Marta Grzywacz

Marta Grzywacz
Ilustracja
Marta Grzywacz podczas uroczystości odebrania nagrody KLIO 2025
Data urodzenia

1971

Zawód, zajęcie

dziennikarka, prezenterka, lektorka, autorka

Marta Grzywacz (ur. 1971) – polska dziennikarka radiowa i telewizyjna, prezenterka, autorka książek i publikacji prasowych, lektorka audiobooków. Członkini Unii Literackiej[1].

Życiorys

Edukacja

Ukończyła I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Lubinie[2]. Jest absolwentką Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego[3][4]. Ukończyła 3-miesięczny kurs dla dziennikarzy.

Kariera

Karierę dziennikarską rozpoczęła w 1992 w Radiu Eska, gdzie przygotowywała i prowadziła serwisy informacyjne. Pracowała też w Tok FM. W latach 1992–1993 przez 9 miesięcy prowadziła w TVP1 program Kawa czy herbata?. Następnie przez ponad 7 lat (1993–2000) była reporterką i prezenterką Wiadomości, także wydania głównego.

W latach 2003–2006 była dziennikarką w czasopismach Gala, Sukces i Zwierciadło. W 2005 wydawała i prowadziła program Diagnoza w Polsacie Zdrowie i Uroda[4].

W latach 2006–2012 pracowała w RMF FM, prowadząc: do grudnia 2010 programy weekendowe z Piotrem Jaworskim, a od stycznia 2011 niedzielny program RMF Extra. W 2009 wystartowała jako reporter radiowy i pilot w rajdzie RMF Marocco Challenge[4]. Od marca 2012 prowadziła program Cafeteria w stacji Polsat Café[5]. Jest autorką setek wywiadów z ludźmi kultury i sportu[3].

Na przełomie lat 2012/2013 pisała dla działu Historia miesięcznika Focus[6], m.in. na temat odzyskania Damy z gronostajem Leonarda da Vinci[7].

Od 2012 regularnie publikuje artykuły z zakresu historii, sztuki i historii sztuki i obyczajowości w „Gazecie Wyborczej”, w dodatkach „Ale Historia” i „Wysokie Obcasy”[8]. Od 2017 współpracuje też z „Newsweekiem”[9].

W 2017 nakładem Wydawnictwa Naukowego PWN ukazała się jej książka Obrońca skarbów. Karol Estreicher – w poszukiwaniu zagrabionych dzieł sztuki[3], będąca opartym na faktach historycznych fabularyzowanym reportażem opisującym działania podjęte przez historyka sztuki Karola Estreichera w celu odzyskania zrabowanego przez nazistów ołtarza Wita Stwosza z kościoła Mariackiego w Krakowie[3][10][11][12].

W latach 2020-2022 była dziennikarką internetowej rozgłośni Halo.Radio, w której prowadziła program historyczny .

W styczniu 2020 r. nakładem W.A.B ukazała się jej kolejna książka "Nasza pani z Ravensbrück. Historia Johanny Langefeld", za który dostała Nagrodę KLIO I stopnia przyznawaną przez Porozumienie Wydawców Książki Historycznej, nagrodę publiczności na Festiwalu Reportażu w Lublinie. W 2021 otrzymała za nią Górnośląską Nagrodę Literacką „Juliusz” za najlepszą biografię[13].

W kwietniu 2022 r., również nakładem W.A.B. ukazała się jej książka "Blizny. Prawdziwa historia "królików" z Ravensbrück". Książka otrzymała nagrodę Młodzieżowych Klubów Historycznych im. Kazimierza Moczarskiego w ramach Nagrody Historycznej m. st. Warszawy[14].

W kwietniu 2025 wydała w wydawnictwie Czarne książkę "Radość Soboty. Archiwum życia i śmierci". Książka otrzymała Nagrodę KLIO II stopnia[15], była finalistką Nagrody Historycznej tygodnika "Polityka" im. Mariana Turskiego[16] i jest nominowana do Nagrody Literackiej NIKE[17].

Jako lektorka audiobooków współpracuje z wydawnictwami Audioteka.pl[18] i Storytel[19].

Filmografia

W latach 2009–2010 występowała w serialu Majka w roli dziennikarki RMF FM[20].

Przypisy

  1. ↑ Członkowie UL
  2. ↑ Absolwenci. 1lo.lubin.pl. [dostęp 2012-08-18]. (pol.).
  3. 1 2 3 4 Obrońca skarbów. Karol Estreicher – w poszukiwaniu zagrabionych dzieł sztuki. [w:] Księgarnia PWN [on-line]. [dostęp 2018-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-24)]. (pol.).
  4. 1 2 3 Marta Grzywacz. rmf.fm. [dostęp 2012-08-18]. (pol.).
  5. ↑ Krzysztof Ibisz, Marta Grzywacz i Ada Fijał nowymi twarzami Polsat Café. wirtualnemedia.pl, 2012-03-09. [dostęp 2012-08-18]. (pol.).
  6. ↑ Marta Grzywacz – wykaz artykułów. [w:] Focus.pl [on-line]. [dostęp 2018-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-24)]. (pol.).
  7. ↑ Marta Grzywacz: Jak odzyskano "Damę z gronostajem"?. [w:] Focus.pl [on-line]. 2013-02-01. [dostęp 2018-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-24)]. (pol.).
  8. ↑ Marta Grzywacz – wykaz artykułów. [w:] Gazeta.pl [on-line]. [dostęp 2018-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-24)]. (pol.).
  9. ↑ Marta Grzywacz – wykaz artykułów. [w:] Newsweek Polska [on-line]. [dostęp 2018-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-24)]. (pol.).
  10. ↑ Obrońca skarbów. Karol Estreicher – w poszukiwaniu zagrabionych dzieł sztuki – recenzja. [w:] Instytut Książki [on-line]. [dostęp 2018-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-24)]. (pol.).
  11. ↑ Agnieszka Chorabik: „Obrońca skarbów. Karol Estreicher – w poszukiwaniu zagrabionych dzieł sztuki” – M. Grzywacz – recenzja. [w:] historia.org.pl [on-line]. 2017-06-23. [dostęp 2018-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-24)]. (pol.).
  12. ↑ Anna Legierska: Obrońcy skarbów: Estreicher, Lorentz i inni. 2017-09-22. s. Culture.pl. [dostęp 2018-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-25)]. (pol.).
  13. ↑ Marta Grzywacz laureatką Górnośląskiej Nagrody Literackiej „Juliusz”, [w:] nagrodajuliusz.pl [online] [dostęp 2021-12-10].
  14. ↑ Blizny. Prawdziwa historia „królików" z Ravensbrück - spotkanie z książką [online], kultura.um.warszawa.pl, 13 czerwca 2026 [dostęp 2026-06-09].
  15. ↑ NAGRODA KLIO - Fundacja Historia i Kultura [online], 10 października 2020 [dostęp 2026-06-09].
  16. ↑ Klich-Kluczewska, Kochanowski, Szaynok, Władyka Zaremba, Nagrody Historyczne: ogłaszamy pierwsze nominacje. Te książki trzeba znać! [online], www.polityka.pl, 2026 [dostęp 2026-06-09].
  17. ↑ Klich-Kluczewska, Kochanowski, Szaynok, Władyka Zaremba, Nagrody Historyczne: ogłaszamy pierwsze nominacje. Te książki trzeba znać! [online], www.polityka.pl, 2026 [dostęp 2026-06-09].
  18. ↑ Marta Grzywacz – wykaz audiobooków. s. Audioteka.pl. [dostęp 2018-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-25)]. (pol.).
  19. ↑ Marta Grzywacz – wykaz audiobooków. [w:] Storytel [on-line]. [dostęp 2018-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-25)]. (pol.).
  20. ↑ Marta Grzywacz w bazie filmpolski.pl

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.