Milowski Potok
![]() Milowski Potok w zimie | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Województwo | |
| Lokalizacja | |
| Potok | |
| Długość | 5,69 km |
| Źródło | |
| Miejsce | pod halami Boraczą i Cukiernica Wyżna |
| Wysokość |
840–910 m n.p.m. |
| Współrzędne | |
| Ujście | |
| Recypient | Soła |
| Miejsce |
Milówka, u stóp wzgórza Salomonka |
| Wysokość |
~453 m n.p.m. |
| Współrzędne | |
Położenie na mapie gminy Milówka ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu żywieckiego ![]() | |
Milowski Potok (też: Milówki, Salomonka[1] lub Salamonka[2]) – potok w Beskidzie Żywieckim, prawobrzeżny dopływ Soły.
Źródła na wysokości od 840 m n.p.m. (pod Halą Boraczą) do 910 m n.p.m. (pod halą Cukiernica Wyżna)[1]. Spływa generalnie w kierunku zachodnio-północno-zachodnim. Jego długość wynosi 5,69 km, a jego zlewnia obejmuje południowe stoki masywu Prusowa i północne stoki masywu Suchej Góry. Uchodzi do Soły u stóp wzgórza Salamonka (553 m n.p.m.), powyżej centrum zabudowy Milówki, na wysokości ok. 453 m n.p.m. Płynie krętym, miejscami głębokim, nieuregulowanym korytem, lokalnie przegradzanym niskimi progami naturalnymi lub sztucznymi (murowanymi z kamienia). Na swoim biegu przyjmuje z obu stron kilka znaczących dopływów, z których największym jest prawobrzeżny Rokitniak, uchodzący do Milowskiego Potoku na wysokości ok. 500 m n.p.m.[3]
Nazwa Milowski p[otok]. pojawia się już na austro-węgierskiej Spezialkarte z 1879 r.[4], a następnie funkcjonuje na polskich mapach z lat międzywojennych[5]. Nazwy Salomonka lub Salamonka odnoszą się raczej do osiedla Milówki, znajdującego się w dolinie przedmiotowego potoku, u północnych podnóży wzgórza tej samej nazwy. Żywiecki wójt Andrzej Komoniecki na początku XVIII w. używał nazwy Milówka, wyliczając bowiem w swym „Dziejopisie Żywieckim” rzeki uchodzące do Soły pisał: Szósta nazwana Milówka, która płynie od hal Suchej Góry i od Prusowa[6].
Prawie na całej długości Milowskiego Potoku wiedzie w górę jego doliny, do wysokości ok. 660 m n.p.m., droga jezdna. Większa, górna część dorzecza Milowskiego Potoku znajduje się w granicach Żywieckiego Parku Krajobrazowego[3].
Na większości długości potoku biegnie wzdłuż jego koryta ulica Turystyczna w Milówce oraz zielono
znakowany szlak turystyczny z Milówki na Halę Boraczą[7].
Przypisy
- 1 2 Wg Geoportalu
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 247, ISBN 83-239-9607-5.
- 1 2 Mapa turystyczna. [dostęp 2026-08-02].
- ↑ Spezialkarte der österreichisch-ungarischen Monarchie 1:75 000. ZONE_7_COL_XX_SAYBUSCH. na portalu MAPSTER, 1879. [dostęp 2026-07-18].
- ↑ WIG - Mapa Taktyczna Polski 1:100 000. A50_B28_ZYWIEC. na portalu MAPSTER, 1925. [dostęp 2026-07-18].
- ↑ Andrzej Komoniecki: Chronografia albo Dziejopis Żywiecki. Żywiec: Towarzystwo Miłośników Ziemi Żywieckiej, 1987, s. 10.
- ↑ Beskid Żywiecki. Mapa turystyczna 1 : 50 000, wyd. XI, COMPASS, Kraków 2016 ISBN 978-83-7605-697-5
Bibliografia
- Plan urządzenia lasu na okres gospodarczy od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2023 r. [online], Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Katowicach Nadleśnictwo Węgierska Górka, s. 26, 129 [zarchiwizowane z adresu 2017-02-11].




