Mewa ochocka

Mewa ochocka
Larus schistisagus[1]
Stejneger, 1884
Ilustracja
Szata godowa
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

siewkowe

Podrząd

mewowce

Rodzina

mewowate

Podrodzina

mewy

Rodzaj

Larus

Gatunek

mewa ochocka

Synonimy
  • Larus schistisagus schistisagus Stejneger, 1884[2]
  • Larus argentatus ochotensis Portenko, 1963[2]
  • Larus schistisagus ochotensis Portenko, 1963[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]

Zasięg występowania
Mapa występowania

     występuje przez cały rok

     zimowiska

Mewa ochocka[4] (Larus schistisagus) – gatunek dużego ptaka z rodziny mewowatych (Laridae), zamieszkujący wybrzeża północno-wschodniej i wschodniej Azji oraz zachodniej Alaski. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Systematyka

Gatunek ten opisał w 1884 roku Leonhard Hess Stejneger, nadając mu nazwę Larus schistisagus[5], która obowiązuje do tej pory[4][6][7]. Miejsce typowe to Wyspa Beringa oraz okolice Pietropawłowska Kamczackiego[2][5]. Jest to gatunek monotypowy (nie wyróżnia się podgatunków)[6][7].

Występowanie

Gatunek ten jest lęgowy na wybrzeżach północno-wschodniej i wschodniej Syberii, zachodniej Alaski i północnej Japonii, także na Wyspach Kurylskich, Wyspach Komandorskich i Sachalinie[3][6]. Część populacji jest osiadła, a część zimuje w Japonii, Korei Północnej i Południowej, na wybrzeżu Chin i na Tajwanie (czyli głównie w rejonie Morza Ochockiego i Morza Japońskiego)[3][8].

Wyjątkowo pojawia się w Europie[9]; w Polsce stwierdzona po raz pierwszy w 2017 roku[10][11] (obserwacja z roku 2016[12] nie uzyskała akceptacji Komisji Faunistycznej[13]).

Morfologia

Długość ciała: 55–67 cm; rozpiętość skrzydeł: 132–148 cm; masa ciała: 1050–1700 g[14]. Obie płcie mają podobne upierzenie, choć samice są nieco mniejsze[14].

Osobnik młodociany

Pożywienie

Podobnie jak inne mewy, mewa ochocka jest wszystkożerna – żywi się głównie rybami i morskimi bezkręgowcami, ale nie gardzi padliną, odpadkami, gryzoniami, a nawet owadami. Może rabować gniazda, a czasami także odbierać zdobycz innym morskim ptakom (kleptopasożytnictwo)[8].

Status zagrożenia

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje mewę ochocką za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Całkowita liczebność populacji nie jest dokładnie znana; w 2006 roku zgrubnie szacowano, że zawiera się w przedziale 25 000 – 1 000 000 osobników. Trend liczebności populacji również nie jest znany[3][8].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Larus schistisagus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 3 4 D. Lepage: Slaty-backed Gull Larus schistisagus. [w:] Avibase [on-line]. [dostęp 2025-01-27]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 BirdLife International, Larus schistisagus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018, wersja 2025-2 [dostęp 2026-07-03] (ang.).
  4. 1 2 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Larinae Rafinesque, 1815 - mewy (wersja: 2024-09-18). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-01-27].
  5. 1 2 L.H. Stejneger. Analecta Ornithologica. Second Series. „The Auk”. 1 (3), s. 231–233, 1884. (ang.).
  6. 1 2 3 F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-07-03] (ang.).
  7. 1 2 AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025b, 2026, DOI: 10.2173/avilist.v2025b (ang.).
  8. 1 2 3 Species factsheet: Slaty-backed Gull Larus schistisagus [online], BirdLife International, 2018 [dostęp 2026-07-03] (ang.).
  9. ↑ wynik wyszukiwania: Larus schistisagus, [w:] Tarsiger.com [online] [dostęp 2026-07-03] (ang.).
  10. ↑ B. Nowak. Pierwsze stwierdzenie mewy ochockiej Larus schistisagus w Polsce. „Ornis Polonica”. 59, s. 78–87, 2018.
  11. ↑ Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 34. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2017. „Ornis Polonica”. 59, s. 119–153, 2018.
  12. ↑ Mewa ochocka po raz pierwszy w Polsce [online], stanislawczyz.pl, 3 grudnia 2016 [zarchiwizowane z adresu 2018-01-19] (pol.).
  13. ↑ Rok 2017. Orzeczenia negatywne z miesiąca: Maj [online], orzeczenie nr 15258, Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej PTZool [zarchiwizowane z adresu 2022-01-16] (pol.).
  14. 1 2 N. Bouglouan: Slaty-backed Gull. [w:] oiseaux-birds.com [on-line]. [dostęp 2020-06-19]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.