Mindo (parafia)

Mindo

Parafia wiejska
Las mglisty i tereny trawiaste w okolicach Mindo
Państwo	Ekwador
Prowincja	Pichincha
Kanton	San Miguel de los Bancos
Siedziba	Mindo
Powierzchnia	274,03 km²
Populacja (2022) • liczba ludności	2953
• gęstość	10,8 os./km²
Położenie na mapie Ekwadoru siedziba parafii
0°03′S 78°47′W/-0,051111 -78,778333
Strona internetowa

Mindo – wiejska parafia (hiszp. parroquia rural) w północnym Ekwadorze, w prowincji Pichincha, jedyna parafia wiejska kantonu San Miguel de los Bancos^[1][2]. Jej siedzibą jest miejscowość Mindo, położona około 80 km na północny zachód od Quito^[3]. Parafia obejmuje 274,03 km²^[4] i według bazy sektorowej spisu INEC z 2022 liczyła 2953 mieszkańców^[5]. Mindo leży na zachodnich stokach Andów, w strefie lasów mglistych andyjskiego Chocó^[6][7].

Parafia Mindo należy do kantonu San Miguel de los Bancos w prowincji Pichincha i jest jego jedyną parafią wiejską^[1][2]. Według lokalnych materiałów samorządowych jej siedziba jest położona około 80 km od Quito, a centralna część parafii leży na wysokości około 1250 m n.p.m. Cały obszar parafii obejmuje większy zakres wysokości, związany ze stokami andyjskimi i lasem ochronnym Mindo-Nambillo^[3][4]. Obszar ten leży w strefie przejściowej między andyjskimi wysokościami a bardziej wilgotnymi lasami zachodniego Ekwadoru, co sprzyja dużej różnorodności siedlisk i gatunków^[6][7].

W części źródeł turystycznych nazwa „Mindo” odnosi się nie tylko do samej miejscowości i parafii, ale także do szerszych okolic obejmujących lasy mgliste, rezerwaty i infrastrukturę ekoturystyczną, raczej niż do formalnej jednostki administracyjnej^[8].

Mindo jest jedyną wiejską parafią cywilną kantonu San Miguel de los Bancos^[1][2]. W danych statystycznych należy odróżniać miejscowość Mindo od obejmującej ją parafii. W bazie sektorowej spisu INEC z 2022 roku kod parafii Mindo obejmuje 2953 osoby, z czego 1823 osoby przypadają na sektory tworzące samą miejscowość Mindo^[5]. Parafia obejmuje 274,03 km² według parafialnego planu rozwoju i zagospodarowania terytorialnego na lata 2020–2024^[4].

Obszar parafii Mindo stanowi część andyjskiego Chocó, uznawanego za obszar o bardzo wysokiej różnorodności biologicznej i dużym endemizmie^[6][7]. Szerszy region Chocó Andino de Pichincha, położony w północno-zachodniej części prowincji Pichincha, w 2018 został wpisany na listę rezerwatów biosfery UNESCO^[6].

Baza Key Biodiversity Areas ujmuje szerszy niż sama parafia obszar „Mindo and Western Slope of Pichincha Volcano” jako globalny Key Biodiversity Area (KBA, obszar kluczowy dla różnorodności biologicznej) i dawny Important Bird Area. Według karty KBA obejmuje on północno-zachodnie ekosystemy andyjskie regionu Chocó w prowincji Pichincha, ma powierzchnię około 1030 km² i rozciąga się od wysoko położonych stoków wulkanu Guagua Pichincha po niższe lasy stoków zachodnich^[7].

W obrębie parafii znajduje się las ochronny Mindo-Nambillo (hiszp. Bosque Protector Mindo-Nambillo), obejmujący rozległe tereny lasu mglistego i powiązane z nimi ekosystemy^[9]. Parafialny plan rozwoju podaje, że obszar ten ustanowiono decyzją ministerialną nr 118 z 12 kwietnia 1988. Według nowszej analizy przytoczonej w tym dokumencie zajmuje on 19 525 ha, z czego 44% leży w parafii Mindo^[4]. Materiały turystyczne prowincji Pichincha wskazują obecność setek gatunków ptaków, licznych storczyków i kolibrów^[1]. W literaturze naukowej podkreśla się, że deklaracja tego obszaru chronionego w 1988 i towarzyszący jej plan zarządzania współtworzyły instytucjonalne podstawy rozwoju turystyki opartej na przyrodzie w Mindo^[10].

Znaczenie okolic Mindo dla ochrony ptaków podkreślano już w latach 90. XX wieku, a ich rozpoznawalność wzmacniały lokalne liczenia ptaków i rozwój turystyki wyspecjalizowanej w obserwacji awifauny^[8]. Według relacji Audubon w jednym z liczeń Christmas Bird Count w Mindo odnotowano ponad 400 gatunków ptaków przy udziale ponad 125 osób^[8].

Według lokalnych materiałów samorządowych Mindo zostało ogłoszone parafią 20 maja 1861^[9]. Materiały GAD Parroquial de Mindo wiążą wcześniejszą historię obszaru z prekolumbijską kulturą Yumbo i dawnymi szlakami wymiany między wyżynami a zachodnią częścią kraju^[9].

W XX wieku lokalna gospodarka była oparta głównie na rolnictwie, eksploatacji drewna i hodowli, ale z czasem coraz większe znaczenie zaczęła mieć ochrona środowiska oraz turystyka przyrodnicza^[9]. Utworzenie Bosque Protector Mindo-Nambillo w 1988 stało się jednym z ważnych punktów zwrotnych dla rozwoju Mindo jako ośrodka ekoturystycznego^[9].

Zalles (2018) opisuje Mindo jako przykład miejscowości, w której turystyka przyrodnicza wpływała na decyzje o użytkowaniu ziemi. Autor wiąże ten proces z ochroną Bosque Protector Mindo-Nambillo i lokalną agendą konserwatorską^[10].

Według materiałów samorządowych oraz badań Zallesa turystyka przyrodnicza od lat 90. XX wieku stała się istotnym elementem lokalnej gospodarki^[9][10]. Materiały samorządowe i turystyczne przedstawiają Mindo jako ośrodek turystyki przyrodniczej w prowincji Pichincha, przyciągający zarówno turystów krajowych, jak i zagranicznych^[1][8]. Oprócz obserwacji ptaków popularne są tam m.in. piesze wycieczki, tubing, czyli spływy na dętkach, oraz inne formy turystyki przygodowej^[1].

• Oficjalna strona GAD Parroquial de Mindo (hiszp.)