Maurice Merleau-Ponty

Maurice Merleau-Ponty

Maurice Merleau-Ponty
Data i miejsce urodzenia	14 marca 1908 Rochefort-sur-Mer
Data i miejsce śmierci	4 maja 1961 Paryż
Zawód, zajęcie	nauczyciel
Profesor
Specjalność: egzystencjalizm, fenomenologia
Alma Mater	École normale supérieure
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet w Lyonie Uniwersytet Paryski Collège de France

Maurice Merleau-Ponty (ur. 14 marca 1908 w Rochefort-sur-Mer, zm. 4 maja 1961 w Paryżu) – francuski filozof, przedstawiciel fenomenologii i egzystencjalizmu.

Absolwent Lycée Louis-le-Grand. Studiował w École normale supérieure w Paryżu. W 1931 roku uzyskał agrégation z filozofii i rozpoczął pracę jako nauczyciel filozofii w liceum. Brał udział w II wojnie światowej w stopniu porucznika. Po zakończeniu wojny rozpoczął pracę na Uniwersytecie w Lyonie, a następnie przez dwa lata wykładał na Sorbonie. Ostatecznie od 1952 roku został mianowany profesorem filozofii w Collège de France, zastępując na katedrze Louisa Lavellea. Zmarł nagle w 1961 roku w wyniku zakrzepicy tętnicy wieńcowej^[1].

Był jednym z głównych przedstawicieli filozofii egzystencjalnej i specjalistą w zakresie fenomenologii. Autorem przygotowanych w trakcie wojny dwóch dzieł: “La structure du comportement” (1942), “Phénoménologie de la perception” (1945). Po wojnie opublikował dwa zbiory esejów: “Sens et nonsens” (1948), “Signes” (1960), a w dwóch kolejnych książkach: “Humanisme et terreur” (1947) oraz “Les aventures de la dialectique” (1955). Prowadził również polemiki z ortodoksyjną wykładnią marksizmu^[1].

• 1976: Proza świata: eseje o mowie
• 1996: Widzialne i niewidzialne
• 1996: Oko i umysł: szkice o malarstwie
• 2001: Fenomenologia percepcji
• 2003: Pochwała filozofii
• 2005: Humanizm i terror. Esej o problemie komunistycznym

• TedT. Toadvine TedT., Maurice Merleau-Ponty, [w:] Stanford Encyclopedia of Philosophy, CSLI, Stanford University, 14 września 2016, ISSN 1095-5054 [dostęp 2018-01-03]  (ang.).