Michał Witt

Michał Witt

Michał Witt
Data i miejsce urodzenia	3 grudnia 1956 Toruń
Profesor nauk medycznych
Specjalność: patofizjologia, genetyka człowieka, genetyka kliniczna, genetyka molekularna[1]
Alma Mater	Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Akademia Medyczna w Poznaniu
Doktorat	1982 – nauki medyczne[2]
Habilitacja	1994 lub 1995 – nauki medyczne[2][1]
Profesura	18.11.2002[1]
Polska Akademia Umiejętności
Status	członek korespondent[1]
Pracownik naukowo-badawczy
Instytut PAN	Instytut Genetyki Człowieka PAN
Odznaczenia

Michał Witt – polski lekarz-genetyk, biolog molekularny, profesor nauk medycznych, dyrektor Instytutu Genetyki Człowieka PAN w latach 2016–2024, wykładowca akademicki. Główne zainteresowania naukowe: genetyka molekularna chorób dziedzicznych układu oddechowego (mukowiscydoza, zespół nieruchomych rzęsek), molekularne aspekty chorób hematoonkologicznych i transplantacji szpiku, problemy prawne i bioetyczne w genetyce medycznej. Zaangażowany w poradnictwo genetyczne, specjalista genetyki klinicznej oraz laboratoryjnej genetyki medycznej. Autor licznych prac naukowych^[3], redaktor wydawnictw książkowych, m.in. Molecular Haematology (Springer, 2009).

Ukończył studia biologiczne ze specjalnością biochemia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1979) i medyczne na Akademii Medycznej w Poznaniu (1986)^[2][4]. Stopień doktora uzyskał w 1982 r. na Akademii Medycznej w Poznaniu^[2], a w 1994 lub 1995 r.^[2] stopień doktora habilitowanego nauk medycznych, w Instytucie „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”, na podstawie pracy Nowa metoda detekcji DNA chromosomu Y oraz jej zastosowanie w analizie zaburzeń determinacji płci^[1]. W 2002 r. otrzymał tytuł profesora nauk medycznych^[1][2].

W latach 1987–1990 odbył staż podoktorski w University of Michigan Medical School, Ann Arbor, MI, USA (częściowo w ramach Stypendium Fulbrighta). W 1994 r. by stypendystą w Institut für Humangenetik, Freie Universität Berlin, a w latach 1994–1999 przebywał wielokrotnie jako Visiting Scholar w National Institutes of Health (NIH), Bethesda, USA.

W latach 1981–2024 był pracownikiem naukowym poznańskiego Instytutu Genetyki Człowieka PAN^[1][2][4] (dawniej Zakład Genetyki Człowieka PAN^[4]), w którym w latach 1997–2024 kierował Zakładu Genetyki Molekularnej i Klinicznej^[4], a w latach 2016–2024 był jego dyrektorem^[4], od 1997 r. pełni funkcję kierownika Zakładu Genetyki Molekularnej i Klinicznej w tym Instytucie^[5]. W latach 1998–2014 był zastępcą dyrektora ds. naukowych w Międzynarodowym Instytucie Biologii Molekularnej i Komórkowej w Warszawie^[6]. W kadencji 2019-2022 był członkiem rady naukowej Instytutu Chemii Bioorganicznej PAN^[7] w Poznaniu, a w kadencjach 2019–2026 – Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN^[8][9] we Wrocławiu.

Od 2019 r. jest przewodniczącym Komitetu Genetyki Człowieka i Patologii Molekularnej PAN^[10]. W 2021 r. został wybrany członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności (PAU)^[11].

Jest wykładowcą akademickim: prowadził m.in. zajęcia z genetyki człowieka na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu, Studium Medycyny Molekularnej (2000-2006), Studium Podyplomowym Wydziału Studiów Pedagogicznych UAM i w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Kaliszu. Wykłada genetykę człowieka na Uniwersytecie SWPS w Poznaniu.

Uzyskał specjalizacje z genetyki klinicznej, laboratoryjnej genetyki medycznej oraz z pediatrii (I st.). W okresie 1996–2002 był członkiem Scientific/Medical Advisory Council (SMAC) przy International Cystic Fibrosis (Mucoviscidosis) Association (ICFMA). Współtwórca ośrodka referencyjnego diagnostyki molekularnej mukowiscydozy (certyfikaty Unii Europejskiej), współorganizator Polskiej Grupy Roboczej Mukowiscydozy (1993), której był przewodniczącym w latach 1999-2001. W latach 1993–2009 był członkiem Zarządu Polskiego Towarzystwa Genetyki Człowieka] (PTGC), w okresie 1993-2001 członkiem Zarządu Polskiej Grupy Roboczej Mukowiscydozy (PGRM). Był współinicjatorem założenia Polskiego Towarzystwa Dyskinezy Rzęsek (2011 r.).

Inicjator i przewodniczący zespołu ekspertów opracowujących Założenia do ustawy o wykonywaniu testów genetycznych dla celów zdrowotnych oraz Założenia do pakietu ustaw o badaniach naukowych w biomedycynie oraz o biobankowaniu dla Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2012 r.).

Od 2001 r. pełni funkcję redaktora działu Human Genetics czasopisma „Journal of Applied Genetics”^[6][12]’ wydawanego przez Springer Nature. W latach 2010–2020 był członkiem rady redakcyjnej czasopisma Hematologia.

• 1986: Nagroda Zespołowa im. Jędrzeja Śniadeckiego, przyznana przez Wydział Nauk Medycznych PAN za badania nad antygenami powierzchniowymi
• 2014: Złoty Krzyż Zasługi^[6][13].
• 2018: Medal im. Jędrzeja Śniadeckiego, przyznany przez Wydział Nauk Medycznych PAN za wybitne wyniki badań naukowych z zakresu genetyki klinicznej człowieka, z uwzględnieniem diagnostyki mukowiscydozy i zespołu nieruchomych rzęsek oraz rozwijanie poradnictwa genetycznego^[6][14]