Mariusz Skulimowski

Absolwent Wyższej Szkoły Oficerskiej im. Tadeusza Kościuszki (kierunek rozpoznanie) (1995), Wyższej Szkoły Zarządzania i Administracji w Opolu. Ukończył studia podyplomowe w Akademii Obrony Narodowej (AON). Ukończył liczne kursy w kraju i za granicą, m.in.: Wyższy Kurs Specjalistyczny Oficerów Sztabów Oddziałów i Związków Taktycznych (2000), U.S. Army Air Assault Course (2002), Kurs Dowódców Batalionów w AON (2007). W 2018 uzyskał stopień doktora w dziedzinie nauk społecznych na słowackim uniwersytecie^[5]. W 2020 ukończył Podyplomowe Studia Polityki Obronnej na Akademii Sztuki Wojennej^[6][7].

Studia wojskowe rozpoczął 24 września 1991 jako podchorąży Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu^[1]. W 1995 został promowany na pierwszy stopień oficerski – podporucznika. Służbę zawodową rozpoczął w październiku 1995 w 7 batalionie kawalerii powietrznej z 25 Brygady Kawalerii Powietrznej w Tomaszowie Mazowieckim, gdzie zajmował kolejno stanowiska: dowódcy plutonu rozpoznawczego, dowódcy kompanii dowodzenia oraz szefa sekcji rozpoznawczej^[6][8].

W latach 2002–2007 pełnił służbę na stanowiskach: oficera sekcji operacyjnej brygady, zastępcy dowódcy batalionu dowodzenia, a następnie dowódcy batalionu w 10 Opolskiej Brygady Logistycznej. W okresie tym uczestniczył w misjach i operacjach poza granicami kraju, zajmując stanowiska^[9]: zastępcy dowódcy bazy White Eagle PKW Bośnia i Hercegowina^[a] (SFOR) (1999), dowódcy Narodowego Elementu Wsparcia (NSE): PKW Afganistan (2002), PKW Irak (2004), PKW Pakistan (2006) podczas operacji „Swift Relief” w ramach V zestawu Sił Odpowiedzi NATO Response Force^[6][11].

W 2007 rozpoczął służbę w strukturach Wojsk Specjalnych, gdzie był szefem sekcji, a następnie dowódcą zespołu w Jednostce Wojskowej GROM. W marcu 2009 został wyznaczony na stanowisko dowódcy Jednostki Wsparcia Dowodzenia i Zabezpieczenia Wojsk Specjalnych im. gen. bryg. Augusta Emila Fieldorfa „Nila”, której 18 marca 2011 zmieniono nazwę na Jednostka Wojskowa „Nil”^[12]. 2 maja 2012 z okazji Dnia Flagi Rzeczypospolitej Polskiej na placu Zamkowym prezydent RP Bronisław Komorowski wręczył mu flagę państwową jako dowódcy wyróżnionej Jednostki Wojskowej „Nil”^[13]. 3 stycznia 2013 w obecności dowódcy Wojsk Specjalnych gen. bryg. Piotra Patalonga przekazał dowodzenie Jednostką Wojskową „Nil”^[14].

7 stycznia 2013 został skierowany do Opola, gdzie objął funkcję zastępcy dowódcy 10 Brygady Logistycznej^[15]. W okresie tym uczestniczył w misji jako zastępca dowódcy XV zmiany PKW ISAF w Afganistanie (2014). W dniach 11–15 maja 2015 był kierownikiem ćwiczenia podczas szkolenia poligonowego w przygotowaniu jednostek Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych do objęcia dyżuru w składzie Grupy Bojowej Unii Europejskiej V4^[16]. 21 listopada 2016 objął pełnienie obowiązków 10 Opolskiej Brygady Logistycznej, które przyjął od płka Adama Słodczyka^[17][18].

14 kwietnia 2017 objął obowiązki dowódcy 1 Pomorskiej Brygady Logistycznej w Bydgoszczy^[6]. W dniach 4–15 czerwca 2018 uczestniczył w Słowacji wraz z grupą żołnierzy 1 Pomorskiej Brygady Logistycznej w międzynarodowym ćwiczeniu Wielonarodowego Dowództwa Połączonej Grupy Wsparcia Logistycznego (Joint Logistic Support Group – JLSG), które zorganizowano w Akademii Sił Zbrojnych w Liptowskim Mikułaszu w zakresie sojuszniczej struktury powołanej do kierowania i koordynacji logistyki w czasie działań bojowych w ramach wielonarodowej połączonej operacji wojskowej^[19]. 23 marca 2021 w Warszawie minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak wręczył mu nominacje na stanowisko w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego^[20].

26 marca 2021 w Bydgoszczy przekazał dowodzenie brygadą dla swojego zastępcy płk Radosława Dłutkowskiego^[21]. 1 kwietnia 2021 objął stanowisko szefa Zarządu Logistyki P4 w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego^[5][7]. We wrześniu 2021 w wieku 49 lat obchodził 30 lecie służby wojskowej w Wojsku Polskim^[1]. 10 listopada 2022 prezydent RP Andrzeja Dudy mianował go na stopień generała brygady^[22].