Michał Talma-Sutt

Michał Talma-Sutt (ur. 16 sierpnia 1976 w Łodzi) – polski kompozytor specjalizujący się w muzyce elektroakustycznej^[1].

Michał Talma-Sutt jest absolwentem Akademii Muzycznej w Łodzi (1989–1995), gdzie studiował kompozycję pod kierunkiem Jerzego Bauera oraz grę na fortepianie w klasie Janusza Grzelązki. W 1995 ukończył kurs kompozycji i informatyki muzycznej w IRCAM w Paryżu pod kierunkiem m.in. Tristana Muraila, Philippe'a Manoury'ego, Magnusa Lindberga i Marco Stroppy. W Paryżu, wraz z Alainem Galetem, zrealizował autorski projekt multimedialny Voyage Amer. W latach 1995–2001 był stypendystą Fundacji Witolda Lutosławskiego. W latach 1998–2001 odbył studia kompozytorskie w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst w Stuttgarcie w klasie Ulricha Süße^[1].

W 1997 zadebiutował na festiwalu Warszawska Jesień utworem Avalon’s Gates na flet i komputer (1997). W latach 1999–2000 uczestniczył w kursie syntezy wspomagania modelowania obiektowego w Centrum Sztuki i Mediów w Karlsruhe, gdzie w 2000 zaprezentował wraz z artystą wideo Bertholdem Gantnerem projekt multimedialny L’Ange Noire – 4 Skizzen na taśmę (2000)^[1].

Od 2001 mieszka i tworzy w Berlinie^[1][2]. Koncertował zarówno na festiwalach w Polsce, w tym m.in. na festiwalu Warszawska Jesień, a także na imprezach muzycznych w Niemczech, Austrii, Francji, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Danii, Rumunii, Republice Południowej Afryki oraz na Łotwie. W 2007 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Musica Electronica Nova we Wrocławiu^[1].

• II miejsce w kategorii generalnej za utwór What Nostradamus has kept only for himself na taśmę na Międzynarodowej Trybunie Muzyki Elektroakustycznej (1995),
• I miejsce w kategorii kompozytorów do 30 lat na Międzynarodowej Trybmnie Muzyki Elektroakustycznej (1998)
• I miejsce w kategorii generalnej za utwór Light and Shade na taśmę na Międzynarodowej Trybunie Muzyki Elektroakustycznej (2000)^[1].

• Sonata fortepianowa nr 1 (1985)
• Sonata fortepianowa nr 2 (1987)
• Sześć preludiów na fortepian (1988)
• Sześć preludiów strukturalnych na fortepian (1990)
• Schizofreniata na klarnet i fortepian (1991)
• Trio fortepianowe (1991)
• Oktet na instrumenty dęte (1992)
• Darkness na klawesyn amplifikowany i taśmę (1992)
• Double-Progress na 15 instrumentów (1993)
• Symfonia na orkiestrę smyczkową (1993)
• Shadows na taśmę (1994)
• Music from ‘Ulysses’ by James Joyce na mezzosopran, fortepian i czterech perkusistów (1994)
• Circulations na fortepian i orkiestrę (1994)
• What Nostradamus has kept only for himself na taśmę (1995)
• Sphinx’s Games na flet solo (1996)
• Voyage Amer na taśmę, projekt multimedialny (1996–1997)
• Avalon’s Gates na flet i komputer (1997)
• Light and Shade na taśmę (2000)
• L’Ange Noire – 4 Skizzen na taśmę, projekt multimedialny (2000)
• Lost Whales na taśmę, instalacja dźwiękowa (2000)
• Soundscape One [wersja I] na taśmę (2001)
• Rituale Balenae na taśmę (2001)
• Cellotronicum na wiolonczelę i komputer (2002)
• Soundscape One [wersja II] na taśmę i wideoprojekcję (2003)
• Without Title na zespół kameralny (2003)
• Notturni di sogni na flet poprzeczny, flet prosty i komputer (2005)
• Strings O’tronic na 21 instrumentów smyczkowych i komputer (2005)
• Prisma na flet prosty kontrabasowy i komputer (2006)
• Vox Moduli na sopran i komputer (2006)
• Prismana kontrabasowy flet prosty i komputer (2006)
• Soundscape Two na 6 kanałową projekcję dźwięku (2007)
• Cellotronicum II na wiolonczelę i komputer (2009)
• DUO na dwie grupy instrumentalne i projekcję dźwiękową (2013)^[1]