Mariusz Wach

Mariusz Wach

Pseudonim	Wiking, Waszka
Data i miejsce urodzenia	14 grudnia 1979 Kraków
Obywatelstwo	Polska
Wzrost	202[1] cm
Masa ciała	122 kg
Styl walki	praworęczny
Debiut	2005
Federacja	Prime Show MMA
Kategoria wagowa	ciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk	53
Zwycięstwa	39
Przez nokauty	20
Porażki	14
↑ Bilans walk aktualny na 24 lipca 2026.

Mariusz Wach (ur. 14 grudnia 1979 w Krakowie) – polski bokser^[2], były posiadacz pasów WBC International oraz federacji TWBA w wadze ciężkiej.

W boksie zawodowym zadebiutował 29 kwietnia 2005 podczas gali boksu zawodowego w Świebodzicach, gdzie przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie pokonał Łotysza Denissa Meļņiksa.

23 czerwca 2006 pokonał Kanadyjczyka Arthura Cooka, który poddał się w dziewiątej rundzie, przez kontuzję. Była to walka o Międzynarodowy Pas Mistrza Polski w wadze ciężkiej.

16 grudnia 2006 otrzymał szansę zdobycia pasa Mistrza Świata federacji TWBA w wadze ciężkiej z Węgrem Zoltánem Béresem. Mariusz Wach wygrał przez nokaut techniczny w czwartej rundzie.

24 kwietnia 2009 w Jarosławiu w walce wieczoru Gali Boksu Zawodowego pokonał przez techniczny nokaut w siódmej rundzie Amerykanina Juliusa Longa i obronił tytuł Mistrza Świata federacji TWBA w wadze ciężkiej^[3].

Na przełomie kwietnia i maja 2010 Mariusz Wach pomagał w przygotowaniach Alberta Sosnowskiego do walki o mistrzostwo świata federacji WBC z Witalijem Kłyczką^[4][5].

17 lipca 2010 Wach wrócił na ring po ponad rocznej przerwie, spowodowanej kontuzją^[6]. Na gali w Schwerinie pokonał przez nokaut w szóstej rundzie Christiana Hammera^{[7][8][9][10]}.

Na przełomie sierpnia i września 2010 Mariusz Wach pomagał w przygotowaniach byłemu mistrzowi świata wagi ciężkiej federacji WBC Samuelowi Peterowi do walki z Wołodymyrem Kłyczką o pasy IBF, IBO oraz WBO^[11][12].

19 lutego 2011 Mariusz Wach stoczył pojedynek z Jonathanem Hagglerem o pas WBC Baltic. Polak wygrał w trzeciej rundzie przez nokaut. Była to druga walka Wacha po podpisaniu kontraktu z grupą promotorską Global Boxing oraz pierwsza z nowym trenerem, którym został były mistrz świata wagi ciężkiej organizacji WBO, WBA i IBF Michael Moorer^[13].

29 lipca 2011 ciężko znokautował w czwartej rundzie Kevina McBride'a, zdobywając pas WBC International^[14].

6 listopada 2011 pokonał w szóstej rundzie przez nokaut Jasona Gaverna.

24 marca 2012 obronił pas WBC International. Jego przeciwnikiem był Tye Fields, którego pokonał przez nokaut w szóstej rundzie.

23 sierpnia 2012 promująca go organizacja Global Boxing Promotions poinformowała oficjalnie o podpisaniu kontraktu na walkę Wacha z mistrzem świata organizacji IBF, WBO, IBO i WBA Wołodymyrem Kłyczką, która odbyła się 10 listopada 2012^[15]. Wach przegrał walkę z ukraińskim superczempionem na punkty (120:107, 120:107, 119:109) i była to pierwsza porażka w jego zawodowej karierze. Gaża Wacha za tę walkę wyniosła ok. milion dolarów^[16], został jednak zdyskwalifikowany za stosowanie zabronionej substancji na osiem miesięcy, do 11 lipca 2013^[17]. Ostatecznie kolejną walkę stoczył dopiero po niemal dwóch latach, 17 października 2014.

12 grudnia 2014 w Radomiu Wach pokonał przez techniczny nokaut Amerykanina Travisa Walkera. Po serii ciosów Polaka, sędzia przerwał pojedynek w szóstej rundzie^[18].

14 marca 2015 na gali w Lubinie Wach po dziesięciu rundach wygrał jednogłośnie na punkty 98:94, 97:93 i 97:93 z Nigeryjczykiem Gbengą Oluokunem^[19].

19 czerwca 2015 w Ostrowcu Świętokrzyskim pokonał przez techniczny nokaut w szóstej rundzie Niemca Konstantina Airicha (20-11, 17 KO)^[20].

4 listopada 2015 Wach przegrał przez techniczny nokaut z Rosjaninem Aleksandrem Powietkinem w walce o pas WBC Silver^[21].

18 marca 2017 przystąpił w Lipsku do starcia z faworyzowanym Erkanem Teperem^[22]. Wach wygrał jednogłośnie na punkty (116-112, 115-113, 115-113), dzięki czemu zdobył tytuł IBF Europy Wschodniej i Zachodniej^[23].

11 listopada 2017 w Uniondale przegrał z Amerykaninem Jarrellem Millerem (20-0-1, 18 KO) przez techniczny nokaut w dziewiątej rundzie^[24].

10 listopada 2018 w Gliwicach przegrał niejednogłośnie na punkty (93-96, 95-94, 93-97) z Arturem Szpilką^[25].

6 kwietnia 2019 podczas gali MB Boxing Night: Ostatni taniec przegrał przez TKO w ósmej rundzie z reprezentantem Kongo Martinem Ilungą Bakole^[26].

7 grudnia 2019 w Arabii Saudyjskiej przegrał jednogłośnie na punkty (93-97, 93-98, 93-97) z Brytyjczykiem Dillianem Whytem^[27].

12 czerwca 2020 w walce wieczoru gali, która odbyła się w Konarach, pokonał Kevina Johnsona jednogłośnie na punkty. Wach odniósł zwycięstwo pomimo kontuzji prawej ręki, której doznał w trakcie walki i z którą zmagał się od środkowych rund pojedynku^[28].

3 czerwca 2023 wygrał przez techniczny nokaut w piątej rundzie z Jakubem Sosińskim podczas gali w Kątach Wrocławskich. W momencie przerwania pojedynku Wach prowadził na kartach punktowych 39-37. Było to jego pierwsze zwycięstwo od trzech lat^[29].

Dwa tygodnie później zawalczył z medalistą olimpijskim Frazerem Clarkiem w Londynie^[30]. Przegrał jednogłośną decyzją sędziów, notując 10. porażkę na zawodowym ringu^[31].

Podczas gali Marpanel Boxing Night, która odbyła się 13 października 2023 w Nowym Sączu, zmierzył się z Michałem Bołozem^[32]. Wygrał jednogłośnie na punkty^[33].

27 lipca 2024 w Londynie zawalczył o pas mistrzowski WBO Intercontinental wagi ciężkiej z Anglikiem Mosesem Itaumą^[34]. W drugiej rundzie przegrał przez techniczny nokaut^[35].

W walce wieczoru gali Kapeo Rocky Boxing Night, która odbyła się 12 kwietnia 2025 w Sopocie, zawalczył z Kacprem Meyną. W stawce starcia był należący do Meyny tytuł zawodowego mistrza Polski^[36]. Wach przegrał jednogłośnie na punkty^[37].

W walce wieczoru gali Silesia Boxing, która odbyła się 27 września 2025 w Świętochłowicach odniósł zwycięstwo nad Piotrem Ćwikiem przez jednogłośną decyzję sędziów. Pojedynek zakontraktowany był na sześć rund, a punktacja wyniosła 60-54 na korzyść Wacha^[38].

25 marca 2026 przegrał z Wiktorem Wychrystem jednogłośnie na punkty w walce o pas WBO European w wadze ciężkiej. Pojedynek miał jednostronny przebieg, a Wach przez większość starcia ustępował rywalowi pod względem aktywności i skuteczności ciosów^[39].

24 lipca 2026 w tajskiej Pattayi stanął do walki z byłym mistrzem świata wagi ciężkiej Tysonem Furym (35-2-1, 24 KO)^[40]. Przegrał walkę przez RTD w 7. rundzie^[41].

17 października 2026 podczas XX edycji Boxing Show organizowanej przez Gruchała Boxing Team w Chojnicach skrzyżuje rękawice z Krystianem Arndtem^[42]

W walce wieczoru gali N.O.W.I. Game Changer MMA 5, która odbyła się 10 kwietnia 2026 w Hali 100-lecia KS Cracovia w Krakowie, zmierzył się z Kamilem Bieleckim. Pojedynek zakontraktowano na zasadach boksu, jednak w małych rękawicach przeznaczonych do MMA^[43]. W pierwszej rundzie Wach zwyciężył przez nokaut, trafiając rywala prawym podbródkowym, po czym ten doznał nokdaunu i został wyliczony^[44].

W listopadzie 2023 roku ogłoszono, że Wach podpisał kontrakt na walkę z nowo powstałą organizacją kick-bokserską – Strike King^[45]. Debiut w nowej formule uderzanej, jaką było K-1, stoczył 13 stycznia 2024 w Kopalni Soli "Wieliczka”. Rywalem „Wikinga” został Bartosz Słodkowski, pięciokrotny mistrz Europy w Taekwondo-do ITF oraz mistrz świata w kickboxingu WAKO^[46]. Wach w drugiej rundzie pokonał faworyzowanego rywala przez nokaut (liczenie do 10)^[47][48].

Drugą walkę na zasadach K-1 stoczył 11 października 2024 podczas gali Strike King 3 w Piotrkowie Trybunalskim, na której zmierzył się z Marcinem Różalskim. Starcie zostało walką wieczoru wydarzenia^[49]. Po trzech rundach sędziowie ogłosili remis, co wywołało pewne zdziwienie wśród obserwatorów i fanów, którzy wskazywali na przewagę Wacha w trakcie walki^[50].

Na początku stycznia 2025 roku organizacja MMA Attack, zapowiedziała debiut Mariusza Wacha w mieszanych sztuk walki^[57]. Wach w nowej formule walki zadebiutował 1 lutego 2025 podczas potrójnej gali Silesian MMA 20 & MMA Attack 5 & WIP 10 w Będzinie. Jego przeciwnikiem został były zawodnik organizacji UFC, Salim Touahri^[58]. Po trzech rundach walka zakończyła się remisem, gdyż wraz z rywalem umówili się, że przypadku decyzji sędziowskiej ich pojedynek zakończy się takim właśnie werdyktem^[59][60]. Starcie Wacha z Touahrim nie było zawodową walką, lecz pokazowym pojedynkiem^[61].

Po przegranej walce z Aleksandrem Powietkinem w listopadzie 2015, media obiegła informacja, że próbki moczu pobrane od polskiego zawodnika na zawartość niedozwolonych środków dopingujących dały wynik pozytywny (wykryto sterydy anaboliczne), co dalszą karierę 36-letniego już boksera, wobec groźby kilkuletniej dyskwalifikacji, stawiało pod dużym znakiem zapytania. Nie była to pierwsza antydopingowa "wpadka" polskiego zawodnika – w 2012 roku po porażce z Wołodymyrem Kłyczką w Hamburgu ogłoszono, że Wach miał pozytywny wynik badania na obecność w organizmie niedozwolonych środków, w rezultacie czego został zdyskwalifikowany^[64].

• Lista walk zawodowych Mariusza Wacha na boxrec.com