Maurycy Prozor

Maurycy Prozor
	; Prozor
Data i miejsce urodzenia	15 września 1801 ; Romajny w powiecie kowieńskim
Data śmierci	1886
Ojciec	Ignacy Kajetan Prozor
	Odznaczenia

Maurycy Prozor (ur. 15 września 1801 w Romajnach^[1] w powiecie kowieńskim – zm. 1886) – polski naczelnik powstania kowieńskiego w 1831, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Był synem Ignacego Kajetana i Anieli z Oskierków. Studiował na Uniwersytecie Wileńskim.

W marcu 1831 stanął na czele powstania w powiecie kowieńskim. Na czele swojego oddziału stoczył wiele starć z wojskami rosyjskimi (m.in. z sukcesami bronił się w Kiejdanach). W lipcu połączył się z korpusem gen. Henryka Dembińskiego i wraz z nim wycofał się do Królestwa Kongresowego. Od Sejmu powstańczego otrzymał świadectwo dobrze zasłużonego ojczyźnie. 31 sierpnia 1831 otrzymał Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari. W 1832 przybył do Francji. Był zagorzałym zwolennikiem księcia Adama Jerzego Czartoryskiego. Został członkiem Towarzystwa Monarchicznego Trzeciego Maja.

W dniu 28 IX 1833 w Bourges śmiertelnie postrzelił w pojedynku Wacława Zwierzchowskiego, który oskarżał Alojzego Janowicza^[2] o szpiegostwo i zdradę.

Ogłosił Pamiętnik powstania w powiecie kowieńskim.

Był żonaty z Anną z Chłopickich, z którą miał trzech synów: Edwarda, Maurycego i Lucjana. Jego wnukiem (synem Edwarda) i imiennikiem był Maurice Prozor (1849–1928), przedstawiciel dyplomatyczny Francji w Bernie, Petersburgu i Wiedniu^[3], w 1916 komisarz generalny Rosji w Caisse de la Dette Publique nadzorującej spłatę długów wobec państw europejskich przez Egipt^[4].

Przypisy

↑ Romajnie, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 718 .
↑ RobertR. Bielecki RobertR., Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. III, Warszawa, s. 337 .
↑ RobertR. Hampson RobertR., Crossing Borders: National and Transnational Loyalties, „The Conradian”, 42 (2), 2017, s. 49, JSTOR: 44861630 .
↑ KrystynaK. Nizio KrystynaK., Mieczysław Stefan Geniusz w kręgu działaczy niepodległościowych i literatów, „Pamiętnik Biblioteki Kórnickiej”, 13, 1977, s. 118 .

Bibliografia

Robert Bielecki, Maurycy Prozor, w: Polski Słownik Biograficzny, 1984–1985, t. XXVIII, s. 540-541.
Marek J. Minakowski, Ci wielcy Polacy to nasza rodzina, wyd. 3, Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne, Kraków 2008, ISBN 83-918058-5-9.

[1] Romajnie, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 718 .

[2] RobertR. Bielecki RobertR., Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. III, Warszawa, s. 337 .

[3] RobertR. Hampson RobertR., Crossing Borders: National and Transnational Loyalties, „The Conradian”, 42 (2), 2017, s. 49, JSTOR: 44861630 .

[4] KrystynaK. Nizio KrystynaK., Mieczysław Stefan Geniusz w kręgu działaczy niepodległościowych i literatów, „Pamiętnik Biblioteki Kórnickiej”, 13, 1977, s. 118 .

[1]

[2]

[3]

[4]