Marwari (koń)

Marwari (Malani, koń marwarski) – rzadka rasa konia gorącokrwistego, jedna z sześciu odrębnych ras koni indyjskich wywodząca się z rejonu Marwar^[1]. Marwari są przeznaczone do jazdy wierzchem i zaliczają się do inochodźców^[2]. Obecnie w Indiach jest hodowanych około 25 000 koni tej rasy^[3], badania wykazują jednak, że na świecie pozostało jedynie kilka tysięcy koni Marwari czystej krwi^[4].

Początki rasy datuje się na XII wiek. Uważa się, że konie Marwari powstały w wyniku krzyżówki miejscowych kuców indyjskich z końmi czystej krwi arabskiej. Posiadają one również geny mongolskie^[1]. Według źródeł historycznych uważa się także, że Marwari powstały w wyniku krzyżówek pokrewnej rasy Kathiawari z licznymi rasami orientalnymi, wywodzącymi się m.in. z dzisiejszego Iranu, Turkiestanu, dawnego Beludżystanu i Sindhi^[4].

W średniowieczu Marwari były hodowane głównie przez Radźputów i trenowane w celach bojowych. W 1950 roku Brytyjczycy wydali ustawę o zniesieniu własności ziemskiej w Indiach Brytyjskich, która pozbawiła indyjskich szlachciców środków do utrzymania zwierząt. W skutku tego wydarzenia doszło do drastycznego spadku hodowli koni rasy Marwari przez ubój, kastrację oraz krzyżowanie z innymi rasami^[2]. Sytuacja poprawiła się w XX wieku dzięki interwencji Maharaja Umaid Singhji, a następnie jego wnuka, Maharaja Gaj Singh II, którzy przyczynili się do promocji rasy oraz ustanowienia jej standardu i rejestracji^[5].

Konie Marwari cechują się krzepkością, wytrzymałością i względną odpornością na choroby^[6]. Są przystosowane do życia w warunkach pustynnych i pokonywania długich dystansów^[7]. Mają bardzo dobry słuch oraz długie rzęsy chroniące oczy przed piachem. Uważa się, że mają predyspozycje do sportowych rajdów konnych. Są wykorzystywane również w innych dyscyplinach jeździeckich oraz podczas pochodów na tradycyjnych ceremoniach w Indiach^[2].

Marwari wyróżniają się wyglądem i budową ciała. Najbardziej nietypową cechą tych koni są odgięte na boki uszy, które stykają się ze sobą na czubkach przy obrocie do 180 stopni. Dodatkowo Marwari cechują się^[7]:

• płaskim czołem, delikatnym pyskiem i dobrze zbudowaną żuchwą,
• dużymi, okrągłymi, delikatnie wypukłymi oczami,
• szerokimi, długimi i muskularnymi łopatkami,
• szczupłą, dobrze umięśnioną u nasady szyją,
• średniej długości grzbietem z dobrze zdefiniowanym kłębem,
• średniej długości nogami, dobrze zbudowanymi nogami tylnymi,
• wysoko osadzonym ogonem