Minja Korhonen

Minja Korhonen
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

19 maja 2007
Kuopio

Klub

Siilinjärven Ponnistus

Reprezentacja

 Finlandia

Debiut w PŚ

Kombinacja norweska:
2 grudnia 2022 w Lillehammer (Gundersen HS98/5 km – 22. miejsce)
Skoki narciarskie:
22 listopada 2025 w Lillehammer (27. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

Kombinacja norweska:
2 grudnia 2022 w Lillehammer (Gundersen HS98/5 km – 22. miejsce)
Skoki narciarskie:
22 listopada 2025 w Lillehammer (27. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

Kombinacja norweska:
15 grudnia 2023 w Ramsau (Gundersen HS98/5 km – 3. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

Kombinacja norweska:
6 marca 2026 w Lahti (Gundersen HS130/5 km)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Finlandia
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Planica 2024 Gundersen
złoto Lake Placid 2025 Sprint drużynowy
Zimowe igrzyska olimpijskie młodzieży
złoto Pjongczang 2024 Gundersen
złoto Pjongczang 2024 Sztafeta mieszana
Inne nagrody
Puchar Świata
3. miejsce
2025/2026
Puchar Świata (Kompakt)
3. miejsce
2025/2026
Letnie Grand Prix
srebro 2. miejsce
2025
brąz 3. miejsce
2022
Youth Cup I
brąz 3. miejsce
2021/2022

Minja Korhonen (ur. 19 maja 2007 w Kuopio[1]) – fińska kombinatorka norweska, startująca również w zawodach skoków narciarskich. Reprezentantka klubu Siilinjärven Ponnistus. Olimpijka (2026), złota medalistka mistrzostw świata juniorów (2024, 2025) oraz zimowych igrzysk olimpijskich młodzieży (2024), uczestniczka mistrzostw świata (2023, 2025). Medalistka mistrzostw kraju.

Przebieg kariery

Kombinacja norweska

W zawodach międzynarodowych zadebiutowała w sezonie 2021/2022 w cyklu Youth Cup I. W sierpniu 2021 w Oberhofie odniosła zwycięstwo oraz zajęła 2. miejsce, a w klasyfikacji generalnej cyklu uplasowała się na 3. pozycji[2].

W Pucharze Świata zadebiutowała 2 grudnia 2022 w Lillehammer, zajmując 22. miejsce w zawodach metodą Gundersena, zdobywając tym samym pierwsze punkty. W sezonie 2022/2023 została sklasyfikowana na 25. miejscu w klasyfikacji generalnej. Wystąpiła również na Mistrzostwach Świata 2023 w Planicy, gdzie indywidualnie była 23., a w sztafecie mieszanej zajęła 6. miejsce[2].

8 i 9 grudnia 2023 wygrała dwa konkursy Pucharu Kontynentalnego w Lillehammer. 15 grudnia 2023 w Ramsau po raz pierwszy stanęła na podium zawodów Pucharu Świata, zajmując 3. miejsce. Sezon zakończyła na 15. pozycji w klasyfikacji generalnej. W 2024 roku zdobyła także złoty medal indywidualnie (Gundersen) na Mistrzostwach Świata Juniorów 2024 w Planicy. Wystąpiła również na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2024 w Gangwon, gdzie zdobyła dwa złote medale – indywidualnie oraz w sztafecie mieszanej[2].

W sezonie 2024/2025 zajęła 7. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Podczas Mistrzostw Świata 2025 w Trondheim była 12. w starcie masowym i 19. metodą Gundersena, a w sztafecie mieszanej zajęła 5. miejsce. W tym samym roku na Mistrzostwach Świata Juniorów 2025 w Lake Placid zdobyła złoty medal w sprincie drużynowym[2].

Wielokrotnie stawała na podium zawodów Pucharu Świata, a 6 marca 2026 w Lahti odniosła pierwsze zwycięstwo w tym cyklu. Sezon zakończyła na 3. miejscu w klasyfikacji generalnej. W 2025 roku zajęła także 2. miejsce w klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix, odnosząc jedno zwycięstwo – 19 września 2025 w Predazzo[2].

Skoki narciarskie

Startowała również w zawodach skoków narciarskich. Wystąpiła na Mistrzostwach Świata 2025 w Trondheim, gdzie w konkursie drużynowym reprezentacja Finlandii zajęła 9. miejsce. W Pucharze Świata zadebiutowała 22 listopada 2025 w Lillehammer, zajmując 27. miejsce i zdobywając pierwsze punkty. W sezonie 2025/2026 została sklasyfikowana na 44. pozycji w klasyfikacji generalnej[3].

W 2026 roku wystąpiła na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026 w Predazzo, zajmując 31. miejsce na skoczni normalnej oraz 36. na dużej[3].

Stawała na podium mistrzostw Finlandii w skokach narciarskich. Indywidualnie zimą zdobyła złoty medal w 2023 na skoczni średniej[4], srebrny w 2022[5] i 2024 na skoczni normalnej[6] oraz na skoczni dużej w 2025[7] i 2026[8]. Latem zdobyła srebrne medale w 2023 na skoczni normalnej[9] i w 2024 na skoczni dużej[10] oraz brązowy medal na skoczni dużej w 2025[11].

Osiągnięcia (kombinacja norweska)

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwyciężczyni Strata Zwyciężczyni
23. 24 lutego 2023 Słowenia Planica Gundersen HS102/5 km 14:27,1 min +4:03,8 min Norwegia Gyda Westvold Hansen
6. 26 lutego 2023 Słowenia Planica Sztafeta mieszana HS102/4x5 km[a] 37:38,2 min +3:32,1 min  Norwegia
12. 27 lutego 2025 Norwegia Trondheim Start masowy HS102/5 km 121,0 pkt -33,6 pkt Japonia Yūna Kasai
5. 28 lutego 2025 Norwegia Trondheim Sztafeta mieszana HS102/4x5 km[b] 36:37,5 min +2:48,5 min  Norwegia
19. 2 marca 2025 Norwegia Trondheim Gundersen HS102/5 km 13:42,9 min +2:14,5 min Norwegia Gyda Westvold Hansen

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwyciężczyni Strata Zwyciężczyni
9. 3 lutego 2023 Kanada Whistler Gundersen HS104/5 km 14:42,9 min +2:43,3 min Włochy Annika Sieff
5. 4 lutego 2023 Kanada Whistler Sztafeta mieszana HS104/4x5 km[c] 37:02,9 min +3:21,5 min  Austria
1. 9 lutego 2024 Słowenia Planica Gundersen HS102/5 km 15:24,7 min - -
4. 10 lutego 2024 Słowenia Planica Sprint drużynowy HS102/2x4,5 km[d] 22:22,9 min +53,9 s  Japonia
1. 13 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid Sprint drużynowy HS100/2x4,5 km[d] 20:52,2 min - -
4. 15 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid Gundersen HS100/5 km 14:58,6 min +28,7 s Norwegia Ingrid Låte
6. 15 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid Sztafeta mieszana HS100/4x5 km[e] 42:27,3 min +1:59,2 min  Niemcy

Zimowe igrzyska olimpijskie młodzieży

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwyciężczyni Strata Zwyciężczyni
1. 29 stycznia 2024 Korea Południowa Gangwon / Pjongczang[f] Gundersen HS109/4 km 10:02,7 min - -
1. 31 stycznia 2024 Korea Południowa Gangwon / Pjongczang[f] Sztafeta mieszana HS109/4x3,3 km[g] 34:09,2 min - -

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2022/2023 25.
2023/2024 15.
2024/2025 7.
2025/2026 3.

Miejsca na podium w zawodach indywidualnych

Lp. Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwyciężczyni Pozycja Strata Zwyciężczyni
1. 15 grudnia 2023 Austria Ramsau Gundersen HS98/5 km 14:41,2 min 3. +1:41,2 min Gyda Westvold Hansen
2. 20 grudnia 2024 Austria Ramsau Start masowy HS98/5 km 120,1 pkt 3. -20,3 pkt Ida Marie Hagen
3. 19 grudnia 2025 Austria Ramsau Start masowy HS98/5 km 127,2 pkt 3. -17,3 pkt Ida Marie Hagen
4. 9 stycznia 2026 Estonia Otepää Start masowy HS97/4 km 101,0 pkt 2. -1,2 pkt Ida Marie Hagen
5. 10 stycznia 2026 Estonia Otepää Gundersen HS97/6 km 19:46,1 min 3. +1:22,2 min Ida Marie Hagen
6. 11 stycznia 2026 Estonia Otepää Kompakt HS97/4 km 11:19,5 min 2. +26,1 s Ida Marie Hagen
7. 17 stycznia 2026 Niemcy Oberhof Kompakt HS100/5 km 14:03,3 min 3. +14,6 s Ida Marie Hagen
8. 18 stycznia 2026 Niemcy Oberhof Gundersen HS100/5 km 15:46,7 min 2. +35,4 s Ida Marie Hagen
9. 6 marca 2026 Finlandia Lahti Gundersen HS130/5 km 13:48,8 min 1. - -
10. 15 marca 2026 Norwegia Oslo Gundersen HS134/5 km 13:55,2 min 3. +41,6 s Ida Marie Hagen

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Sezon 2022/2023
Lillehammer – Gundersen 5km Lillehammer – Gundersen 5km Ramsau – Gundersen 5km Ramsau – Gundersen 5km Otepää - Gundersen 5km Seefeld – Gundersen 5km Seefeld – Gundersen 5km Schonach – Gundersen 5km Schonach – Gundersen 5km Oslo – Gundersen 5km punkty
22 16 17 18 16 - - - - 17 80
Legenda (do sezonu 2022/23)
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja

– – zawodniczka nie wystartowała

DNF – zawodniczka nie ukończyła biegu

DNS – zawodniczka nie wystartowała do biegu

Sezon 2023/2024
Lillehammer – Gundersen 5km Lillehammer – Gundersen 5km Ramsau – Gundersen 5km Ramsau – Kompakt 5km Oberstdorf – Gundersen 5km Oberstdorf – Kompakt 5km Schonach – Gundersen 4km Schonach – Gundersen 8km Seefeld – Gundersen 5km Seefeld – Kompakt 5km Otepää - Start masowy 5km Otepää - Gundersen 5km Otepää - Gundersen 5km Oslo – Gundersen 5km Trondheim – Gundersen 7,5km punkty
6 5 3 5 7 9 - - - - - - - 8 10 445
Sezon 2024/2025
Lillehammer – Gundersen 5km Lillehammer – Kompakt 5km Ramsau – Start masowy 5km Ramsau – Kompakt 5km Schonach – Gundersen 4km Schonach – Kompakt 6km Seefeld – Start masowy 5km Seefeld – Kompakt 5km Seefeld – Gundersen 7,5km Otepää - Start masowy 5km Otepää - Gundersen 5km Otepää - Kompakt 5km Oslo – Gundersen 5km Oslo – Kompakt 5km punkty
9 10 3 8 7 10 28 9 8 8 6 dns 5 8 652
Sezon 2025/2026
Trondheim – Gundersen 5km Trondheim – Start masowy 5km Ramsau – Start masowy 5km Ramsau – Gundersen 5km Otepää - Start masowy 4km Otepää - Gundersen 6km Otepää - Kompakt 4km Oberhof – Kompakt 5km Oberhof – Gundersen 5km Seefeld – Start masowy 5km Seefeld – Kompakt 5km Seefeld – Gundersen 7,5km Lahti – Gundersen 5km Oslo – Gundersen 5km punkty
5 5 3 8 2 3 2 3 2 13 8 8 1 3 997
Legenda
1 2 3 4-10 11-40 poniżej 40

 dq  – dyskwalifikacja

– – zawodniczka nie wystartowała

DNF – zawodniczka nie ukończyła biegu

DNS – zawodniczka nie wystartowała do biegu

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2023/2024 9.

Miejsca na podium w zawodach indywidualnych

Lp. Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwyciężczyni Pozycja Strata Zwyciężczyni
1. 8 grudnia 2023 Norwegia Lillehammer Gundersen HS98/5 km 16:01,0 min 1. - -
2. 9 grudnia 2023 Norwegia Lillehammer Gundersen HS98/5 km 17:02,6 min 1. - -

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Sezon 2023/2024
Lillehammer – Gundersen 5km Lillehammer – Gundersen 5km Klingenthal – Kompakt 5km Klingenthal – Gundersen 5km Klingenthal – Gundersen 5km Eisenerz – Gundersen 5km Eisenerz – Gundersen 5km punkty
1 1 - - - - - 200
Legenda
1 2 3 4-10 11-40 poniżej 40

 dq  – dyskwalifikacja

– – zawodniczka nie wystartowała

DNF – zawodniczka nie ukończyła biegu

DNS – zawodniczka nie wystartowała do biegu

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[h]
2022 3. (3.)
2023 (10.)
2024 (5.)
2025 2. (2.)

Miejsca na podium w zawodach indywidualnych

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwyciężczyni Pozycja Strata Zwyciężczyni
1. 28 sierpnia 2022 Niemcy Oberwiesenthal Gundersen HS105/5 km 17:05,5 min 2. +2,9 s Ema Volavšek
2. 4 września 2022 Austria Tschagguns Gundersen HS108/5 km 12:53,7 min 2. +25,8 s Gyda Westvold Hansen
3. 31 sierpnia 2024 Francja Chaux-Neuve Gundersen HS118/5 km 9:50,9 min 3. +26,6 s Jenny Nowak
4. 30 sierpnia 2025 Francja Chaux-Neuve Gundersen HS118/5 km 13:11,8 min 2. +15,2 s Nathalie Armbruster
5. 19 września 2025 Włochy Predazzo Gundersen HS109/5 km 11:02,4 min 1. - -

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Grand Prix

2022
Oberwiesenthal – Gundersen 5km Oberstdorf – Gundersen 5km Tschagguns – Gundersen 5km Tschagguns – Gundersen 5km punkty
2 4 6 2 250
Legenda (do sezonu 2022/23)
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja

– – zawodniczka nie wystartowała

DNF – zawodniczka nie ukończyła biegu

DNS – zawodniczka nie wystartowała do biegu

2023
Oberwiesenthal – Gundersen 5km Oberstdorf – Gundersen 5km Villach – Kompakt 5km Villach – Gundersen 5km punkty
- 9 4 11 156
2024
Tschagguns – Gundersen 5km Oberstdorf – Kompakt 5km Chaux-Neuve – Gundersen 5km Chaux-Neuve – Kompakt 5km punkty
- 5 3 5 200
2025
Oberstdorf – Kompakt 5km Chaux-Neuve – Gundersen 5km Predazzo – Gundersen 5km punkty
6 2 1 245
Legenda
1 2 3 4-10 11-40 poniżej 40

 dq  – dyskwalifikacja

– – zawodniczka nie wystartowała

DNF – zawodniczka nie ukończyła biegu

DNS – zawodniczka nie wystartowała do biegu

Youth Cup I

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2021/2022 3.

Miejsca na podium w zawodach indywidualnych

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwyciężczyni Pozycja Strata Zwyciężczyni
1. 27 sierpnia 2021 Niemcy Oberhof Gundersen HS70/2,5 km 10:19,0 min 1. - -
2. 28 sierpnia 2021 Niemcy Oberhof Gundersen HS70/3,6 km 10:25,7 min 2. +15,3 s Anna Kerko

Miejsca w poszczególnych konkursach Youth Cup I

Sezon 2021/2022
Oberhof Oberhof Harrachov Harrachov punkty
1 2 - - 180
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja

– – zawodniczka nie wystartowała

DNF – zawodniczka nie ukończyła biegu

DNS – zawodniczka nie wystartowała do biegu

Osiągnięcia (skoki narciarskie)

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo – 31. miejsce (K-98), 36. miejsce (K-128)

Starty M. Korhonen na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
31. 7 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 indywid. 91,5 m – 107,8 pkt 159,5 pkt Anna Odine Strøm
36. 15 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 indywid. 115,0 m – 90,6 pkt 194,2 pkt Anna Odine Strøm

Mistrzostwa świata

Drużynowo

2025 Norwegia Trondheim – 9. miejsce (K-94)[i]

Starty M. Korhonen na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
9. 1 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 druż.[i] 73,5 m – 280,8 pkt (56,8 pkt) 623,7 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata juniorów

Drużynowo

2023 Kanada Whistler – 9. miejsce[j], 11. miejsce (drużyna mieszana)[k]

Starty M. Korhonen na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
9. 4 lutego 2023 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-104 druż.[j] 61,5 m – 184,0 pkt (42,2 pkt) 621,3 pkt Japonia
11. 5 lutego 2023 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-104 druż. miesz.[k] 75,5 m – 359,3 pkt (64,2 pkt) 560,9 pkt Słowenia

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[12]
2025/2026 44.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[3][13]
Sezon 2025/2026
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Falun HS95 Falun HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Garmisch-Partenkirchen HS142 Oberstdorf HS137 Villach HS98 Villach HS98 Ljubno HS94 Ljubno HS94 Zhangjiakou HS140 Zhangjiakou HS140 Zaō HS102 Zaō HS102 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS147 Willingen HS147 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Lahti HS130 Lahti HS130 Oslo HS134 Oslo HS134 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Planica HS240 punkty
27 26 40 q - - - - - - 20 19 24 20 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 50
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[3][13]
Sezon
2025/2026		 Lillehammer HS140 (mikst) Willingen HS147 (mikst)
7 -
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Turniej Dwóch Nocy

Miejsca w klasyfikacji generalnej
Sezon Miejsce[14]
2025/2026 18.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[15]
2025 44.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2025

Źródło[3][13]
2025
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Predazzo HS109 Predazzo HS143 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - 26 20 14 34
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

stan po zakończeniu LGP 2025

Źródło[3][13]
2025 Klingenthal HS140 (mikst)
5
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – brak startu

Letni Puchar Interkontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[16]
2025 6.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Interkontynentalnego

stan po zakończeniu LPI 2025

Źródło[3][13]
2025
Einsiedeln HS117 Einsiedeln HS117 Hinterzarten HS109 Hinterzarten HS109 punkty
5 4 - - 95
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Uwagi

  1. ↑ Skład drużyny: Eero Hirvonen, Minja Korhonen, Alva Thors, Ilkka Herola.
  2. ↑ Skład drużyny: Eero Hirvonen, Minja Korhonen, Heta Hirvonen, Ilkka Herola.
  3. ↑ Skład drużyny: Herman Happonen, Minja Korhonen, Alva Thors, Eetu Pulju.
  4. 1 2 Skład drużyny: Heta Hirvonen, Minja Korhonen.
  5. ↑ Skład drużyny: Aapeli Karislahti, Minja Korhonen, Heta Hirvonen, Valtteri Holopainen.
  6. 1 2 Gospodarzem Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2024 była Prowincja Gangwon – konkursy kombinacji norweskiej rozegrano w Pjongczangu.
  7. ↑ Skład drużyny: Eemeli Kurttila, Heta Hirvonen, Minja Korhonen, Peter Räisänen.
  8. ↑ Zgodnie z regulaminem LGP w kombinacji norweskiej do końcowej klasyfikacji zaliczane były tylko zawodniczki, które wystartowały we wszystkich zawodach. W nawiasie podano lokatę zawodniczki nie uwzględniając tej reguły.
  9. 1 2 Skład zespołu: Jenny Rautionaho, Minja Korhonen, Heta Hirvonen i Julia Kykkänen.
  10. 1 2 Skład zespołu: Sofia Mattila, Annamaija Oinas, Anna Kerko i Minja Korhonen.
  11. 1 2 Skład zespołu: Minja Korhonen, Kasperi Valto, Sofia Mattila i Vilho Palosaari.

Przypisy

  1. ↑ Minja Korhonen. olympedia.org. [dostęp 2026-04-26]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 Minja KORHONEN - Athlete Biography - Nordic Combined. fis-ski.com. [dostęp 2026-04-26]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Minja KORHONEN - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2026-04-26]. (ang.).
  4. ↑ Adrian Dworakowski: Niko Kytoesaho mistrzem Finlandii na dużej skoczni. skijumping.pl, 2023-02-18. [dostęp 2026-04-26].
  5. ↑ Adrian Dworakowski: Kytösaho mistrzem Finlandii, skoczkowie wystartują w kombinacji norweskiej. skijumping.pl, 2022-04-02. [dostęp 2026-04-26].
  6. ↑ Adam Bucholz: Rautionaho i Valto mistrzami Finlandii w Rovaniemi. skijumping.pl, 2024-04-05. [dostęp 2026-04-26].
  7. ↑ Adam Bucholz: Rautionaho i Aalto mistrzami Finlandii. skijumping.pl, 2025-01-12. [dostęp 2026-04-26].
  8. ↑ Dominik Formela: Aalto i Thure mistrzami Finlandii na dużej skoczni. skijumping.pl, 2026-02-20. [dostęp 2026-04-26].
  9. ↑ Dominik Formela: Kytosaho letnim mistrzem Finlandii, zamieszanie w Kuopio. skijumping.pl, 2023-09-09. [dostęp 2026-04-26].
  10. ↑ Adam Bucholz: Zhao i Rautionaho triumfatorami Mistrzostw Finlandii w Kuopio. skijumping.pl, 2024-09-07. [dostęp 2026-04-26].
  11. ↑ Adam Bucholz: Letnie Mistrzostwa Finlandii: Rautionaho i Aalto najlepsi w Lahti (aktualizacja). skijumping.pl, 2025-11-01. [dostęp 2026-04-26].
  12. ↑ Minja KORHONEN - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2026-04-26]. (ang.).
  13. 1 2 3 4 5 KORHONEN Minja 2007.05.19 FIN. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2026-04-26].
  14. ↑ Turniej Dwóch Nocy - archiwum wyników. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2026-04-26].
  15. ↑ Minja KORHONEN - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2026-04-26]. (ang.).
  16. ↑ Minja KORHONEN - Athlete Biography - Ski Jumping; Intercontinental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2026-04-26]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.