Michaił Budyko
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
20 stycznia 1920 |
| Data śmierci |
2001 |
| profesor | |
| Specjalność: klimatologia, geofizyka, geografia | |
| Instytucja |
Obserwatorium Geofizyczne im. A. Wojejkowa |
| Okres zatrudn. |
1954–1972 |
Michaił Budyko, ros. Михаил Иванович Будыко (ur. 20 stycznia 1920 w Homlu, zm. 10 grudnia 2001 w Petersburgu[1]), rosyjski klimatolog, geofizyk i geograf, członek Rosyjskiej Akademii Nauk[2].
W latach 1954–1972 roku sprawował stanowisko dyrektora centralnego Obserwatorium Geofizycznego im. A. Wojejkowa[1]. W 1964 roku został profesorem i członkiem Akademii Nauk ZSRR. Prowadził badania z zakresu klimatologii, bioklimatologii, bilansu cieplnego oraz aktynometrii. Wraz z Andriejem Grigorjewem sformułował prawa bilansu cieplnego dla stref klimatycznych[2].
W 1958 roku został odznaczony Orderem Lenina za prace nad bilansem ciepłym powierzchni Ziemi[1].
Był redaktorem Atłasu tiepłowogo bałansa (1955) oraz autorem Klimatu i życia (1971, polskie wydanie 1975)[2].
Przypisy
- 1 2 3 БУДЫКО Михаил Иванович [online], museum.spbstu.ru [dostęp 2025-11-23] (ros.).
- 1 2 3 Budyko Michaił I., [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-11-23].