Michał Juszczakiewicz

Jako nastolatek pragnął zostać astronomem. W 1976 zajął 11. miejsce na Ogólnopolskiej Olimpiadzie Astronomicznej. W tym samym roku, będąc jeszcze uczniem trzeciej klasy liceum, zadebiutował jako aktor w serialu telewizyjnym Wakacje w reżyserii Anety Olsen. Udział w produkcji wpłynął na zmianę jego planów zawodowych i decyzję o podjęciu studiów aktorskich^[1].

W 1977 rozpoczął studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie, które ukończył w 1981. W latach 1987–1988 studiował na wydziale scenariuszowym Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, Telewizyjnej i Filmowej w Łodzi^[1].

Jako student pierwszego roku PWST w Warszawie, wystąpił w filmach Godzina "W" w reżyserii Janusza Morgensterna oraz w filmie Terrarium w reż. Andrzeja Titkowa. Na trzecim roku studiów zagrał główną rolę w filmie w reż. Piotra Andrejewa Czułe miejsca (1980). Wystąpił następnie m.in. w filmach Gorączka w reżyserii Agnieszki Holland, Człowiek z żelaza w reżyserii Andrzeja Wajdy, Miś w reżyserii Stanisława Barei, Matka Królów w reżyserii Janusza Zaorskiego, a także w filmach Amnestia i Do góry nogami Stanisława Jędryki^[1].

Za swoje role filmowe w 1984 otrzymał Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego dla najlepszego aktora młodego pokolenia. Rok później na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora zdobył Nagrodę Główną i Nagrodę w kategorii Debiut za monodram pt. Za życie zuchwałe na podstawie prozy Edwarda Stachury^[2].

Po ukończeniu studiów scenariuszowych zadebiutował jako współscenarzysta i II reżyser przy filmie Co lubią Tygrysy w reżyserii Krzysztofa Nowaka-Tyszowieckiego^[3].

Jego debiutem reżyserskim był jeden z odcinków telewizyjnego cyklu Kawalerki, pt. Winda (1989) do którego napisał również scenariusz^[4].

Od 1991 mieszka w Gdańsku, gdzie prowadzi swoją niezależną agencję artystyczną^[5].

W latach 1995–2007 był prowadzącym, reżyserem i współtwórcą formuły programu telewizyjnego pt. Od przedszkola do Opola. Za program ten otrzymał Nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Miasta Opola podczas Krajowego Festiwalu Piosenki w Opolu (1995^[6]).

Równolegle z pracą w programie Od przedszkola do Opola realizował reportaże, widowiska i spektakle plenerowe oraz pisał scenariusze. Prowadził też warsztaty aktorskie z aktorami, dziećmi oraz młodzieżą uzależnioną od narkotyków. ^[7]

W roku 2000 w Gdańsku zainicjował ogólnopolski festiwal szantowy Szanty pod Żurawiem którego jest pomysłodawcą i producentem^[8].

Jego pierwszy duży film dokumentalny Tajemnica grobu Kopernika (2009) którego był scenarzystą, reżyserem i producentem, opowiadający o poszukiwaniu i identyfikacji zaginionego grobu Mikołaja Kopernika, powstawał przez pięć lat. Film miał oficjalną premierę podczas pokazu w Carnegie Institution for Science w Waszyngtonie, został także zaprezentowany w polskim pawilonie na EXPO w Szanghaju (2010) oraz zdobył główną nagrodę Golden Dragon Award na China International Conference of Science History Producers 2010 w Suzhou w Chinach^[9].

W kolejnych latach zrealizował m.in. film dokumentalny Johannes Hevelius Dantiscanus (2012) opowiadający o życiu i dziele Jana Heweliusza, za który otrzymał Silver Dragon Award podczas China International Conference of Science History Producers 2012 w Yuyao w Chinach. Zrealizował także Tajemnice de Revolutionibus (2017) wyróżniony nagrodą na przeglądzie Filmów Naukowych z okazji 550 rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika Frombork (2023), Tajemnice astronomii Kopernika (2019) oraz Tajemnice ekonomii Kopernika (2021^[10]).

Obok filmów o wybitnych postaciach nauki zrealizował również cykl filmów dokumentalnych o wybitnych polskich paraolimpijczykach, m.in. Rafał Wilk - Człowiek ze Stali (2014), Alicja Fiodorow - droga do Aten (2016), Mistrz - Maciej Lepiato (2017), Siłacz - Janusz Rokicki (2018 oraz Siłaczka - Justyna Kozdryk (2019^[11]).