwszymi kobietami wybranymi do parlamentu w historii kraju. Nie objęła jednak miejsca w Radzie, decydując się zrezygnować, aby jej mandat objął został objęty przez jej męża Giordano Bruno Reffiego[2].

Życie prywatne i śmierć

Jej mężem był sanmaryński polityk, Giordano Bruno Reffi. Mieli jedną córkę, Marilię. Zmarła w 2006 roku w San Marino. W jej pogrzebie wzięli udział Kapitanowie regenci San Marino[2].

Przypisy

  1. 1 2 3 Busignani Reffi Marina [online], www.archivioceramica.com [dostęp 2025-12-10] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-25].
  2. 1 2 3 4 San Marino Rtv, L'ultimo saluto a Marina Busignani Reffi [online], San Marino Rtv, 22 marca 2006 [dostęp 2025-12-10] (wł.).
  3. ↑ ArtFacts, Marina Busignani Reffi | Artist [online], ArtFacts [dostęp 2025-12-10] (ang.).
  4. ↑ Marina Busignani Reffi, Walter Gasperoni, Gilberto Giovagnoli: Venice International Art Biennale 1982: Gardens, San Marino Pavilion, June 13-September 30, 1982 [online], almastart.unibo.it [dostęp 2025-12-10] (ang.).
  5. ↑ Existence, painting by Marina Busignani Reffi [online], Adobe Stock [dostęp 2025-12-10] (ang.).
  6. ↑ San Marino National Gallery, „Visita San Marino, portale ufficiale” [dostęp 2025-12-10] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-09] (ang.).
  7. ↑ Investiture Of The Captains Regent [online], Holidays Calendar [dostęp 2025-09-20] (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.