Max Wertheimer

Max Wertheimer

Max Wertheimer
Data i miejsce urodzenia	15 kwietnia 1880 Praga
Data i miejsce śmierci	12 października 1943 New Rochelle
Profesor
Specjalność: psychologia postaci, filozofia umysłu,
Alma Mater	Uniwersytet Karola
Doktorat	1903 – filozofia Uniwersytet w Würzburgu
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet Frankfurcki Uniwersytet Berliński New School for Social Research

Max Wertheimer (ur. 15 kwietnia 1880 w Pradze, zm. 12 października 1943 w New Rochelle, Nowy Jork) – niemiecki psycholog i filozof, jeden z założycieli psychologii Gestalt.

Urodził się w Pradze, w rodzinie mieszczańskiej. Początkowo studiował prawo na Uniwersytecie Praskim, lecz w związku z zainteresowaniem filozofią oraz psychologią przeniósł się na Uniwersytet Berliński. Ostatecznie obronił w 1903 roku doktorat na Uniwersytecie w Würzburgu^[1]. Od 1916 do 1925 roku wykładał w Berlinie jako privatdozent, a od 1929 roku na stanowisku profesora na Uniwersytecie Frankfurckim^[2]. W 1933 roku, po objęciu władzy przez nazistów opuścił Niemcy i wyemigrował do Stanów Zjednoczonych^[3]. Tam też pracę jako wykładowca psychologii na prywatnej uczelni The New School for Social Research^[4], która umożliwiała podjęcie pracy badawczej wygnanym naukowcom^[5]. Wykładał również jako profesor wizytujący m.in. na Uniwersytecie Columbia^[6] , prowadził również wykłady gościnne na kilku innych uczelniach amerykańskich^[7].

Wyszedł za Annę Caro, para miała czwórkę dzieci^[1].

Od 1910 roku zajmował się głównie psychologią, będąc jednocześnie pracownikiem Instytutu Psychologii na Uniwersytecie Frankfurckim. Zainteresowania badawcze Wertheimera oscylowały wokół problematyki percepcji oraz teorii uczenia się. Współpracował z Wolfgangiem Köhlerem i Kurtem Koffką, prowadząc badania na temat postrzegania iluzji, współtworząc tzw. szkołę berlińską. W 1912 roku opublikował pracę Doświadczalne studia odruchu percepcji, która stanowiła podstawę do opracowania koncepcji psychologii Gestalt. Po emigracji do Stanów Zjednoczonych starał się propagować swoje założenia, będąc prekursorem psychologii postaci^[2], jednocześnie pisząc eseje dotyczące pojęć wolności i demokracji^[8]. Pisał głównie artykuły naukowe, pod koniec życia ukończył jedyną książkę Productive Thinking, którą wydano pośmiertnie w 1945 roku^[1].

• A.S.A.S. Luchins A.S.A.S., E.H.E.H. Luchins E.H.E.H., Max Wertheimer in America: 1933-1943. Part 1, „Gestalt Theory"”, 9(2), 1987, s. 70-101 .
• A.A. Patel A.A., Person of the month: Max Wertheimer(1880-1943), „International Journal of Indian Psychology”, 6(2), 2018, s. 1-4 .