Michał Danecki

Michał Bohdan (Bogdan) Danecki (ur. 4 września 1903 w Baczkach lub Bączkach w woj. warszawskim, zm. 4 grudnia 1970 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, powstaniec warszawski.

Na scenie debiutował w stolicy w 1929 roku. W kolejnych latach występował w Łodzi (Teatr Miejski 1926, 1931–1933, Teatr Letni 1933, Teatr Bagatela 1934), Warszawie (teatr Czerwony As 1928–1929, teatr Chochlik 1929) oraz Krakowie (1929). W latach 1934–1936 był członkiem zespołów objazdowych oraz pracownikiem wytwórni filmowej Atelier Film. W sezonie 1937–1938 grał w Teatrze Miejskim w Sosnowcu, po czym powrócił do pracy w branży filmowej^[1].

Podczas II wojny światowej nie występował. Był członkiem Armii Krajowej (ps. Korczak). W stopniu podporucznika brał udział w powstaniu warszawskim, po jego upadku trafił do niewoli niemieckiej. Był więźniem Stalagu X B Sandbostel (nr jeniecki 225433), a następnie przebywał w szpitalu na terenie Niemiec^[1][2].

Po zakończeniu walk i powrocie do kraju, od 1947 roku należał do zespołu Teatru Muzycznego Domu Wojska Polskiego w Warszawie. Następnie odbył służbę wojskową (1948) i został zaangażowany do stołecznego Teatru Polskiego, gdzie występował aż do przejścia na rentę w październiku 1969 roku^[1]. W tym okresie wystąpił w jednym spektaklu Teatru Telewizji (1962)^[3] oraz w trzech audycjach Teatru Polskiego Radia (1951–1953)^[1].

Zawarł związek małżeński z Bronisławą z Zielińskich. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 231-I-12)^[1].

• Biały Murzyn (1939) – lekarz w klinice, gość na przyjęciu u Sewickich
• Dancing w kwaterze Hitlera (1968) – kombatant

Źródło: Film Polski^[3].