Mateusz Masternak

Mateusz Masternak
Ilustracja
Masternak w 2011
Pseudonim

Master

Data i miejsce urodzenia

2 maja 1987
Iwaniska

Obywatelstwo

Polska

Wzrost

187 cm

Styl walki

praworęczny

Debiut

2006

Federacja

EBU

Kategoria wagowa

junior ciężka

Klub

KKB RUSHH Kielce

Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk

57

Zwycięstwa

50

Przez nokauty

33

Porażki

7 (2 KO)

Remisy

0

  1. ↑ Bilans walk aktualny na 5 kwietnia 2026.

Mateusz Masternak (ur. 2 maja 1987 w Iwaniskach) – polski bokser[1], dwukrotny mistrz Europy federacji EBU w wadze junior ciężkiej[2], żołnierz zawodowy[3].

Kariera amatorska

Pierwsze treningi boksu amatorskiego odbywał w KSZO Ostrowiec Świętokrzyski. W wieku 15 lat przeprowadził się do Wrocławia, gdzie rozpoczął treningi bokserskie w klubie sportowym Gwardia Wrocław[4].

Jego pierwszymi trenerami w Gwardii byli Mariusz Cieślak i Grzegorz Strugała. Równocześnie ze sportem rozpoczął naukę w Szkole Zawodowej Nr 19 we Wrocławiu.

W 2005 został mistrzem Polski juniorów w wadze średniej (75 kg). Po tym sukcesie został powołany do kadry narodowej juniorów. Pierwszą walkę jako reprezentant Polski stoczył w Tallinnie, na mistrzostwach Europy juniorów. Przegrał w ćwierćfinale. To niepowodzenie powetował sobie na mistrzostwach Polski seniorów, na których zdobył brązowy medal. W następnym roku na kolejnych mistrzostwach zdobył srebrny medal. Do tego czasu na amatorskich ringach wygrał 61 z 70 walk.

Kariera zawodowa

W marcu 2006 zdecydował się podpisać zawodowy kontrakt. Pierwsze cztery walki, wygrane przez nokaut, stoczył w USA. Wtedy zaproponowano mu walki pod flagą USA, ale on się na to nie zgodził i wrócił do Polski.

W maju 2007 podpisał umowę promocyjną z nowym promotorem, firmą CENG AG. Wystąpił na organizowanej 9 czerwca gali boksu zawodowego Perfect Boxing w Katowicach. Zwyciężył Antona Krasnołuckiego przez techniczny nokaut w czwartej rundzie[5].

3 października 2008 w pojedynku z Alexem Mogylewskim zdobył pas młodzieżowego mistrza świata federacji WBC, pokonując rywala w piątej rundzie przez techniczny nokaut[6].

24 października 2009 na gali boksu zawodowego w Łodzi pokonał w piątej rundzie przez techniczny nokaut Łukasza Janika[7][8]. 19 grudnia 2009 po raz pierwszy bronił tytułu młodzieżowego mistrza świata federacji WBC. Jego rywal, Jameson Bostic, został poddany przez narożnik między siódmą a ósmą rundą[9][10].

6 marca 2010 po raz drugi obronił tytuł młodzieżowego mistrza świata federacji WBC, zwyciężając w ósmej rundzie przez techniczny nokaut Tunezyjczyka z francuskim paszportem Faïsala Ibnela Arramiego[11][12]. 19 czerwca trzeci raz obronił tytuł młodzieżowego mistrza świata federacji WBC, zwyciężając niepokonanego wcześniej Gruzina Lewana Jomardaszwilego w piątej rundzie przez techniczny nokaut[13][14]. 5 listopada, po 12-rundowym pojedynku, pokonał jednogłośnie na punkty Belga Ismaila Abdula, zdobywając wakujący interkontynentalny pas federacji IBO[15].

11 marca 2011 pokonał w piątej rundzie przez techniczny nokaut Azera Alego Ismaiłowa, broniąc interkontynentalnego pasa federacji IBO, po przerwaniu przez sędzię pojedynku w wyniku powtórnej konsultacji z lekarzem[16][17]. 25 czerwca w czasie gali bokserskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim pokonał w siódmej rundzie przez TKO Łotysza Artusa Kulikauskisa. Była to pierwsza porażka Kulikauskisa poniesiona przed czasem[18].

4 lutego 2012 zadebiutował jako zawodnik nowego promotora Sauerland Event. W czwartej rundzie pokonał Michaela Simmsa przez techniczny nokaut[19].

Mistrz Europy EBU

15 grudnia 2012 zdobył tytuł Mistrza Europy federacji EBU, pokonując jednogłośnie na punkty (120:108, 120:108 i 120:108) Fina Juho Haapoję. Mateusz Masternak został szóstym Polakiem, który zdobył pas Mistrza Europy[20]. Dzięki temu zwycięstwu doceniono Mateusza Masternaka w branżowych mediach. Został uznany najlepszym polskim bokserem 2012 roku w plebiscycie portalu Boxing.pl oraz telewizji FightKlub[21].

13 kwietnia 2013 pokonał w dziewiątej rundzie Seana Corbina przez techniczny nokaut, zdobywając wakujący pas WBC International Silver[22].

5 października w walce z Grigorijem Drozdem w Moskwie poniósł swoją pierwszą porażkę w ringu zawodowym. W jedenastej rundzie przez techniczny nokaut, tracąc tytułu Mistrza Europy[23].

2014-2018

1 lutego 2014 w duńskim Frederikshavn wygrał przez techniczny nokaut w czwartej rundzie z Gruzinem Sandro Siproszwilim[24] 12 kwietnia w duńskim Esbjerg wygrał jednogłośnie na punkty z Chorwatem Stjepanem Vugdeliją[25].

21 czerwca w Monte Carlo w walce o pas WBA Interim przegrał niejednogłośnie na punkty z reprezentantem Francji Yourim Kalengą (115:113, 116:112, 115:113)[26].

W sierpniu 2014 jego trenerem został Niemiec Ulli Wegner[27]. 5 grudnia w Paryżu Masternak wygrał na punkty stosunkiem głosów dwa do remisu (99:92, 98:92 i 95:95) z byłym dwukrotnym mistrzem świata – Francuzem Jeanem-Markiem Mormeckiem (37-6, 23 KO)[28].

26 kwietnia 2015 w Belinie pokonał w drugiej rundzie przez techniczny nokaut Argentyńczyka Rubena Angela Mino (26-3, 26 KO)[29]. 6 czerwca w Kempton Park w Południowej Afryce przegrał niejednogłośnie na punkty z Johnny′em Mullerem (18-4-2, 13 KO). Sędziowie punktowali 95:93, co wywołało skandal w polskich mediach[30]. Rodney Berman z Golden Gloves i promotor Mullera zdziwiony werdyktem, stwierdził: Komisja bokserska powinna zająć się tym werdyktem jak najszybciej[31].

5 września 2015 w Dreźnie znokautował w drugiej rundzie Brazylijczyka Carlosa Ailtona Nascimento (12-2, 9 KO), zdobywając pas federacji WBA kategorii junior ciężkiej[32].

12 grudnia w 02 Arena w Londynie po wyrównanym pojedynku o wakat mistrza Europy, przegrał z Brytyjczykiem Tony Bellewem (26-2-1, 16 KO)[33]. Sędziowie punktowali 113:115 i dwukrotnie 112:115.

24 czerwca 2017 w Gdańsku stoczył wyjątkowo wyrównaną walkę z Ukraińcem Ismajiłem Siłłachem (25-4, 19 KO) na gali Polsat Boxing Night 7 - Nowe Rozdanie[34]. Obaj lądowali na deskach. Ostatecznie wygrał jednogłośnie na punkty (95:93, 96:92, 95:93)[35].

21 kwietnia 2018 podczas gali Polsat Boxing Night VIII: Noc Zemsty w Częstochowie doszło do jego rewanżowego pojedynku z Yourim Kalengą (23-5, 16 KO). Przed czterema laty w Monako minimalnie na punkty zwyciężył Francuz, ale tym razem lepszy okazał się Masternak, który zastopował swojego rywala w szóstej rundzie, przy okazji zdobywając pas WBO European w kategorii junior ciężkiej[36].

World Boxing Super Series

20 października 2018 w Orlando przegrał jednogłośnie na punkty 113-115,112-116 i 115-113-115 z Yunierem Dorticosem (23-1, 21 KO) i zakończył swój udział w turnieju World Boxing Super Series na ćwierćfinale[37].

2020-2022

26 czerwca 2020 w Kielcach pokonał na dystansie ośmiu rund Ukraińca Siergieja Radczenkę. Sędziowie punktowali 80:71 na korzyść Polaka[38]. Walka odbyła się na gali Suzuki Boxing Night II[39].

19 września 2020 podczas gali Knockout Boxing Night 13 w Tarnowie pokonał jednogłośnie na punkty (100-90, 100-90, 99-91) Gambijczyka Taylora Mabikę (19-6-2, 10 KO)[40].

5 grudnia 2020 w Łodzi pokonał przed czasem Jose Gregorio Ulricha (17-4, 6 KO)[41].

30 maja 2021 w Rzeszowie podczas gali Knockout Boxing Night 15 pokonał jednogłośnie na punkty (98-92, 99-91, 99-91) Adama Balskiego (15-1, 9 KO), dzięki czemu wywalczył pas IBF International w kategorii junior ciężkiej[42].

28 sierpnia 2021 w Mrągowie podczas gali Knockout Boxing Night 17 zwyciężył przez KO w trzeciej rundzie z Hiszpanem Felipe Nsue (4-2-1, 3 KO)[43].

29 października 2022 w Zakopanem podczas gali Knockout Boxing Night 25 pokonał jednogłośnie na punkty (119-108, 117-110, 118-109) Australijczyka Jasona Whateleya[44]. Pojedynek miał status oficjalnego eliminatora do walki o pas mistrzowski federacji IBF w kategorii junior ciężkiej[45].

Walka o pas mistrzowski WBO

10 grudnia 2023 w Bournemouth zawalczył o pas mistrza świata WBO w kategorii junior ciężkiej, mierząc się z Anglikiem Chrisem Billamem-Smithem[46]. Na początku ósmej rundy Masternak opóźniał wyjście na środek ringu, po czym sędzia nieoczekiwanie przerwał pojedynek. Okazało się, że narożnik Polaka poddał walkę, z powodu kontuzji żeber, przez którą Masternak nie był w stanie kontynuować pojedynku[47].

2024

20 kwietnia 2024 we wrocławskiej KGHM Ślęza Arena zmierzył się z byłym mistrzem Unii Europejskiej, Francuzem Jeanem Jakiem Oliverem[48]. Zwyciężył przez TKO w 8. rundzie[49].

16 listopada 2024 skrzyżował rękawice z byłym mistrzem świata IBO w kategorii junior ciężkiej, Floydem Massonem[50]. Wygrał na pełnym dystansie werdyktem jednogłośnym, tym samym sięgając po międzynarodowe mistrzostwo Polski w wadze junior ciężkiej[51].

Ponowne zdobycie mistrzostwa Europy EBU i utrata tytułu

4 października następnego roku, po trzynastu latach ponownie zdobył pas mistrza Europy federacji EBU w kategorii cruiser, pokonując Belga Joela Tambwe Djeko przez nokaut w siódmej rundzie[52].

Pół roku później przystąpi do pierwszej obrony tytułu mistrza Europy EBU, mierząc się z Anglikiem Viddalem Rileyem[53]. Przegrał walkę jednogłośnie na punkty (109-119, 110-118, 110-118) i utracił tytuł[54].

Powrót do boksu amatorskiego

25 października 2019 podczas VII Memoriału Leszka Drogosza w Kielcach Mateusz Masternak ogłosił, że wraca do boksu amatorskiego i zostaje zawodnikiem KKB RUSHH Kielce, a jego celem będzie kwalifikacja na Igrzyska Olimpijskie w Tokio.

Życie prywatne

Jest żonaty z Darią Masternak, która jako juniorka była amatorską Mistrzynią Polski w boksie. Mają syna Mikołaja (ur. 12 września 2012)[55]. W lutym 2014 urodził się drugi syn pary - Maksymilian[56].

W październiku 2018 rozpoczął służbę wojskową[3]. W marcu 2024 roku Masternak został wyróżniony statuetką za największe wydarzenie sportowe w Wojsku Polskim za ubiegły rok (2023), w którym zawalczył o pas mistrzowski WBO[57].

Jego kuzynem jest pisarz Zbigniew Masternak.

Osiągnięcia

  • 2012-2013: Mistrz Europy EBU w wadze junior ciężkiej
  • 2013: Mistrz WBC International Silver w wadze junior ciężkiej
  • 2015: Mistrz WBA Intercontinental w wadze junior ciężkiej
  • 2018: Mistrz WBO European w wadze junior ciężkiej
  • 2018: Ćwierćfinalista turnieju World Boxing Super Series w wadze junior ciężkiej
  • 2021: Mistrz IBF International kategorii junior ciężkiej
  • 2024: Statuetka za największe wydarzenie sportowe w Wojsku Polskim za rok 2023[57]
  • 2024: Międzynarodowy mistrz Polski w wadze junior ciężkiej[51]
  • 2025: Mistrz Europy EBU w wadze junior ciężkiej[52]

Lista walk zawodowych

Wynik Bilans Przeciwnik (bilans przed walką) Typ Runda, czas Data Miejsce Uwagi
Porażka 50-7 Anglia Viddal Riley (13-0) UD 12 4 kwietnia 2026 Anglia Londyn, Anglia Stracił pas mistrza Europy EBU w wadze junior ciężkiej.
Zwycięstwo 50-6 Belgia Joel Tambwe Djeko (19-3-1) KO 7(12), 2:01 4 października 2025 Polska Zakopane Zdobył wakujący pas mistrza Europy EBU w wadze junior ciężkiej.
Zwycięstwo 49-6 Australia Floyd Masson (14-1) UD 10 16 listopada 2024 Polska Wrocław Zdobył międzynarodowy pas mistrza Polski w wadze junior ciężkiej.
Zwycięstwo 48-6 Francja Jean Jacques Olivier (15-2-2) TKO 8/10, 1:23 20 kwietnia 2024 Polska Wrocław
Porażka 47-6 Anglia Chris Billam-Smith (18-1) RTD 8/12, 0:02 10 grudnia 2023 Anglia Bournemouth Pojedynek o pas mistrza WBO w wadze junior ciężkiej.
Zwycięstwo 47-5 Australia Jason Whateley (10-0) UD 12 29 października 2022 Polska Zakopane
Zwycięstwo 46-5 Kosowo Armend Xhoxhaj (12-1) TKO 4/8, 3:00 23 października 2021 Polska Zakopane
Zwycięstwo 45-5 Hiszpania Felipe Nsue (4-1-1) KO 3/8 28 sierpnia 2021 Polska Mrągowo
Zwycięstwo 44-5 Polska Adam Balski (15-0) UD 10/10 30 maja 2021 Polska Rzeszów Zdobył pas mistrza IBF International w wadze junior ciężkiej.
Zwycięstwo 43-5 Argentyna Jose Gregorio Ulrich (17-3) TKO 7/10 4 grudnia 2020 Polska Łódź
Zwycięstwo 42-5 Gabon Taylor Mabika (19-5-2) UD 10 19 września 2020 Polska Tarnów Main Event Knockout Boxing Night 13.
Porażka 41-5 Kuba Yunier Dorticos (22-1) UD 12 20 października 2018 Stany Zjednoczone Orlando Ćwierćfinał turnieju World Boxing Super Series w wadze junior ciężkiej.
Zwycięstwo 41-4 Francja Youri Kalenga (23-4) RTD 6, 3:00 21 kwietnia 2018 Polska Częstochowa Zdobył pas mistrza Europy WBO European w wadze junior ciężkiej.
Zwycięstwo 40-4 Albania Stivens Bujaj (16-1-1) TKO 7 21 października 2017 Stany Zjednoczone Newark Walka rezerwowa turnieju World Boxing Super Series w wadze junior ciężkiej.
Zwycięstwo 39-4 Ukraina Ismajił Siłłach (25-3) UD 10 24 czerwca 2017 Polska Gdańsk/Sopot, Polska
Zwycięstwo 38-4 Rosja Aleksander Kubich (9-2) UD 8 4 marca 2017 Polska Dzierżoniów, Polska
Zwycięstwo 37-4 Stany Zjednoczone Eric Fields (24-3) UD 10 2 kwietnia 2016 Polska Kraków, Polska
Porażka 36-4 Anglia Tony Bellew (25-2-1) UD 12 12 grudnia 2015 Anglia Londyn, Anglia Walka o pas mistrza Europy EBU w wadze junior ciężkiej.
Zwycięstwo 36-3 Brazylia Carlos Ailton Nascimento (12-1) KO 2 5 września 2015 Niemcy Drezno, Niemcy Zdobył pas mistrza WBA Intercontinental w wadze junior ciężkiej.
Porażka 35-3 Południowa Afryka Johnny Muller (18-4-2) SD 10 6 czerwca 2015 Południowa Afryka Kempton Park, Gauteng, RPA
Zwycięstwo 35-2 Argentyna Ruben Angel Mino (25-2) TKO 2, 1:23 25 kwietnia 2015 Niemcy Berlin, Niemcy
Zwycięstwo 34-2 Francja Jean-Marc Mormeck (37-5) SD 10 5 grudnia 2014 Francja Paryż, Francja
Zwycięstwo 33-2 Niemcy Ben Nsafoah (15-11-2) RTD 5 27 września 2014 Niemcy Kilonia, Niemcy
Porażka 32-2 Francja Youri Kalenga (19-1) SD 12 21 czerwca 2014 Monako Monte Carlo, Monako Walka o tymczasowy pas mistrza WBA.
Zwycięstwo 32-1 Chorwacja Stjepan Vugdelija (7-2) UD 8 12 kwietnia 2014 Dania Esbjerg, Dania
Zwycięstwo 31-1 Gruzja Sandro Siproszwili (27-17) TKO 4, 2:34 1 lutego 2014 Dania Frederikshavn, Dania
Porażka 30-1 Rosja Grigorij Drozd (36-1) TKO 11, 0:53 5 października 2013 Rosja Moskwa, Rosja Stracił pas mistrza Europy EBU w wadze junior ciężkiej.
Zwycięstwo 30-0 Gujana Sean Corbin (15-3) TKO 9, 1:01 13 kwietnia 2013 Dania Frederikshavn, Dania Zdobycie pasa mistrza WBC International Silver w wadze junior ciężkiej.
Zwycięstwo 29-0 Finlandia Juho Haapoja (18-2-1) UD 12 15 grudnia 2012 Niemcy Norymberga, Niemcy Zdobył pas mistrza Europy EBU w wadze junior ciężkiej.
Zwycięstwo 28-0 Hiszpania David Quiñonero TKO 8, 3:00 15 września 2012 Niemcy Bamberg, Niemcy
Zwycięstwo 27-0 Walia Hari Miles UD 10 19 maja 2012 Dania Kopenhaga, Dania
Zwycięstwo 26-0 Meksyk Felipe Romero TKO 10, 2:08 31 marca 2012 Niemcy Kilonia, Niemcy
Zwycięstwo 25-0 Stany Zjednoczone Michael Simms TKO 4, 1:16 4 lutego 2012 Niemcy Frankfurt, Niemcy
Zwycięstwo 24-0 Stany Zjednoczone Carl Davis TKO 3, 2:46 10 września 2011 Polska Wrocław, Polska
Zwycięstwo 23-0 Łotwa Artūrs Kuļikauskis TKO 7, 2:17 25 czerwca 2011 Polska Ostrowiec Świętokrzyski, Polska
Zwycięstwo 22-0 Azerbejdżan Əli İsmayılov TKO 5, 2:36 11 marca 2011 Polska Olsztyn, Polska
Zwycięstwo 21-0 Belgia Ismail Abdoul UD 12 5 listopada 2010 Polska Chełm, Polska
Zwycięstwo 20-0 Gruzja Lewan Dżomardaszwili TKO 5, 1:32 19 czerwca 2010 Polska Kielce, Polska
Zwycięstwo 19-0 Niemcy Marco Heinichen TKO 2, 0:50 17 kwietnia 2010 Niemcy Magdeburg, Niemcy
Zwycięstwo 18-0 Francja Faïsal Ibnel Arrami TKO 8, 1:46 6 marca 2010 Polska Katowice, Polska
Zwycięstwo 17-0 Niemcy Tino Fröhlich KO 2, 2:38 9 stycznia 2010 Niemcy Magdeburg, Niemcy
Zwycięstwo 16-0 Stany Zjednoczone Jameson Bostic RTD 7, 3:00 19 grudnia 2009 Polska Radom, Polska
Zwycięstwo 15-0 Polska Łukasz Janik TKO 5, 2:30 24 października 2009 Polska Łódź, Polska
Zwycięstwo 14-0 Egipt Mazur Ali TKO 5, 2:36 11 lipca 2009 Stany Zjednoczone Newark, New Jersey, USA
Zwycięstwo 13-0 Węgry László Hubert TKO 4 14 lutego 2009 Polska Grodzisk Mazowiecki, Polska
Zwycięstwo 12-0 Bułgaria Jawor Marinczew UD 8 21 listopada 2008 Polska Grodzisk Mazowiecki, Polska
Zwycięstwo 11-0 Niemcy Alex Mogylewski TKO 5, 1:48 3 października 2008 Polska Lublin, Polska Debiut w wadze junior ciężkiej.
Zwycięstwo 10-0 Białoruś Arciom Sałomka UD 8 13 marca 2008 Polska Dzierżoniów, Polska
Zwycięstwo 9-0 Ukraina Dmytro Szarypow TKO 5, 0:35 15 grudnia 2007 Polska Ożarów Mazowiecki, Polska
Zwycięstwo 8-0 Holandia Ronny Daniels UD 6 16 listopada 2007 Polska Tarnów, Polska
Zwycięstwo 7-0 Ukraina Artem Szczehłow UD 4 18 października 2007 Polska Iława, Polska
Zwycięstwo 6-0 Ukraina Taras Bojko UD 6 30 sierpnia 2007 Polska Ostróda, Polska
Zwycięstwo 5-0 Rosja Anton Krasnołucki TKO 4 9 czerwca 2007 Polska Katowice, Polska
Zwycięstwo 4-0 Stany Zjednoczone William Chouloute TKO 4, 1:37 20 października 2006 Stany Zjednoczone Cicero, Illinois, USA
Zwycięstwo 3-0 Stany Zjednoczone Jason Medina TKO 1, 1:48 15 września 2006 Stany Zjednoczone Chicago, Illinois, USA
Zwycięstwo 2-0 Stany Zjednoczone Gregory Holmes TKO 3, 1:09 23 czerwca 2006 Stany Zjednoczone Villa Park, Illinois, USA
Zwycięstwo 1-0 Słowacja Anton Lašček TKO 2, 2:15 3 czerwca 2006 Polska Ostrołęka, Polska Debiut zawodowy.

[1]

Legenda: TKO – techniczny nokaut, KO – nokaut, UD – jednogłośna decyzja, SD- niejednogłośna decyzja, MD – decyzja większości, PTS – walka zakończona na punkty, DQ – dyskwalifikacja

Przypisy

  1. 1 2 BoxRec: Mateusz Masternak [online], boxrec.com [dostęp 2026-04-04].
  2. ↑ Telewizja Polska S.A, Mamy mistrza Europy! Masternak znokautował rywala [WIDEO] [online], sport.tvp.pl, 4 października 2025 [dostęp 2025-10-08].
  3. 1 2 Telewizja Polska S.A, Z ringu w kamasze. Mateusz Masternak łączy karierę sportową z pracą w wojsku [online], kielce.tvp.pl [dostęp 2022-10-31] (pol.).
  4. ↑ R. Burda: Zaczynał w KSZO - idzie w ślady Adamka. Wiadomości Świętokrzyskie. [dostęp 2010-10-19].
  5. ↑ Masternak pokonał Krasnolutsky'ego
  6. ↑ M.Masternak zdobył mistrzowski pas
  7. ↑ Janik vs. Masternak
  8. ↑ Masternak znokautował Janika
  9. ↑ Masternak vs. Bostic
  10. ↑ Masternak znokautował Bostica
  11. ↑ Nie ma kozaka na Masternaka
  12. ↑ Masternak vs. Arrami
  13. ↑ www.bokser.org: Masternak przed czasem. [dostęp 2010-06-20].
  14. ↑ www.ringpolska.pl: Masternak nokautuje i broni tytuł. [dostęp 2010-06-20].
  15. ↑ Masternak wysoko wygrywa na punkty. bokser.org, 05.11.2010. [dostęp 2010-11-05].
  16. ↑ Masternak wygrywa przed czasem. bokser.org, 11.03.2010. [dostęp 2010-03-11].
  17. ↑ Mateusz Masternak vs. Ali Ismailov. boxrec.com, 12.03.2011. [dostęp 2010-03-12]. (ang.).
  18. ↑ Rafał Soboń: Master wygrał przed czasem. Gala Boksu Zawodowego w Ostrowcu Świętokrzyskim. Echo Dnia. [dostęp 2011-06-26].
  19. ↑ Udany debiut Mastera. bokser.org. [dostęp 2012-07-23].
  20. ↑ 'Master' Mistrzem Europy!. bokser.org. [dostęp 2012-12-15].
  21. ↑ Mateusz Masternak najlepszym polskim bokserem roku!, Boxing.pl, ISSN 2084-5693.
  22. ↑ Masternak zastopował Corbina. bokser.org. [dostęp 2013-04-13].
  23. ↑ Mateusz Masternak przegrał przez TKO z Grigory Drozdem! - STsport : STsport [online], stsport.pl, 5 października 2013 [dostęp 2022-10-31] (pol.).
  24. ↑ Mateusz Masternak bez problemu uporał się z Sandro Siproszwilim. eurosport.onet.pl, 2014-02-01. [dostęp 2014-01-02].
  25. ↑ "Master” pokonał twardego Chorwata. echodnia.eu, 2014-03-13. [dostęp 2014-05-11].
  26. ↑ Robert Małolepszy, Boks. Mateusz Masternak przegrał z Kalengą [online], gazetawroclawska.pl, 24 czerwca 2014 [dostęp 2024-03-14] (pol.).
  27. ↑ Ulli Wegner nowym trenerem Mateusza Masternaka. mateuszmasternak.pl, 3 sierpnia 2014. [dostęp 2014-08-28].
  28. ↑ Mateusz Masternak pokonał Mormecka!. sport.wp.pl, 5 grudnia 2014. [dostęp 2014-12-05].
  29. ↑ Szybka robota Masternaka. Bokser.org, 26 kwietnia 2015. [dostęp 2015-04-26]. (pol.).
  30. ↑ Mateusz Masternak okradziony w RPA!. Bokser.org, 6 czerwca 2015. [dostęp 2015-06-06]. (pol.).
  31. ↑ Promotor Mullera o porażce Masternaka: Czuję się zakłopotany. Bokser.org, 7 czerwca 2015. [dostęp 2015-06-07]. (pol.).
  32. ↑ Szybki nokaut Masternaka! [online], Polski sport.pl, 5 września 2015 [dostęp 2022-10-31] (pol.).
  33. ↑ Masternak walczył dobrze, ale nie dał rady Bellew. Anglik mistrzem Europy [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2022-10-31] (pol.).
  34. ↑ Polsat Boxing Night: Uderzenie szóste - Masternak vs Siłłach - Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl, 20 czerwca 2017 [dostęp 2024-03-14] (pol.).
  35. ↑ Polsat Boxing Night: Masternak pokonał Siłłacha po zaciętym boju - Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl, 24 czerwca 2017 [dostęp 2024-03-14] (pol.).
  36. ↑ Polsatsport.pl, Polsat Boxing Night: Mateusz Masternak - Youri Kalenga II. Skrót walki - Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl [dostęp 2022-10-31] (pol.).
  37. ↑ WBSS: Mateusz Masternak – Yunier Dorticos (walka) [online], sport.tvp.pl [dostęp 2022-10-31].
  38. ↑ Masternak zdominował Radczenkę. bokser.org, 26.06.2020. [dostęp 2020-06-28].
  39. ↑ Telewizja Polska S.A, Do pięciu razy sztuka? Radczenko kontra Masternak [online], sport.tvp.pl, 25 czerwca 2020 [dostęp 2024-03-14] (pol.).
  40. ↑ Knockout Boxing Night 13. Mateusz Masternak vs. Taylor Mabika [WALKA] [online], sport.tvp.pl [dostęp 2022-10-31].
  41. ↑ Mateusz Masternak pokonał przez techniczny nokaut Jose Gregorio Ulricha [online], sport.dziennik.pl, 5 grudnia 2020 [dostęp 2022-10-31] (pol.).
  42. ↑ ZNAKOMITA WALKA! MASTERNAK ROZMONTOWAŁ BALSKIEGO [online], Bokser.org [dostęp 2021-06-06].
  43. ↑ MATEUSZ MASTERNAK EFEKTOWNIE NOKAUTUJE W SWOJEJ 50. WALCE [online], Bokser.org [dostęp 2021-08-28].
  44. ↑ POPISY MASTERNAKA - WHATELEY POBITY, TERAZ WALKA O PAS IBF! [online], Bokser.org [dostęp 2022-10-30].
  45. ↑ OFICJALNIE: ELIMINATOR MASTERNAK vs WHATELEY 29 PAŹDZIERNIKA! [online], Bokser.org [dostęp 2022-10-31].
  46. ↑ Mateusz Masternak przed walką o pas WBO: polski boks potrzebuje kolejnego mistrza świata. Telewizja Polska S.A 2023-10-27. [dostęp 2023-12-11].
  47. ↑ Telewizja Polska S.A, Oficjalnie: znamy powód porażki Masternaka [online], sport.tvp.pl, 11 grudnia 2023 [dostęp 2023-12-11] (pol.).
  48. ↑ Telewizja Polska S.A, Masternak wraca do ringu! Zmierzy się z topowym pięściarzem [online], sport.tvp.pl, 14 marca 2024 [dostęp 2024-03-14] (pol.).
  49. ↑ TRUDNA, ZWYCIĘSKA WALKA - 'MASTER' PRZED CZASEM! [online], Bokser.org [dostęp 2024-04-20].
  50. ↑ Polak marzy o tytule mistrzowskim. Wiadomo, kto będzie jego kolejnym rywalem [online], sport.interia.pl [dostęp 2024-10-17] (pol.).
  51. 1 2 Piotr Janas, Mateusz Masternak międzynarodowym mistrzem Polski. "Master" wygrywa na punkty z Floydem Massey'em [online], Gazeta Wrocławska, 16 listopada 2024 [dostęp 2024-11-16] (pol.).
  52. 1 2 Masternak wyszedł do walki o mistrzostwo Europy. Nokaut w 7. rundzie! [online], Sport.pl, 4 października 2025 [dostęp 2025-10-05].
  53. ↑ Adrian Heluszka, Bomba! Polak zawalczy o mistrzostwo Europy, i to gdzie! Niesamowita gala [online], Przegląd Sportowy Onet, 18 lutego 2026 [dostęp 2026-04-04] (pol.).
  54. ↑ Dariusz Kosiński, 36 minut męczarni! Mateusz Masternak zdemolowany. Stracił nie tylko tytuł [online], Przegląd Sportowy Onet, 4 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-06] (pol.).
  55. ↑ Masternak został ojcem. bokser.org. [dostęp 2012-09-13]. (pol.).
  56. ↑ Joachim Przybył, Mateusz Masternak - tak mieszka i żyje bokser. W ringu nie ma litości, w domu czuły ojciec i mąż pięknej Darii [online], pomorska.pl, 25 marca 2024 [dostęp 2024-03-29] (pol.).
  57. 1 2 Arkadiusz Hnida, Polak doceniony! Mateusz Masternak z wojskowym wyróżnieniem! [online], MMA PL, 29 marca 2024 [dostęp 2024-03-29] (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.