Marzena Pollakówna
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| doktor habilitowany nauk humanistycznych | |
| Specjalność: historia średniowieczna | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
23 lipca 1951 |
| Habilitacja |
15 grudnia 1966 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Katolicki Uniwersytet Lubelski |
Marzena Maria Franciszka Pollakówna (ur. 6 października 1926 w Warszawie, zm. 20 listopada 1971 w Poznaniu) – historyk mediewista, badaczka dziejów Prus.
Życiorys
Maturę zdała po wyzwoleniu, w lipcu 1945 w krakowskim Liceum Sióstr Urszulanek. Studia historyczne rozpoczęła na Uniwersytecie Jagiellońskim, w styczniu 1946 przeniosła się jednak na Uniwersytet Warszawski, gdzie studiowała historię pod kierunkiem prof. Aleksandra Gieysztora i Stanisława Herbsta. Doktorat na Uniwersytecie Poznańskim obroniła 23 lipca 1951 pod kierunkiem Henryka Łowmiańskiego. Pracownik KUL do 1960 roku, następnie związana z Instytutem Historii PAN. 15 grudnia 1966 odbyło się Jej kolokwium habilitacyjne na podstawie pracy "Kronika Piotra z Dusburga". 31 października 1971 ze względu na pogarszający się stan zdrowia przeszła na rentę, zmarła niecały miesiąc później. Została wg ostatniej woli pochowana w Pniewach na cmentarzu Sióstr Urszulanek.
Publikacje
- Osadnictwo Warmii w okresie krzyżackim, Poznań: Instytut Zachodni 1953.
- Kronika Piotra z Dusburga, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich Wydawnictwo PAN 1968.
Bibliografia
- Marzena Pollakówna 1926–1971
- Antoni Gąsiorowski [w:] Słownik historyków polskich, red. Maria Prosińska-Jackl, Warszawa 1994, s. 416.