Marit Bergman

Marit Bergman
Ilustracja
Bergman podczas Stockholm Pride (2007)
Imię i nazwisko

Liv-Marit Bergman

Data i miejsce urodzenia

21 maja 1975
Rättvik

Instrumenty

gitara, śpiew, fortepian

Gatunki

pop, punk rock

Zawód

piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów, publicystka

Aktywność

od 1995

Wydawnictwo

Sugartoy, RCA, Sony BMG

Powiązania

My Orchards

Współpracownicy
Andreas Kleerup, Titiyo
Zespoły
Candysuck, Chihuahua
Strona internetowa

Liv-Marit Bergman (ur. 21 maja 1975 w Rättvik) – szwedzka piosenkarka, kompozytorka i autorka tekstów, a także publicystka. Jest wielokrotną laureatką nagród Grammis oraz inicjatorką działań na rzecz równouprawnienia w branży muzycznej[1].

Kariera muzyczna

Karierę rozpoczęła w połowie lat 90. jako wokalistka i gitarzystka punkowego zespołu Candysuck, z którym wydała m.in. album Popcorn & Love[1]. Występowała również w grupach Chihuahua (album Make It Happen, 2001) oraz My Orchards[1]. Jako solistka zadebiutowała w 2002 roku albumem 3.00 A.M. Serenades, wydanym początkowo przez własną wytwórnię Sugartoy Recordings, a następnie wznowionym przez RCA/Sony BMG[1]. Za ten debiut otrzymała w 2003 roku nagrodę P3 Guld w kategorii „Artystka Roku”[2].

Przełomowym momentem w jej karierze był drugi album Baby Dry Your Eye (2004), który dotarł na szczyt szwedzkiej listy przebojów i przyniósł jej dwie nagrody Grammis (Kompozytor Roku, Artystka Pop Roku) oraz kolejne wyróżnienia P3 Guld[3]. W wywiadach z tego okresu artystka otwarcie mówiła o wcześniejszych problemach z wypaleniem zawodowym po wydaniu debiutu oraz o walce z tremą sceniczną[1].

W 2009 roku skomponowała oficjalną piosenkę festiwalu Stockholm Pride. Po kilkuletnim pobycie w Nowym Jorku powróciła w 2016 roku z płytą Molnfabriken, nagraną w języku szwedzkim[4]. W 2023 roku wydała album Här kommer vargen[5].

Działalność publicystyczna i społeczna

Przed karierą solową Bergman była aktywną publicystką. Pracowała w redakcji magazynu Darling jako publicystka[1]. W 1999 roku wzięła udział w znanej feministycznej antologii Fittstim (w Finlandii wydanej jako Pilluparvi), w której zamieściła tekst poświęcony zjawisku zespołów żeńskich (girlsbandów)[6].

W 2003 roku założyła Popkollo – letni obóz muzyczny dla dziewcząt, stworzony jako odpowiedź na dominację mężczyzn w przemyśle muzycznym. Inicjatywa ta przekształciła się w ogólnokrajową organizację non-profit[7].

Nagrody i wyróżnienia

  • Grammis: Dwukrotna laureatka w 2005 roku w kategoriach „Kompozytor Roku” i „Artystka Pop Roku” (za album Baby Dry Your Eye)[3].
  • P3 Guld: „Artystka Roku” (2003, 2005) oraz „Guldmicken” (za najlepsze występy na żywo, 2005)[2][1].
  • Elle: Tytuł najlepiej ubranej kobiety roku (2007)[8].
  • Rockbjörnen: Nominacja w kategorii „Szwedzka Artystka Roku” (2004)[1].

Dyskografia

Albumy studyjne

  • 3.00 A.M. Serenades (2002)[9]
  • Baby Dry Your Eye (2004)[9]
  • I Think It’s a Rainbow (2006)[9]
  • The Tear Collector (2009)[9]
  • Molnfabriken (2016)[9]
  • Här kommer vargen (2023)[5]

Minialbumy (EP)

  • From Now On (2003)[9]
  • It Would Have Been Good (2003)
  • Can I Keep Him? (2004)[9]

Single

  • „Waste More Time” (2002)
  • „To Brazil” (2002)
  • „This Is the Year” (2002)
  • „Adios Amigos” (2004)[9]
  • „I Will Always Be Your Soldier” (2004)[9]
  • „No Party” (2006)[9]
  • „Eyes Were Blue” (2006)
  • „Mama, I Remember You Now” (2007)
  • „Out on the Piers” (2008)
  • „Dra åt helvete” (2015)
  • „Idioterna” (2022)[5]

Współpraca i inne wydawnictwa

  • „3AM” – z Andreasem Kleerupem na albumie Kleerup (2008)[9].
  • „300 Slow Days in a Row” – z Titiyo (2008).
  • Så mycket bättre 2023 - Tolkningarna (2023) – udział w albumie z coverami z programu telewizyjnego[10].

Muzyka filmowa

  • Sagas sagor (2019, serial TV) – kompozytorka[11]
  • Gerilla (2015, film dokumentalny) – muzyka
  • We Are the Best! (szw. Vi är bäst!, 2013) – trenerka muzyczna, konsultacja
  • Mammas comeback (2011, film dokumentalny) – kompozytorka[11]

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Susanne Nylén: Kärlek är viktigast. Aftonbladet, 2004-12-29. [dostęp 2026-01-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-11-19)].
  2. 1 2 Alla vinnare P3 Guld 2003. Sveriges Radio. [dostęp 2026-01-01].
  3. 1 2 Grammis vinnare åren 1969-2025. Grammis. [dostęp 2026-01-01].
  4. ↑ Marit Bergman. Victoriateatern. [dostęp 2026-01-01].
  5. 1 2 3 Här kommer vargen - Album by Marit Bergman. Apple Music. [dostęp 2026-01-01].
  6. ↑ Fittstim – tidernas bäst tajmade bok. Vi.se. [dostęp 2026-01-01].
  7. ↑ Popkollo. Keychange. [dostęp 2026-01-01].
  8. ↑ Alla tidigare vinnare på ELLE-galan. Elle.se. [dostęp 2026-01-01].
  9. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Discography Marit Bergman. swedishcharts.com. [dostęp 2026-01-01].
  10. ↑ Marit Bergman Discography. Spotify. [dostęp 2026-01-01].
  11. 1 2 Marit Bergman. IMDb. [dostęp 2026-01-01].