Martin Buday

Buday rozpoczął karierę zawodową w 2015 roku, walcząc wyłącznie w regionalnych organizacjach na Słowacji oraz w Oktagon MMA, gdzie osiągnął rekord 8–1 i zdobył mistrzowski pas Oktagon MMA w wadze ciężkiej^[2][10].

W czerwcu 2021 roku poinformowano, że Buday otrzymał zaproszenie do udziału w Dana White’s Contender Series, w którym zawodnicy rywalizują o szansę podpisania kontraktu z UFC. Jego walka odbyła się 12 października 2021 roku; początkowo miał zmierzyć się z Hugo Cunhą, jednak rywal wycofał się i zastąpił go Lorenzo Hood^[11]. Buday wygrał walkę przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie, a następnie otrzymał kontrakt z Ultimate Fighting Championship^[12].

Buday zadebiutował w amerykańskim gigancie przeciwko bardziej doświadczonemu Chrisowi Barnettowi 16 kwietnia 2022 roku na gali UFC Fight Night: Luque vs. Muhammad 2^[13]. Po zdominowaniu większości walki, Buday uderzył Amerykanina nielegalnym łokciem w głowę na początku trzeciej rundy, uniemożliwiając mu kontynuowanie walki. Sędzia ocenił to jako niezamierzony faul i dlatego starcie zakończyło się zwycięstwem Słowaka decyzją techniczną^[14].

W drugiej walce dla UFC zmierzył się z Łukaszem Brzeskim na gali UFC Fight Night: Vera vs. Cruz w dniu 13 sierpnia 2022 roku^[15]. Zwyciężył kontrowersyjną, niejednogłośną decyzją sędziowską^[16].

29 kwietnia 2023 na gali UFC Fight Night: Song vs. Simón zawalczył z Jake'm Collierem^[17]. Ponownie zwyciężył przez decyzję, tym razem jednogłośną^[18].

12 sierpnia 2023 roku na wydarzeniu UFC Fight Night: Luque vs. Dos Anjos, zmierzył się z Joshem Parisianem, zastępując w ostatniej chwili Walta Harrisa^[19][20]. W pierwszej rundzie poddał rywala kimurą^[21]. Po tym zwycięstwie został pierwszym Słowakiem w historii, który znalazł się w pierwszej piętnastce zawodników UFC, zajmując piętnaste miejsce w oficjalnym rankingu wagi ciężkiej^[22].

W swojej następnej walce skrzyżował rękawice z debiutującym w UFC Szamilem Gazijewem na gali UFC 296, 6 grudnia 2023^[23]. Przegrał przez techniczny nokaut w drugiej rundzie^[24].

Ponad pół roku później na gali UFC 303 pokonał przez niejednogłośną decyzję (29-28, 28-29, 30-27) byłego mistrza wagi ciężkiej UFC, Andreja Arłouskiego^[25].

5 kwietnia 2025 na gali UFC Fight Night: Emmett vs. Murphy miał zmierzyć się z Kennedym Nzechukwu^[26]. W późniejszym czasie ogłoszono, że Nigeryjczyk wypadł z walki, a na jego miejsce wszedł debiutujący w organizacji Uran Satybaldiev^[27]. Buday zwyciężył jednogłośną decyzja sędziów, którzy punktowali 3 x 29-28 na jego korzyść^[28].

26 lipca 2025 podczas wydarzenia UFC Fight Night: Whittaker vs. de Ridder zwyciężył jednogłośnie na punkty z Marcusem Buchechą^[29]. Kilka dni później ogłoszono, że Buday został zwolniony z UFC^[30].

Na początku sierpnia 2025 roku ogłoszono powrót Budaya do Oktagon MMA^[31]. W pierwszej walce po powrocie do czesko-słowackiej organizacji zmierzył się z Willem Fleurym w pojedynku o mistrzowski pas Oktagon MMA w wadze ciężkiej^[32]. 28 grudnia 2025 podczas gali Oktagon 81: Fleury vs. Buday w Pradze przegrał z Irlandczykiem przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie^[33].

W kolejnej walce zmierzył się z Lazarem Todevem, byłym pretendentem do pasa Oktagon MMA w wadze ciężkiej^[34]. Po trzech rundach walki przegrał jednogłośną decyzją sędziów, ponosząc drugą porażkę z rzędu^[35]. Słowacko-bułgarskie starcie odbyło się 6 czerwca 2026 na gali Oktagon 89: Severino vs. Zhumagulov w Bratysławie^[34].

• Oktagon MMA
  • 2021: Mistrz Oktagon MMA w wadze ciężkiej^[36]

• 2017: Mistrz Hungarian Open, Budapeszt (waga otwarta i waga powyżej 95 kg)^[37]
• 2017: Srebrny medal na Hungarian Open w No-Gi (waga otwarta)^[37]
• Mistrz Europy ISFA^[7]
• Międzynarodowa Federacja Brazylijskiego Jiu-jitsu
  • 2018: Złoty medal na Dublin International Open (powyżej 100 kg)^[38]
  • 2018: Dwa złote medale na Dublin International Open w dyscyplinie No-GI (waga otwarta i waga powyżej 100 kg)^[39]
  • 2016: Dwa złote medale na Rome International Open (waga otwarta i waga powyżej 100 kg)^[40]
  • 2015: Mistrz Europy No-Gi, Lizbona (waga otwarta)^[41]
  • 2015: Srebrny medal Mistrzostw Europy w No-Gi w Lizbonie (powyżej 100 kg)^[41]
  • 2015: Srebrny medal na Rome International Open (powyżej 100 kg)^[42]
  • 2015: Brązowy medal na Rome International Open (waga otwarta)^[42]
  • 2015: Dwa złote medale na London Fall International Open (powyżej 100 kg)^[43][44]
  • 2015: Brązowy medal na London Winter International Open (waga otwarta)^[43]
  • 2014: Złoty medal na Munich Winter International Open (powyżej 100 kg)^[45]
  • 2013: Mistrz Europy No-Gi, Lizbona (powyżej 100 kg)^[46]
  • 2013: Srebrny medal na Munich International Open (powyżej 100 kg)^[47]