Maybach SW35
 Maybach SW35 | |
| Inne nazwy |
Schwingachswagen („SW”) |
|---|---|
| Producent | |
| Zaprezentowany |
1935 |
| Okres produkcji |
1935 |
| Miejsce produkcji | |
| Następca | |
| Dane techniczne | |
| Silniki |
Maybach HL 35, R6 OHC, 3434 cm³ |
| Skrzynia biegów |
Maybach double quick-shift gearbox (DSG)[1] |
| Długość |
4500–4900 mm[1] |
| Szerokość |
1850 mm[1] |
| Wysokość |
1650 mm[1] |
| Rozstaw osi |
3100 / 3380 / 3500 mm[1] |
Maybach SW35 – luksusowy samochód osobowy firmy Maybach Motorenbau, wprowadzony w 1935 roku jako pierwszy model serii SW (od niem. Schwingachswagen, ang. swing axle – samochód z niezależnym zawieszeniem)[1][2]. Według Maybach Car Register w ramach całej serii SW (SW35, SW38 i SW42) zbudowano łącznie 900 podwozi, a do czasów współczesnych zachowało się 119 egzemplarzy[1].
SW35 zaprezentowano w 1935 roku jako tzw. „małego Maybacha” (ang. little Maybach) – konstrukcję z nowoczesnym jak na połowę lat 30. XX wieku podwoziem z niezależnym zawieszeniem oraz układem napędowym opracowanym z myślą o rosnących wymaganiach szybkiego ruchu drogowego (m.in. planowanej sieci dróg ekspresowych)[1]. Seria SW (SW35, SW38 i SW42) była przez muzeum marki wskazywana jako początek „nowej technicznej ery” w ofercie Maybacha[2].
W Maybach Car Register cenę samego podwozia serii SW (bez nadwozia) podano jako 13 800 reichsmarek[1].
Według Wilhelm & Karl Maybach Stiftung jeden z takich samochodów pokazano na salonie paryskim, a kolejny na wystawie w Berlinie; fundacja wskazuje też (z zastrzeżeniem niepewności) powiązania tych egzemplarzy z bokserem Maxem Schmelingiem oraz aktorem Gustavem Fröhlichem[3].
Dane techniczne
Silnik i osiągi
SW35 napędzał sześciocylindrowy silnik rzędowy Maybach HL 35 o pojemności 3434 cm³ i mocy 140 HP przy 4500 obr./min; prędkość maksymalną podawano jako 130–150 km/h.[1]
Typ: S-6 SOHC[4]
Podwozie
W Maybach Car Register dla serii SW podano wymiary 4500/4900 × 1850 × 1650 mm oraz trzy warianty rozstawu osi: 3100 / 3380 / 3500 mm (w zależności od wersji podwozia i zabudowy)[1][5] Masa samego podwozia (bez karoserii) wynosiła 1400 kg.[1]
Skrzynia biegów
W modelu stosowano przekładnię Maybach double quick-shift gearbox (DSG).[1]
Nadwozie
W okresie międzywojennym Maybach sprzedawał przede wszystkim gotowe do zabudowy podwozia (z silnikiem, przeniesieniem napędu i osprzętem), natomiast nadwozia wykonywali wyspecjalizowani wytwórcy karoserii na indywidualne zamówienie klienta.[1] Wśród wymienianych wykonawców znajdowali się m.in. Auer (Stuttgart), Erdmann & Rossi (Berlin) oraz Gläser (Drezno), a istotnym dostawcą nadwozi dla Maybacha był zakład Hermann Spohn (Ravensburg)[1].
Na bazie podwozia SW35 powstały także nieliczne wersje o nadwoziach aerodynamicznych (niem. Stromlinie) projektowanych w duchu rozwiązań Paula Jaraya i wykonywanych przez Spohna.[3]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Maybach Car Register – Maybach Type SW 35, SW 38 & SW 42. maybach.com. [dostęp 2025-12-15]. (ang.).
- 1 2 Maybach vehicles: Quality over quantity. Automuseum Maybach (Museum für historische Maybach-Fahrzeuge). [dostęp 2025-12-15]. (ang.).
- 1 2 The 'Aerodynamic Three'. Wilhelm & Karl Maybach Stiftung, 2021-08-26. [dostęp 2025-12-15]. (ang.).
- ↑ Maybach SW35 (1935) - technical specifications of 1935 Maybach SW35 [online], carspector.com [dostęp 2024-02-29].
- 1 2 3 4 Tudor Serban, MAYBACH Typ SW 35/SW 38 Specs & Photos - 1935, 1936, 1937, 1938, 1939 [online], autoevolution [dostęp 2024-02-29] (ang.).
- 1 2 3 1935 Maybach SW35 specifications, technical data, performance [online], www.carfolio.com [dostęp 2024-02-29].