Mbaye Diagne
 Mbaye Diagne | |
| oficer | |
| Data i miejsce urodzenia |
1958 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
31 maja 1994 |
| Siły zbrojne | |
Mbaye Diagne (ur. 1958 w Senegalu, zm. 31 maja 1994 w Kigali) – senegalski oficer i obserwator wojskowy Organizacji Narodów Zjednoczonych. W 1994 roku pełnił służbę w misji pokojowej UNAMIR (United Nations Assistance Mission for Rwanda) podczas ludobójstwa w Rwandzie. Był nieuzbrojonym obserwatorem wojskowym, formalnie zobowiązanym jedynie do monitorowania sytuacji bezpieczeństwa, bez mandatu do użycia siły lub ochrony ludności cywilnej. Pomimo tych ograniczeń Diagne samodzielnie podejmował działania ratunkowe, wykorzystując pojazd ONZ, dokumenty służbowe oraz swoją pozycję oficera międzynarodowego. Wbrew instrukcjom dowództwa wielokrotnie przejeżdżał przez posterunki kontrolne milicji Interahamwe, przewożąc zagrożonych cywilów – głównie Tutsi – z miejsc bezpośredniego zagrożenia do bezpieczniejszych lokalizacji. Jego działania były prowadzone bez użycia broni i często opierały się na negocjacjach, improwizacji oraz osobistej odwadze[1][2][3].
Ratowanie cywilów i śmierć
Według relacji współpracowników oraz późniejszych opracowań ONZ Mbaye Diagne uratował w czasie ludobójstwa setki osób, a niektóre źródła szacują liczbę uratowanych nawet na ponad tysiąc cywilów. Działał samotnie, bez eskorty i bez oficjalnego wsparcia, łamiąc procedury misji, które zakazywały ingerencji w trwające akty przemocy. Jego aktywność była znana innym członkom UNAMIR, jednak z uwagi na brak mandatu do interwencji nie mogła zostać sformalizowana ani rozszerzona na szerszą skalę[4].
Mbaye Diagne zginął 31 maja 1994 roku w Kigali, gdy w pobliżu jego pojazdu eksplodował pocisk moździerzowy. Jego śmierć nastąpiła na krótko przed zakończeniem głównej fazy ludobójstwa. Pośmiertnie został uznany za jednego z najbardziej heroicznych uczestników misji UNAMIR. W 2014 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych ustanowiła Medal Kapitana Mbaye Diagne – odznaczenie[5] przyznawane za wyjątkową odwagę w działaniach humanitarnych, nazwane na jego cześć[6].
Przypisy
- ↑ PAUL R. BARTROP, RIGHTEOUSNESS IN THE FACE OF EVIL [online].
- ↑ Cian Moran, Humanitarian Intervention in the Post ColdWar Era [online].
- ↑ IN THE SHADOW OF GENOCIDE JUSTICE AND MEMORY WITHIN RWANDA [online].
- ↑ Larry Minear, Philippe Guillot, SOLDIERS TO THE RESCUE, Humanitarian Lessons from Rwanda [online].
- ↑ Resolution 2154 (2014), Adopted by the Security Council at its 7170th meeting, on 8 May 2014 [online].
- ↑ Jean- Hervé Bradol, Marc Le Pape, Humanitarian aid, genocide and mass killings [online].