Menam

Menam
Ilustracja
Chao Phraya (Menam) w centrum Bangkoku - typowy prom pasażerski obsługujący przewozy międzybrzegowe w stolicy Tajlandii
Kontynent

Azja

Państwo

 Tajlandia

Rzeka
Długość 365 km
Źródło
Współrzędne

15°42′02,2″N 100°08′26,9″E/15,700600 100,140800

Ujście
Recypient Zatoka Tajlandzka
Miejsce

Zatoka Tajlandzka

Współrzędne

13°32′25,1″N 100°35′22,9″E/13,540300 100,589700

Mapa
Mapa rzeki
Położenie na mapie Tajlandii
Mapa konturowa Tajlandii, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „ujście”

Menam (taj. Chao Phraya) – rzeka na Półwyspie Indochińskim w zachodniej Tajlandii.

Przy jej ujściu do Zatoki Tajlandzkiej położony jest Bangkok, stolica Tajlandii. Długość ok. 365 km, powierzchnia dorzecza 160 tys. km². Menam powstaje z połączenia rzek: Ping (590 km) i Nan (627 km), płynie przez Nizinę Menamu (Czau Praja), a uchodząc do Zatoki Tajlandzkiej tworzy rozległą deltę. Jest wykorzystywana do nawadniania, żeglugi i spławu drewna.

Menam jest najważniejszą rzeką w Tajlandii. Płynie przez centralne niziny kraju do Zatoki Tajlandzkiej. System rzeczny obejmuje dorzecze o powierzchni około 157 924–160 000 km², co stanowi największy obszar zlewni w Tajlandii i sieć wodną decydującą o gospodarce wodnej kraju.[1]

Menam boryka się z poważnymi problemami środowiskowymi, wynikającymi z urbanizacji, rolnictwa i działalności przemysłowej. Badania wskazują na obecność metali ciężkich (np. miedzi, niklu i cynku) w wodzie powierzchniowej, które w suchym sezonie osiągają poziomy potencjalnie ryzykowne dla ekosystemów wodnych.[2]

Dodatkowo, aglomeracje miejskie oraz brak skutecznej gospodarki odpadami przyczyniają się do zanieczyszczenia plastikiem i nutrientami (np. fosforany, azotany), co prowadzi do eutrofizacji i pogorszenia jakości wody w dolnych odcinkach rzeki.[3]

Przypisy

  1. ↑ https://cdi.mecon.gob.ar/bases/doc/unesco/water/wfpwfl5.pdfhttps://cdi.mecon.gob.ar/bases/doc/unesco/water/wfpwfl5.pdf
  2. ↑ Sarima Niampradit i inni, Occurrence, distribution, and ecological risk assessment of heavy metals in Chao Phraya River, Thailand, „Scientific Reports”, 14 (1), 2024, s. 8366, DOI: 10.1038/s41598-024-59133-0, ISSN 2045-2322 [dostęp 2026-01-27] (ang.).
  3. ↑ Plastic River: Following the Waste That’s Choking the Chao Phraya [online], New Security Beat, 16 czerwca 2022 [dostęp 2026-01-27] (ang.).