Massif des Bauges
Massif des Bauges[1][2] – grupa górska w Alpach Zachodnich. Leży we wschodniej Francji w regionie Rodan-Alpy. Jest częścią Préalpes de Savoie.
Grupa obejmuje tereny, ograniczone od południowego wschodu doliną Isère, na północy sięgające po jezioro Annecy, a na zachodzie po jezioro Bourget. Tworzy ją szereg długich, wąskich, mało rozgałęziających się i dość zrównanych grzbietów górskich, rozdzielanych głębokimi dolinami. Przebiegają one w linii północ-południe, z wyraźnym odchyleniem ku południowemu zachodowi. Rzeka Chéran, spływająca w kierunku północno-zachodnim, dzieli grupę na dwie mniej więcej równe części. Wysokości poszczególnych grzbietów (szczytów) najwyższe są w południowo-wschodniej części grupy, w rejonie źródłowym Chéran, sięgając 2200 m n.p.m., i maleją w kierunku ku północy i zachodowi[3].
Najwyższym szczytem masywu jest Arcalod, który osiąga wysokość 2217 m. Najwyższe szczyty:
- Arcalod 2217 m,
- Sambuy 2198 m,
- Pécloz 2197 m,
- Trélod 2181 m,
- Pointe de Chaurionde 2173 m,
- Mont d’Armenaz 2158 m,
- Petite Sambuy 2107 m,
- Pointe des Arces 2076 m,
- Mont de la Coche 2070 m,
- Dent de Cons 2062 m,
- Pointe des Arlicots 2060 m,
- Mont Colombier 2043 m,
- Dent d’Arclusaz 2041 m,
- Grand Parra 2012 m.
Główne ośrodki sportów zimowych rejonu to między innymi La Féclaz, Savoie Grand Revard i Semnoz. Na obrzeżach grupy znajdują się duże ośrodki turystyczno-sportowe, rekreacyjne i uzdrowiskowe: Albertville na wschodzie, Annecy na północy, Aix-les-Bains na zachodzie i Chambéry na południowym zachodzie[3].
Przypisy
- ↑ Główny Urząd Geodezji i Kartografii nie podaje polskiego egzonimu: Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, ss. 138 i 139; Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Warszawa, 2013. [dostęp 2016-11-12].
- ↑ Główny Urząd Geodezji i Kartografii: Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, Przedmowa, s. XVIII; Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Warszawa, 2013. [dostęp 2016-11-12].
Niewymienienie danego obiektu jest jednoznaczne ze stwierdzeniem, że Komisja nie zaleca dla niego polskiej nazwy, nawet jeżeli taka spotykana jest w niektórych publikacjach.
- 1 2 Mapa turystyczna. [dostęp 2025-11-24].
Bibliografia
- Gilles Lansard, Jean-Michel Asselin, Les Bauges : Chemins de vie, Glénat, coll. « Livres », 2006 (ISBN 2-7234-5534-3)
- Françoise Dantzer, Les Bauges : Terre d'art sacré, La Fontaine De Siloe, coll. « Les savoisiennes », 2005 (ISBN 2-84206-272-8)