Melech Fajnkind

Melech Fajnkind; inny spotykany zapis Feinkind (ur. 1898 w Warszawie, zm. 4 listopada 1943 w obozie pracy w Poniatowej^[1]) – polski działacz konspiracji żydowskiej w trakcie II wojny światowej, członek Rady Naczelnej Poalej Syjon-Lewicy (PS-L)^[2], a także członek Żydowskiego Komitetu Narodowego oraz Komisji Koordynacyjnej Żydowskiego Komitetu Narodowego i Bundu, współpracownik grupy Oneg Szabat, przywódca komórki Żydowskiej Organizacji Bojowej (ŻOB) oraz ruchu oporu w obozie pracy w Poniatowej^[1].

Początkowo działał w Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy, zaś w 1916 dołączył do partii Poalej Syjon. W latach 1925–1931 mieszkał w Palestynie, gdzie brał udział w tworzeniu komitetu Poalej Syjon–Lewicy w Petah Tikwie^[1].

Po wybuchu II wojny światowej, podjął pracę w Żydowskiej Samopomocy Społecznej – Komisji Koordynacyjnej (ŻSS-KK), a po jej likwidacji w Żydowskim Komitecie Opiekuńczym Miejskim (ŻKOM). W getcie warszawskim, kontynuował działalność partyjną w ramach Poalej Syjon-Lewica. Brał również udział w druku prasy konspiracyjnej^[1].

Nazwisko Fajnkind, występuje w księdze kasowej grupy Oneg Szabat, co wskazuje, że brał on udział w tworzeniu podziemnego archiwum getta warszawskiego, jednak szczegóły tej pracy są dzisiaj nieznane^[1].

Podczas powstania w getcie warszawskim, został schwytany i deportowany do obozu pracy w Poniatowej w dystrykcie lubelskim. W obozie zorganizował konspiracyjną komórkę ŻOB^[1]. Był liderem obozowej konspiracji w Poniatowej^[2]. Zginął 4 listopada 1943 roku, zamordowany w ramach Aktion Erntefest^[1].