Matthew Rabin
![]() | |
| Data urodzenia | |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
ekonomista, nauczyciel akademicki |
| Narodowość | |
Matthew Rabin (ur. 27 grudnia 1963) – amerykański ekonomista i wykładowca akademicki. Profesor Uniwersytetu Harvarda.
Doktorat ukończył na Massachusetts Institute of Technology, początkowo wykładał na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley[1].
Specjalizuje się w ekonomii behawioralnej, a w szczególności w behawioralnej teorii gier. W swoich pracach uwzględnia takie aspekty jak prokrastynacja, awersja do ryzyka, uzależnienia czy gromadzenie oszczędności na emeryturę[2]. Jest uznawany za pioniera włączania elementów psychologii do ekonomii; według Rabina ludzie dążą nie tylko do maksymalizacji własnego zysku, ale zwracają również uwagę na wynik działań dla drugiej osoby. W swoim artykule stwierdził, iż ludzie współpracują z innymi w większym zakresie, niż przynosi to korzyści im samym; celem artykułu było wyjaśnienie dlaczego wyniki gier eksperymentalnych nie zawsze zgadzają się z standardowymi koncepcjami rozwiązań teorii gier[3][4]. Stworzył model sprawiedliwości Rabina, wedle którego ludzie są bardziej skłonni do współpracy z ludźmi życzywliwymi wobec nich samych, co wpływa bezpośrednio na ich wybory[5][6].
W 2001 roku otrzymał John Bates Clark Medal, w 2000 roku nagrodę MacArthur Fellowship[2].
Przypisy
- ↑ Peter Reuell, A specialist in hows and whys [online], Harvard Gazette, 14 kwietnia 2014 [dostęp 2025-10-13] (ang.).
- 1 2 Matthew Rabin [online], www.macfound.org [dostęp 2024-10-10] (ang.).
- ↑ Matthew Rabin, 2001 Clark Medalist [online], www.aeaweb.org [dostęp 2024-10-10].
- ↑ Matthew Rabin [online], The Decision Lab [dostęp 2024-10-10] (ang.).
- ↑ Jonathan Levin, Fairness and Reciprocity, s. 4.
- ↑ Matthew Rabin [online], The Decision Lab [dostęp 2025-10-13] (ang.).
