Mignon Dunn

Mignon Dunn
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

17 czerwca 1928
Memphis

Pochodzenie

amerykańskie

Data i miejsce śmierci

28 czerwca 2026
Colorado Springs

Typ głosu

mezzosopran

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

śpiewaczka

Mignon Dunn (ur. 17 czerwca 1928 w Memphis[1], zm. 28 czerwca 2026 w Colorado Springs[2]) – amerykańska śpiewaczka operowa, mezzosopran.

Życiorys

Studiowała na Southwestern University w Memphis[3]. Dzięki stypendiom przyznanym przez Metropolitan Opera kontynuowała naukę w Nowym Jorku u Karin Branzell i Beverley Johnson[3]. Zadebiutowała w 1955 roku w Nowym Orleanie tytułową rolą w Carmen[3]. W 1956 roku wystąpiła z New York City Opera w operze Williama Waltona Troilus and Cressida[3]. W 1958 roku debiutowała rolą Niani w Borysie Godunowie Modesta Musorgskiego w Metropolitan Opera, z którą związana była przez następne lata[3]. Przez dłuższy czas występowała w rolach drugoplanowych: Preziosilla w Mocy przeznaczenia, Marcelina w Weselu Figara, Emilia w Otellu, Fenena w Nabucco, Mirabella w Baronie cygańskim[4]. W 1973 roku odniosła sukces jako Azucena w Trubadurze i odtąd wykonywała duże role takie jak Ebola w Don Carlosie, Dalila w Samsonie i Dalili, Amneris w Aidzie, Brangena w Tristanie i Izoldzie, Santuzza w Rycerskości wieśniaczej, Ortruda w Lohengrinie[4]. Gościnnie śpiewała w San Francisco, Londynie, Paryżu, Berlinie, Hamburgu, Mediolanie i Wiedniu[3].

W 1972 roku poślubiła dyrygenta Kurta Klippstättera[3].

Przypisy

  1. ↑ David Salazar: Artist Profile: Mignon Dunn, Supreme ‘Carmen’ Interpreter. operawire.com, 2018-06-17. [dostęp 2024-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-05-05)]. (ang.).
  2. ↑ Vivien Schweitzer, Mignon Dunn, Mezzo Soprano Known for ‘Carmen,’ Dies at 98 [online], The New York Times, 28 czerwca 2026 [dostęp 2026-06-29] (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 2 Conf–Gysi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 954. ISBN 0-02-865527-3.
  4. 1 2 Lucjan Kydryński: Opera na cały rok. Kalendarium. T. 1. styczeń–czerwiec. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1989, s. 403–404. ISBN 83-224-0334-8.