Micrurus tener
| Micrurus tener[1] | |||
| (Baird & Girard, 1853) | |||
 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
Micrurus tener | ||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
 | |||
| Zasięg występowania | |||
 | |||
Micrurus tener – gatunek jadowitego węża z rodziny zdradnicowatych (Elapidae).
Systematyka Micrurus tener jest sporna, niektórzy autorzy sugerują, by uznać go za gatunek monotypowy[2], inni wyróżniają 5 podgatunków[1]:
- Micrurus tener fitzingeri (Jan, 1858)
- Micrurus tener maculatus (Roze, 1967)
- Micrurus tener microgalbieneus (Brown & H.M. Smith, 1942)
- Micrurus tener tamaulipensis Lavin-Murcio & Dixon, 2004
- Micrurus tener tener (Baird & Girard, 1853)
Osobniki tego gatunku zwykle są wielkości od 60 cm do 90 cm, maksymalnie mogą osiągać około 115 cm[4]. Ubarwione są w żółte, czerwone i czarne pasy. Polują na gady, płazy, pisklęta i owady.
Występują w USA (w Teksasie, Luizjanie i Arkansas) oraz w Meksyku.
Wąż ten dysponuje bardzo silnym jadem o dużej zawartości neurotoksyn, które działają paraliżująco na układ nerwowy. Jednak wypadki pogryzienia przez te węże zdarzają się bardzo rzadko.
Przypisy
- 1 2 Micrurus tener, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 P. Uetz & J. Hallermann, Micrurus tener, [w:] The Reptile Database [online] [dostęp 2025-06-11] (ang.).
- ↑ Micrurus tener, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Steven Foster, Roger A. Caras: A field guide to venomous animals and poisonous plants, North America, north of Mexico. s. 36.
Bibliografia
- Steven Foster, Roger A. Caras: A field guide to venomous animals and poisonous plants, North America, north of Mexico. Boston: Houghton Mifflin, 1994. ISBN 0-395-93608-X.
- Włodzimierz Juszczyk: Gady i płazy. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986. ISBN 83-214-0464-2.
- Hanna Dobrowolska: Gady. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981. ISBN 83-01-00957-8.